II GSK 1211/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 8 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku S.W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy z dnia 7 września 2021 r. sygn. akt II SA/Bd 259/21 w sprawie ze skargi S. W. na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2020 r. nr 88/2020/COR w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zakrywania ust i nosa postanawia: umorzyć postępowanie z wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy wyrokiem z dnia 7 września 2021 r., sygn. akt II SA/Bd 259/21, po rozpoznaniu skargi S.W. (dalej: skarżący, strona) na decyzję Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2020 r. nr 88/2020/COR w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie obowiązku zakrywania ust i nosa, uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 1 października 2020 r. oraz zasądził zwrot kosztów postępowania na rzecz skarżącego. Powyższy wyrok zaskarżył skargą kasacyjną Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w Bydgoszczy, wnosząc o jego uchylenie w całości i oddalenie skargi S. W., ewentualnie o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi pierwszej instancji, a także o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego, według norm przepisanych oraz nie zrzekł się prawa do rozpoznania sprawy na rozprawie. Pełnomocnik skarżącego pismem z dnia 29 lipca 2022 r. wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2020 r. oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 1 października 2020. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu lub czynności traci moc z dniem: 1) wydania przez sąd orzeczenia uwzględniającego skargę; 2) uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę (art. 61 § 6 p.p.s.a.). Stosownie zaś do treści art. 152 § 1 p.p.s.a., w brzmieniu nadanym ustawą z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r. poz. 658), w razie uwzględnienia skargi na akt lub czynność, nie wywołują one skutków prawnych do chwili uprawomocnienia się wyroku, chyba że sąd postanowi inaczej. W rozpoznawanej sprawie WSA w Bydgoszczy powołanym na wstępie wyrokiem z 7 września 2021 r. uwzględnił skargę strony i uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji. Wniosek o wstrzymanie decyzji Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 7 grudnia 2020 r. oraz Powiatowego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy z dnia 1 października 2020 r. wniesiono po wyroku Sądu pierwszej instancji z dnia 7 września 2021 r., uchylającym obie decyzje. Tym samym wyeliminowano z obrotu prawnego decyzje, których wykonanie zgodnie z intencją strony miałoby podlegać ewentualnemu wstrzymaniu. Jednocześnie sąd pierwszej instancji nie zawarł w wyroku rozstrzygnięcia, z którego wynikałoby, że pomimo uwzględnienia skargi zaskarżona decyzja wywołuje skutki. Strona skarżąca obecnie korzysta z ochrony tymczasowej na podstawie art. 152 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że skoro WSA w Bydgoszczy w nieprawomocnym wyroku, uchylił obie decyzje i przez to nie wywołują one skutków prawnych, to przyjąć należy, że rozstrzygnięcie to wywiera taki sam skutek co wstrzymanie wykonania aktu lub czynności na podstawie art. 61 § 2 i 3 p.p.s.a. i zgodnie z art. 152 p.p.s.a. traci moc z chwilą uprawomocnienia się wyroku (por. postanowienie NSA z dnia 12 października 2015 r., sygn. akt I FSK 1587/15). Oznacza to, że chociaż decyzja Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w Bydgoszczy oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji, przynajmniej do czasu orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego będą znajdowały się w obrocie prawnym, to jednak ze względu na jednoznaczną dyspozycję art. 152 § 1 p.p.s.a. nie będą mogły być wykonane. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego prezentowany jest pogląd, że po wydaniu przez sąd orzeczenia kończącego postępowanie w pierwszej instancji, bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania aktu lub czynności (por. postanowienia NSA z dnia: 18 lipca 2018 r., sygn. akt II OZ 770/18; 17 kwietnia 2018 r., sygn. akt II OZ 363/18; 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II OZ 1514/17). Z tych względów, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.