II GSK 1346/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia NSA Małgorzata Korycińska sędzia del. WSA Henryka Lewandowska-Kuraszkiewicz Protokolant Kacper Tybuszewski po rozpoznaniu w dniu 2 października 2014 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 19 lutego 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 2526/12 w sprawie ze skargi Z. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej 1. oddala skargę kasacyjną; 2. zasądza od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz Z. R. 120 (słownie: sto dwadzieścia) złotych tytułem kosztów postępowania kasacyjnego.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 19 lutego 2013 r. sprawy ze skargi Z. R. na decyzję Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] września 2012 r. nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia konkursu ofert na zawieranie umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej w punkcie 1. uchylił zaskarżoną decyzję i utrzymaną nią w mocy decyzję Dyrektora Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia [...] grudnia 2011 r.; w punkcie 2. stwierdził, że uchylone decyzje nie podlegają wykonaniu; w punkcie 3. zasądził od Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia na rzecz skarżącego Z. R. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu 16 września 2010 r. Małopolski Oddział Wojewódzki Narodowego Funduszu Zdrowia ogłosił konkurs ofert o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej w okresie od 1 stycznia 2011 r. do 31 grudnia 2013 r. we wskazanym w ogłoszeniu obszarze w rodzaju: leczenie stomatologiczne, w zakresie: świadczenia protetyki stomatologicznej. Po dokonaniu czynności w części jawnej komisja konkursowa w celu ustalenia liczby i ceny planowanych do udzielenia świadczeń opieki zdrowotnej przeprowadziła negocjacje z oferentami zakwalifikowanymi do części niejawnej postępowania i sporządziła ranking końcowy, zawierający dane po przeprowadzonych negocjacjach z ofert niepodlegających odrzuceniu. Oferta skarżącego nie została zakwalifikowana do zawarcia umowy, bowiem zajęła ostatecznie 22 pozycję. Wybrano 15 kolejnych ofert w 27 miejscach udzielania świadczeń. Od rozstrzygnięcia konkursu, które miało miejsce w dniu 18 grudnia 2010 r. skarżący złożył odwołanie, po rozpoznaniu, którego Dyrektor Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu 24 stycznia 2011 r. wydał decyzję nr [...] oddalającą odwołanie świadczeniodawcy. Od powyższej decyzji skarżący odwołał się do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia. Organ ten po rozpoznaniu odwołania decyzją z dnia [...] listopada 2011 r. nr [...] uchylił zaskarżoną decyzję w całości i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Po przeprowadzeniu analizy akt dotyczących konkursu ofert zgodnie z wytycznymi zawartymi w decyzji nr [...] Prezesa Funduszu Dyrektor Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia w dniu [...] grudnia 2011 r. wydał decyzję nr [...] oddalającą odwołanie świadczeniodawcy. Uzasadniając wydane rozstrzygnięcie Dyrektor nie stwierdził w działaniu komisji naruszeń przepisów prawa powszechnie obowiązującego lub innych zasad postępowania, które mogłyby skutkować innym rozstrzygnięciem konkursu ofert, w szczególności wyborem oferty odwołującego się. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia decyzją nr [...] z dnia [...] września 2012 r. utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie wydane w I instancji. W uzasadnieniu powołał się na art. 152 ust. 1, 153 i 154 o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (Dz. U. z 2008 r. Nr 164, poz. 1027 ze zm.) dalej jako: "ustawa o świadczeniach", i wskazał, że zgodnie z w/w przepisami przedmiot badania organów obu instancji jest skonkretyzowany do określonego podmiotu (odwołującego się) i do określonych czynności komisji, podejmowanych w stosunku do tego podmiotu. Prezes Narodowego Funduszu Zdrowia stwierdził, że organ I instancji w swojej decyzji przedstawił szczegółową analizę wpływu wpisania w protokole końcowym z negocjacji wartości "0" w odniesieniu do skarżącego. Organ II instancji zauważył, że opierając się na szczegółowej analizie przebiegu postępowania Dyrektor Małopolskiego Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia nie stwierdził, aby brak propozycji kontraktu ("0" w protokole) stanowił o naruszeniu interesu prawnego skarżącego, gdyż w