II GSK 135/23

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 14 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S. Z. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej S. Z. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 8 września 2022 r. sygn. akt III SA/Po 37/22 w sprawie ze skargi S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] października 2021 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za urządzanie gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Wyrokiem z 8 września 2022 r., sygn. akt III SA/Po 37/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę S. Z. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z [...] października 2021 r. w przedmiocie kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze kasacyjnej od tego wyroku skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania "decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego w Poznaniu z dnia 09.05.2017 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na czterech automatach poza kasynem gry do czasu rozpoznania przedmiotowej skargi kasacyjnej przez Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2022 r. poz. 329 ze zm.), zwanej dalej w skrócie "p.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Warunkiem wydania postanowienia o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest wskazanie przez stronę we wniosku okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, albowiem ciężar uprawdopodobnienia przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności spoczywa na stronie, która wywodzi skutki prawne ze swych twierdzeń. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zatem sam wniosek o wstrzymanie, nie poparty żadną argumentacją, nie może stanowić podstawy do orzeczenia przez sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Rozpoznanie wniosku powinno uwzględniać wszystkie okoliczności sprawy mające wpływ na ocenę wystąpienia przesłanek wstrzymania wykonania decyzji, nie zwalnia to jednak strony z wykazania, że zastosowanie instytucji ochrony tymczasowej jest w stosunku do niej zasadne. Podkreślić też należy, że obowiązkiem wnioskodawcy jest również dokładne wskazanie aktu, o którego wstrzymanie wnosi, będącego przedmiotem rozpoznania w ramach tego konkretnego postępowania sądowoadministracyjnego. Przedmiotem skargi kasacyjnej jest decyzja z [...] października 2021 r., którą Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu utrzymał w mocy swoją decyzję z [...] maja 2021 r. o odmowie uchylenia ostatecznej decyzji tego organu z [...] października 2018 r. utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Poznaniu z [...] listopada 2016 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 24 000 zł za urządzanie gier na dwóch automatach poza kasynem gry. Natomiast skarżący w zawartym w skardze kasacyjnej wniosku wniósł o wstrzymanie wykonania "decyzji Naczelnika Urzędu Celno - Skarbowego w Poznaniu z dnia 09.05.2017 r. o wymierzeniu skarżącemu kary pieniężnej w wysokości 24.000 zł za urządzanie gier na czterech automatach poza kasynem gry". Tymczasem z akt sprawy nie wynika, żeby taka decyzja była objęta tym postępowaniem sądowoadministracyjnym. Wniosek nie został poparty jakimikolwiek argumentami i nie wyjaśnia zasadności zastosowania ochrony tymczasowej, natomiast Sąd z założenia nie ma kompetencji do czynienia lub uzupełnienia ustaleń faktycznych za stronę. W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.