II GSK 1149/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mirosław Trzecki po rozpoznaniu w dniu 27 czerwca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku J. P. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej J. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 8 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1236/16 w sprawie ze skargi J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia [...] października 2016 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym postanawia: oddalić wniosek.

Wyrokiem z 8 września 2017 r., sygn. akt II SA/Gl 1236/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach oddalił skargę J. P. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z [...] października 2016 r. w przedmiocie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożył J. P. (dalej: skarżący), wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania decyzji, na mocy art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej p.p.s.a.), ponieważ jej wykonanie do czasu merytorycznego rozpoznania skargi przez NSA może narazić skarżącego na niewątpliwe i nieodwracalne straty. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 93 ust. 2 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (Dz. U. z 2017 r. poz. 2200 ze zm.; dalej: u.t.d.), decyzja ostateczna staje się wykonalna po upływie 30 dni od jej doręczenia, jeżeli strona nie wniosła skargi na decyzję do właściwego sądu administracyjnego. Natomiast w przypadku wniesienia skargi, decyzja staje się wykonalna z chwilą: 1. odrzucenia skargi; 2. cofnięcia skargi lub 3. wydania przez sąd prawomocnego orzeczenia o oddaleniu skargi. Oznacza to, że gdy złożona została skarga do sądu administracyjnego, to z mocy art. 93 ust. 2 u.t.d. decyzja nie posiada przymiotu wykonalności, między innymi do momentu prawomocnego oddalenia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że art. 93 ust. 2 u.t.d. stanowi lex specialis w stosunku do art. 61 p.p.s.a., odnoszącego się do zagadnienia ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. W rozpoznawanej sprawie J. P. złożył skargę kasacyjną od wyroku WSA w Gliwicach z 8 września 2017 r., a więc wyrok ten nie jest prawomocny, stosownie do art. 168 § 1 p.p.s.a. Z tego powodu Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że przysługująca skarżącemu z mocy samego prawa (art. 93 ust. 2 u.t.d.) ochrona tymczasowa rozciąga się na postępowanie wywołane jego skargą kasacyjną od wyroku oddalającego skargę na decyzję GITD, wydaną na podstawie art. 92 a ust., 1 u.t.d. W konsekwencji wniosek skarżącego, sformułowany w skardze kasacyjnej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., był bezprzedmiotowy, ponieważ decyzja, do czasu prawomocnego oddalenia skargi J. P., nie ma przymiotu wykonalności. NSA stwierdza również, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wszczyna postępowania, w rozumieniu art. 63 p.p.s.a. i dlatego nie mają do niego zastosowane przepisy o skargach (art. 64 § 3 p.p.s.a.). W związku z tym brak było podstaw do umorzenia postępowania wszczętego wnioskiem skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 93 ust. 2 u.t.d. w związku z art. 61 § 3 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.