przedmiotowym postępowaniu wybrani zostali oferenci z wyższą końcową punktacją ofert w rankingu. W ocenie Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia bez wpływu na rozstrzygnięcie postępowania pozostał fakt, że komisja konkursowa zawarła w protokole końcowym z negocjacji wartość "0" (zero) w przypadku uplasowania się oferty skarżącego w rankingu końcowym poniżej ofert wybranych do zawarcia umowy. Organ wskazał także, że skarżącemu nie przysługuje prawo do zapoznania się z ofertami innych podmiotów, biorących udział w konkursie. Przesądził o tym Naczelny Sąd Administracyjny m.in. w wyrokach z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10 oraz sygn. akt. II GSK 265/10, z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 554/10 czy też z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1458/10. Uchylając zaskarżona decyzję Sąd I instancji wskazał, że organ odwoławczy wadliwie przyjął za organem I instancji, iż analiza przepisów art. 154 ust. 1 i art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach dowodzi, że postępowanie odwoławcze jest ograniczone do zbadania przez organ czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana nie doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego Funduszu i że postępowanie odwoławcze nie ma charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców. Podniósł także, że analiza treści art. 152 ust. 1, art. 154 ustawy o świadczeniach nie uzasadnia stwierdzenia, że mamy w tym przypadku do czynienia z odstępstwami od ogólnych zasad k.p.a., określających granice rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawy przez organ administracyjny, zwłaszcza pozwalających przyjąć, że organ administracyjny zajmuje się sprawą jedynie w granicach określonych w odwołaniu. Z tego względu za zasadny należy uznać zarzut skargi naruszenia art. 7, 77 § 1, art. 80, 107§ 3 k.p.a., albowiem organy orzekające w sprawie nie wyjaśniły wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy. Wskazał, że rozpatrując odwołanie świadczeniodawcy organy powinny przeprowadzić rzeczywistą a nie pozorowaną kontrolę rozstrzygnięć podejmowanych o zawarcie umów o udzielenie świadczeń i dlatego też dowodem w sprawie, jak słusznie wywodzi skarga, powinny być oferty również innych pomiotów, biorących udział w postępowaniu konkursowym. Zdaniem Sądu I instancji organ aby skontrolować, czy nie doszło do naruszenia zasad tego postępowania winien porównać oceny ofert poszczególnych świadczeniodawców oraz skonfrontować te oceny z samymi ofertami. Z powyższym zagadnieniem łączy się udział strony w toczącym się postępowaniu. Jak to podniósł Naczelny Sąd Administracyjny w przywołanym wyroku z dnia 11 lipca 2012 r., sygn. II GSK 121/12 brak jest dostatecznych podstaw prawnych do wyłączenia w postępowaniu administracyjnym prowadzonym przez organy Funduszu przepisów art. 73-74 k.p.a., albowiem potrzebę ochrony informacji obejmujących np. tajemnicę przedsiębiorstwa lub ochrony danych osobowych można zaspokoić korzystając z innych, odpowiednich regulacji prawnych np. odpowiednio art. 55 ust 1 ustawy z dnia 2 lipca 2004 roku o swobodzie działalności gospodarczej (tj. Dz. U. z 2010 r., Nr 220, poz. 1447 ze zm.). Tak więc organy Funduszu odmawiając wglądu skarżącemu zarówno do ofert innych oferentów, uczestniczących w konkursie, jak i wszelkich dokumentów tworzonych przez komisję konkursową w tym konkursie ofert dopuściły się obrazy art. 9 k.p.a. i 10 § 1 k.p.a. w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Zgodnie z powyższymi przepisami skarżący powinien być informowany przez organy rozpatrujące odwołanie w okolicznościach faktycznych i prawnych, które mogą mieć wpływ na ustalenie jego praw i obowiązków będących przedmiotem postępowania administracyjnego jak również przysługuje mu prawo do czynnego udziału w każdym stadium postępowania i prawo do wypowiedzenie się do wszystkich zebranych dowodów i materiałów, stanowiących podstawę rozstrzygnięcia w zaskarżonej decyzji. Należy również wskazać, że odmawiając stronie przejrzenia akt sprawy, do którego ma prawo w myśl art. 73 § 1 k.p.a. organ winien zgodnie z art. 74 § 2 k.p.a. wydać stosowne postanowienie, na które przysługuje zażalenie. W niniejszej sprawie doszło do naruszenia powyższego przepisu albowiem organ nie wydał postanowienia odmownego przez co prawa strony poprzez brak możliwości zaskarżenia tej czynności organu zostały w sposób istotny naruszone. