II GSK 1083/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska Sędzia NSA Wojciech Kręcisz Sędzia del. WSA Wojciech Sawczuk (spr.) Protokolant asystent sędziego Justyna Mordwiłko-Osajda po rozpoznaniu w dniu 26 listopada 2025 r. na rozprawie w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej P. K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 30 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 969/21 w sprawie ze skargi P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 4 sierpnia 2021 r. nr BP.501.45.2021.0180.LD5.66138 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym 1. umorzyć postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, 2. zwrócić P. K. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uiszczony wpis od skargi kasacyjnej w wysokości 100 (sto) złotych.

Wyrokiem z 30 marca 2022 r. sygn. akt III SA/Łd 969/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi oddalił skargę P. K. na postanowienie Głównego Inspektora Transportu Drogowego z 4 sierpnia 2021 r. nr BP.501.45.2021.0180.LD5.66138 w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji w sprawie kary pieniężnej za naruszenie przepisów o transporcie drogowym. Od powyższego wyroku strona skarżąca wywiodła skargę kasacyjną, w której zaskarżyła to orzeczenie w całości. Od skargi kasacyjnej został również uiszczony wpis sądowy w wysokości 100 zł. W piśmie z 16 listopada 2025 r. pełnomocnik strony skarżącej oświadczył, że cofa w całości skargę kasacyjną od wyżej powołanego wyroku Sądu pierwszej instancji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć, co dopuszcza art. 60 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 935 - dalej jako p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny, uznając, że w niniejszej sprawie cofnięcie skargi jest skuteczne i dopuszczalne, na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.