II GSK 1259/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Anna Robotowska po rozpoznaniu w dniu 17 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej [...] od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 27 lipca 2013 r. sygn. akt VI SA/Wa 1559/13 w sprawie ze skargi [...] na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym postanawia: uchyla zaskarżone postanowienie i przekazuje sprawę do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 27 lipca 2013 r., sygn. akt VI SA/Wa 1559/13 odrzucił skargę Spółki [...] z siedzibą w W. na decyzję Głównego Inspektora transportu Drogowego z dnia [...] marca w przedmiocie kary pieniężnej za wykonywanie przejazdu z naruszeniem ustawy o transporcie drogowym. Skarżąca - [...], reprezentowana przez profesjonalnego pełnomocnika wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 28 maja 2013 r., pełnomocnik skarżącej został wezwany, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi, do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, a także dokumentu wskazującego na sposób oraz osoby umocowane do reprezentacji strony skarżącej - oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii odpisu z Krajowego Rejestru Sądowego skarżącej. Sąd pierwszej instancji dorzucając skargę podkreślił, iż powyższe wezwanie pełnomocnik strony skarżącej odebrał w dniu 6 czerwca 2013 r., zatem bieg siedmiodniowego terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi upłynął z końcem 13 czerwca 2013 r. W zakreślonym przez Sąd terminie nie zostały uzupełnione braki formalne skargi. Skargę kasacyjną na powyższe postanowienie złożyła Spółka - [...] wnosząc o jego uchylenie. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie art. 83 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - Dz. U. z 2012 r. poz. 270, dalej cyt. jako p.p.s.a. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej podniesiono, iż obowiązek wynikający z doręczonego zarządzenia został wypełniony, gdyż strona wysłała wymagane dokumenty 12 czerwca 2013 r. W ocenie kasatora okoliczność ta znajdują realne potwierdzenie w postaci odpisu pocztowej ksiązki nadawczej, która wskazuje, że w dniu 12 czerwca 2013 r. pełnomocnik skarżącej wysłał listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. żądane przez Sąd dokumenty. Przesyłka listowa zawierała także korespondencję do spraw sygn. akt VI SA/Wa 1194, VI SA/Wa 1197/13 i VI SA/Wa 1200/13. Kasator dołączył do skargi kasacyjnej poświadczoną za zgodność z oryginałem kopie potwierdzenia nadania oraz kopie pisma pełnomocnika skarżącej. Strona skarżąca z ostrożności procesowej wnioskiem z dnia 16 września 2013 r. wniosła o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych z uzasadnieniem identycznym jak w skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 183 § 1 P.p.s.a, Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania, której przyczyny określono w § 2 art. 183 powołanej ustawy. Przy czym, wobec niestwierdzenia nieważności postępowania, Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany był ograniczyć swoje rozważania wyłącznie do oceny zgłoszonych w skardze kasacyjnej zarzutów naruszenia prawa. Przyczyną odrzucenie skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie było nie uzupełnienie braku formalnego, w postaci złożenie oryginału lub poświadczonej za zgodność z oryginałem kopii pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej przed sądami administracyjnymi, przez stronę skarżącą w wyznaczonym przez Sąd siedmio dniowym terminie. Po pierwsze - należy podnieść, iż w skardze kasacyjne kasator wskazuje, że obowiązek wynikający z zarządzenia wydanego przez Sąd pierwszej instancji został wypełniony. Na potwierdzenie powyższego, stron skarżąca przedstawiła odpis pocztowej ksiązki nadawczej, który wskazuje, że w dniu 12 czerwca pełnomocnik skarżącej wysłał listem poleconym za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. żądane przez Sąd dokumenty. W związku z powyższym, należy zauważyć iż po wydaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowienia o odrzuceniu skargi zostały ujawnione okoliczności mogące świadczyć o zachowaniu przez skarżącą terminu do dokonania czynności wskazanej w zarządzeniu. Ze złożonego wraz ze skargą kasacyjną odpisu pocztowej ksiązki nadawczej – (k. 43, 44 akt WSA), wynika bowiem, że w przesyłce nr [...] – przesłano pismo dotyczące uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie o sygnaturze VI SA/Wa 1559/13. Powyższa okoliczność wymaga weryfikacji informacji przedstawionych w pocztowej książce nadawczej, przez Sąd pierwszej instancji. W związku z powyższym za trafny należy uznać zarzut skargi kasacyjnej dotyczący naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 83 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Po drugie - należy zauważyć, iż Sąd pierwszej instancji, oceniając czy do akt sprawy zostało dołączone pełnomocnictwo, powinien mieć na względzie art. 133 § 1 p.p.s.a. Oznacza to, że powinien zbadać, czy w aktach sprawy administracyjnej znajduje się odpowiednie pełnomocnictwo dla osoby wnoszącej skargę do sądu, o ile takie pełnomocnictwo jest wymagane. Zgodnie z art. 46 § 3 p.p.s.a., do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który przedtem nie złożył pełnomocnictwa. Złożenie pełnomocnictwa do wniesienia skargi "przedtem" w rozumieniu art. 46 § 3 p.p.s.a. oznacza również złożenie takiego pełnomocnictwa w toku postępowania administracyjnego. Treść pełnomocnictwa sąd powinien ocenić, w szczególności, w świetle art. 36 i art. 39 p.p.s.a. W związku z powyższym, Sąd pierwszej instancji ponownie rozpatrując sprawę zbada czy pełnomocnictwo znajdujące się w aktach administracyjnych sprawy (karta 39 akt administracyjnych) jest pełnomocnictwem wystarczającym do reprezentowania strony przez pełnomocnika przed sądami administracyjnymi. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.