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył Prezes NFZ. Wniósł o uchylenie go w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w Warszawie ewentualnie o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i oddalenie skargi. Zarzucił naruszenie: 1) art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sieprnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej jako: p.p.s.a. oraz art. 1 § 1 ustawy Prawo o ustroju sądów administracyjnych i uchyleniu zaskarżonej decyzji Prezesa NFZ w oparciu o niezgodne ze stanem faktycznym i prawnym ustalenia w wyroku: naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego i błędne przyjęcie, że: - organy obu instancji ograniczając się do badania jedynie sprawy skarżącego, nie wyjaśniły wszystkich okoliczności istotnych dla prawidłowego i pełnego rozstrzygnięcia sprawy, gdyż w ocenie sądu orzekającego, postępowanie odwoławcze, o którym mowa w ustawie o świadczeniach, nie ogranicza się do zbadania przez organ czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub Dyrektora Oddziału Wojewódzkiego NFZ, i ma charakter rewizyjny w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców, pomimo tego, że organy obu instancji, dokonały oceny postępowania konkursowego pod kątem analizy okoliczności, które mogłyby spowodować uszczerbek interesu prawnego odwołującego się w rozumieniu art. 152 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach, a więc w granicach wyznaczonych przez ustawodawcę i dokonały oceny przejrzystości i jednolitości stosowanych zasad przeprowadzonego postępowania konkursowego w odniesieniu do wszystkich oferentów biorących udział w postępowaniu, pod kątem sprawdzenia czy nie została naruszona zasada równego traktowania; - organy obu instancji nie dokonały porównania oceny wszystkich złożonych ofert i nie skonfrontowały tych ocen z samymi ofertami, ani też nie włączyły ich do akt administracyjnych sprawy, czego wymagało, zdaniem sądu, przeprowadzenie rzeczywistej kontroli rozstrzygnięcia postępowania konkursowego, a więc nie wywiązały się z obowiązku wynikającego z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, co zdaniem sądu orzekającego także stanowiło brak mogący mieć istotny wpływ na wynik sprawy, a co jest zarzutem chybionym ponieważ wniosek o dostęp do akt postępowania administracyjnego skarżącego dotyczył udostępnienia wszystkich złożonych w postępowaniu ofert i całości dokumentacji konkursowej, w tym i dokumentów zawierających dane wrażliwe pozostałych oferentów, a te choć były analizowane w postępowaniu konkursowym, w żaden sposób nie dotyczyły granic postępowania odwoławczego, zdeterminowanego jasno wyznaczonymi przez ustawodawcę granicami zarzucalności (gravamen) odwołania w odniesieniu do skarżonego rozstrzygnięcia konkursu ofert - nie dotyczyły one bowiem kwestii kontroli administracyjnej czy w przeprowadzonym postępowaniu konkursowym naruszenie zasad tego postępowania spowodowało jakikolwiek uszczerbek interesu prawnego skarżącej spółki - wobec czego żądane dokumenty nie mogły być aktami postępowania administracyjnego nie były istotne dla oceny naruszenia interesu prawnego skarżącego; w postępowaniu odwoławczym prowadzonym w oparciu o przepis art. 154 w zw. z art. 152 ust.l ustawy o świadczeniach, organy Funduszu nie przeprowadzają bowiem rewizji postępowania konkursowego i nie powtarzają czynności przeprowadzonych przez komisję konkursową z tego postępowania, a jedynie poddają kontroli czy w postępowaniu konkursowym nie naruszono prawa w taki sposób, że spowodowało to uszczerbek w interesie prawnym oferenta; 2) art. 133 § 1, art. 141 § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 153 p.p.s.a.: - poprzez nieprawidłową ocenę prawną odnośnie zakresu dokumentów jakie powinny zostać włączone do akt administracyjnych - w ocenie sądu wszystkie oferty złożone w postępowaniu - oraz przyjęcie, że przedmiotem kontroli organów Funduszu w wyniku złożonego odwołania powinny być oceny ofert wszystkich świadczeniodawców biorących udział w postępowaniu i ich porównanie oraz skonfrontowanie z oferą Skarżącego, choć granice zaskarżalności odwołania wyznaczone przez ustawodawcę w art. 152 ust. 1 ustawy o świadczeniach, wyraźnie ograniczają rozpoznanie sprawy jedynie do sprawy świadczeniodawcy składającego odwołanie i oceny naruszenia zasad postępowania konkursowego w kontekście doznanego prze niego uszczerbku w interesie prawnym, a w konsekwencji nieprawidłowe wskazania co do dalszego postępowania, które będą miały wpływ na sposób ponownego rozpatrzenia sprawy i konieczność, w ocenie składającego niniejszą skargę kasacyjną, podjęcia działań sprzecznych z obowiązującym prawem tj. przepisem art. 152 ust. 1 i 154 ustawy o świadczeniach - wbrew art. 6 K.p.a. i art. 7 Konstytucji RP, z racji związania organów Funduszu zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego orzeczenia oceną prawną Sądu, - oraz poprzez uchylenie decyzji organów I i II instancji m. in. z powodu niekompletności, w ocenie Sądu akt administracyjnych - chociaż były one kompletne. - art. 154 ust. 1 i 152 ust. 1 w zw. z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach i przyjęcie, że aktami postępowania administracyjnego zainicjowanego odwołaniem od rozstrzygnięcia konkursu ofert, są oferty wszystkich oferentów złożone w postępowaniu konkursowym, pomimo tego, iż art. art. 152 ust. 1 i 154 ustawy o świadczeniach jednoznacznie definiują zakres interesu prawnego odwołującego się i wyznaczają granice zaskarżalności czynności i decyzji organów Funduszu oraz zakres postępowania odwoławczego (gravamen) - do zbadania przez organ czy w toku postępowania konkursowego interes prawny świadczeniodawcy, którego oferta nie została wybrana, nie doznał uszczerbku na skutek niezgodnego z prawem działania komisji konkursowej lub dyrektora oddziału wojewódzkiego Funduszu; wbrew twierdzeniu sądu orzekającego postępowanie odwoławcze nie ma bowiem charakteru rewizyjnego w zakresie analizy porównawczej zawartości ofert wszystkich świadczeniodawców i nie zmierza do powtórzenia w tym zakresie czynności postępowania konkursowego, w oceny tych ofert, a jest jedynie postępowaniem weryfikującym czy w postępowaniu konkursowym przestrzegane były zasady wynikające z przepisów prawa, w szczególności zasada równego traktowania stron, oraz czy na skutek działań komisji konkursowej doszło do naruszenia interesu prawnego podmiotu składającego odwołanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż jest pozbawiona usprawiedliwionych podstaw. Zasadniczą przyczyną uchylenia zaskarżonej decyzji przez Sąd I instancji było naruszenie przepisów postępowania administracyjnego, a w szczególności art. 73 § 1 i 74 § 2 k.p.a., co w rzeczywistości miało miejsce i to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy (art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a.). Należy się zgodzić ze stanowiskiem Sądu I instancji, że zadaniem organu NFZ, któremu powierzono przeprowadzenie postępowania administracyjnego, jest ustalenie, czy postępowanie konkursowe przeprowadzone zostało zgodnie z przepisami prawa, z zachowaniem zasad uczciwej konkurencji oraz zasad równego traktowania świadczeniodawców. Oznacza to, że nie chodzi jedynie o zbadanie, czy nie zostały naruszone wymagania formalnoprawne, ale również o ustalenie, czy nie naruszono wymienionych zasad w znaczeniu materialnym przez nierównoprawne stosowanie kryteriów przyjętych jako podstawa dokonanych ocen. W postępowaniu administracyjnym zadaniem organu jest dokonanie kontroli postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej pod kątem ewentualnego naruszenia przepisów prawa, ale także zbadanie stanu faktycznego sprawy w takim zakresie, który mógł mieć wpływ na uszczerbek interesu prawnego uczestnika postępowania. Odmowa udostępnienia akt stronie skarżącej stanowiła niewątpliwie naruszenie przepisów postępowania, gdyż strona została pozbawiona możliwości sprawdzenia czy dokonana przez komisję konkursową ocena tej oferty nie naruszyła zasad równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie przedmiotowej umowy. Akta postępowania administracyjnego z zasady są jawne, strony mają do nich dostęp ograniczony jedynie przepisami ustawowymi, w tym przepisem art. 74 § 1 k.p.a. W niniejszej sprawie nie udostępniono stronie akt administracyjnych, które nie były objęte klauzulą poufności (art. 55 ustawy z dnia 2 lipca 2004 r. o swobodzie działalności gospodarczej – Dz. U. z 2007 r. Nr 155, poz. 1095 ze zm.). Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie nie podziela poglądu NSA wyrażonych w wyrokach z dnia 16 marca 2011 r. sygn. akt II GSK 264/10 oraz sygn. akt. II GSK 265/10, z dnia 14 czerwca 2011 r., sygn. akt II GSK 554/10 czy też z dnia 25 stycznia 2012 r., sygn. akt II GSK 1458/10, że w granicach postępowania obejmującego badanie czy w postępowaniu konkursowym ofert na udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej nie mieści się badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie i w konsekwencji nie ma możliwości badania danych wynikających również z ofert konkurencyjnego świadczeniodawcy. Zdaniem NSA rozpoznanie odwołania wniesionego na podstawie art. 154 w związku z art. 152 z dnia 27 sierpnia 2004 r. ustawy o świadczeniach, może obejmować również badanie prawidłowości oceny oferty złożonej przez podmiot konkurujący z podmiotem wnoszącym odwołanie, co wiąże się z prawem dostępu odwołującego do akt postępowania konkursowego, dotyczący również podmiotów konkurujących jedynie z ograniczeniami wynikającymi z przepisów ustawy art. 74 § 1 i 2 k.p.a. i art. 55 ustawy o swobodzie działalności gospodarczej. W tych warunkach Sąd I instancji nie naruszył przepisów art. 73, 74, 77, 80 i 107 § 3 k.p.a. zarzucając organowi administracji publicznej naruszenie standardów postępowania administracyjnego, polegające na uniemożliwieniu stronie dostępu do akt administracyjnych w zakresie w jakim pozwoliłoby to stronie porównanie ofert i sprawdzenie prawidłowości oceny tych ofert w postępowaniu konkursowym. Należy zauważyć, że bez dostępu do pełnych akt postępowania administracyjnego zawierających również oferty podmiotów konkurencyjnych strona jest pozbawiona możliwości sformułowania wszystkich zarzutów w odwołaniu od wyniku postępowania konkursowego, a przede wszystkim stwierdzenia czy nie naruszono zasad postępowania konkursowego, a w szczególności zasady równego traktowania świadczeniodawców, uczciwej konkurencji, niezmienności warunków w trakcie postępowania, a w konsekwencji czy interes prawny odwołującego doznał uszczerbku. Weryfikacja postępowania konkursowego w trybie art. 154 w zw. z art. 152 ustawy o świadczeniach oczywiście nie oznacza powtórzenia czynności z tego postępowania ale oznacza ona kontrolę prawidłowości poszczególnych ocen ofert w oparciu o jednolite kryteria wynikające z przepisów prawa materialnego, a tego nie można przeprowadzić bez dostępu do akt postępowania konkursowego. Bezzasadny jest zarzut skargi kasacyjnej naruszenia przez Sąd I instancji przepisu art. 107 § 3 k.p.a. odnoszącego się do prawidłowości sporządzenia uzasadnienia zaskarżonej decyzji, gdyż wskazanie na naruszenie przez organ tego przepisu wraz z wymienionym art. 77 k.p.a. z uwagi na niewyjaśnienie w pełnym zakresie stanu faktycznego było uzasadnione. Organ dopuścił się naruszenia wskazanych przepisów postępowania administracyjnego w stopniu w jakim mogło to mieć istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego Sądowi I instancji nie można postawić zarzutu naruszenia przepisów postępowania poprzez uchylenie zaskarżonej decyzji. Nietrafny jest zarzut wnoszącego skargę kasacyjną dotyczący naruszenia przepisów prawa materialnego, a konkretnie art. 152 ust. 1 i art. 154 ustawy o świadczeniach poprzez ich błędną wykładnię, albowiem Sąd I instancji przyjmując, że strona powinna mieć dostęp również do akt postępowania konkursowego, właściwie rozumiał zakres kontroli zaskarżonej decyzji administracyjnej w ramach art. 152 ust. 1 i art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach. Przepis art. 152 ust. 1 stanowiący o tym, że świadczeniodawcom, których interes prawny doznał uszczerbku w wyniku naruszenia przez Fundusz zasad przeprowadzania postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, przysługują środki odwoławcze i skarga na zasadach określonych w art. 153 i 154, nie reguluje w sposób odmienny przeprowadzenia postępowania odwoławczego niż to regulują zasady postępowania administracyjnego wyrażone w kodeksie postępowania administracyjnego, a w szczególności w art. 73 i 74 k.p.a. Również przepis art. 154 ust. 1 ustawy o świadczeniach nie ogranicza odwołującego się w jego uprawnieniach procesowych jako strony postępowania i nie wyłącza akt postępowania konkursowego z toku postępowania odwoławczego prowadzonego w trybie art. 154 ustawy o świadczeniach. Z tych wszystkich względów skarga kasacyjna jako pozbawiona usprawiedliwionych postaw podlegała oddaleniu na mocy art. 184 p.p.s.a. O kosztach postępowania kasacyjnego Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art. 204 pkt 2 p.p.s.a.