II GSK 1043/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz Sędzia NSA Andrzej Kuba (spr.) Sędzia del. WSA Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 26 maja 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. w . od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 grudnia 2017 r.; sygn. akt VI SA/Wa 755/17 w sprawie ze skargi A. Sp. z o.o. w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy oddala skargę kasacyjną.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z 1 grudnia 2017 r., sygn. akt VI SA/Wa 755/17, na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w Z. na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z dnia [...] lutego 2017 r. w przedmiocie odmowy udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy. Jak wynika z uzasadnienia zaskarżonego wyroku, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie za podstawę rozstrzygnięcia przyjął następujące ustalenia. W dniu [...] marca 2006 r. pod numerem [...] A. Sp. z o.o. z Z. złożyła wniosek o udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny TIGER ENERGY DRINK. Znak został przeznaczony do oznaczania towarów zawartych w klasie 32, tj. następujących: esencje do produkcji napojów, lemoniady, lemoniady w proszku, napoje bezalkoholowe, napoje musujące, napoje musujące w proszku, nektary owocowe, pastylki do napojów musujących, proszki do napojów musujących, preparaty do produkcji wody gazowanej, produkty do wytwarzania wody gazowanej, produkty w proszku do wytwarzania napojów energetycznych, wzmacniających i wzbogaconych mikroelementami, produkty do wytwarzania wody mineralnej, soki owocowe, soki warzywne, sorbety (napoje), syropy bezalkoholowe ekstrakty owocowe; napoje izotoniczne; lemoniady; koncentraty do sporządzania napojów; soki z warzyw, sorbety (napoje), syropy do napojów, woda gazowana, woda stołowa, woda mineralna, napoje energetyzujące. Decyzją z dnia [...] listopada 2015 r. Urząd Patentowy, działając na podstawie art. 132 ust.2 pkt 2 w związku z art. 145 ust.1 p.w.p. odmówił udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny TIGER ENERGY DRINK zgłoszony dnia 24.03.2006 r. pod numerem [...] na rzecz A. Sp. z o.o. z Z. Urząd Patentowy stwierdził, że znak jest podobny do przeciwstawionych znaków towarowych. Zgłaszający w dniu [...] stycznia 2016 r. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy wskazując, że zastosowana przez urząd podstawa prawna nie ma zastosowania, bowiem zarzut z artykułu 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. można podnieść jedynie w sytuacji, kiedy istnieje niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd. Tymczasem w niniejszej sprawie takie przesłanki nie występują. Zgłaszającemu przysługuje bowiem pierwszeństwo wynikające z rejestracji znaku [...] BLACK TIGER (zgłoszenie w roku 2003). Znaki firmy A. Sp. z o.o. są oznaczeniami powszechnie znanymi, bowiem od 2003 r. Mocodawca wprowadza je do obrotu z dużym sukcesem rynkowym. Dlatego nie można mówić w tym przypadku o ryzyku wprowadzenia w błąd. Podkreślił, że znaki wspólnotowe weszły do porządku prawnego z dniem 01.05.2004 r., co powoduje brak możliwości unieważnienia ich z uwagi na względne przeszkody unieważnienia. Decyzją z dnia [...] lutego 2017r. Urząd Patentowy, działając na podstawie art. 245 ust. 1 w związku z art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 30 czerwca 2000 r. Prawo własności przemysłowej (Dz. U. z 2003r., Poz. 1410 - zwana dalej ustawą p.w.p.) i ustawy z dnia 24 lipca 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. 2015; Poz. 1266) oraz art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 11 września 2015 r. o zmianie ustawy - Prawo własności przemysłowej (Dz.U. z 2015 r., poz. 1615), po rozpatrzeniu wniosku z dnia [...].01.2016 r. o ponowne rozpatrzenie sprawy od decyzji Urzędu Patentowego z dnia [...].11.2015 r. o odmowie udzielenia prawa ochronnego na znak towarowy słowno - graficzny TIGER ENERGY DRINK zgłoszony dnia [...].03.2006 r. pod numerem [...] na rzecz A. Sp. z o.o. z Z., utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Oceny podobieństwa na podstawie art. 132 ust. 2 pkt. 2 ustawy p.w.p. organ dokonał odnośnie znaków: zgłoszonego słowno - graficznego [...] TIGER ENERGY DRINK oraz przeciwstawionych słownych znaków: [...] "TOP TIGER", [...] "TIGER TEAM", [...] "GOLDEN TIGER", [...] "Tiger-Power", [...] "FRUCHT-TIGER", [...] "GREEN TIGER". Zdaniem organu w przedmiotowej sprawie fakt podobieństwa i jednorodzajowość towarów, dla oznaczania których został zgłoszony sporny znak, oraz dla których oznaczania przeznaczone są przeciwstawione znaki jest bezsporny. Przedmiotowy znak został zgłoszony dla oznaczania towarów z klasy 32. Również znaki przeciwstawione służą ochronie podobnych lub jednorodzajowych towarów z klasy 32. Odnosząc się do stanowiska zgłaszającego, że w sprawie powinien znaleźć zastosowanie art. 134 ust. 1 p.w.p., albowiem posiada on zarejestrowany znak BLAC TIGER z najwcześniejszym pierwszeństwem, organ stwierdził że żaden przepisów p.w.p. nie stanowi, że uprawniony do znaków podobnych korzystających już z ochrony automatycznie otrzymuje prawo ochronne na nowo zgłoszony znak. Przepis art. 134 ust. 1 p.w.p. nie gwarantuje automatycznego uzyskania przez nią prawa ochronnego na nowo zgłoszony znak towarowy. Świadczy o tym już chociażby użycie w jego treści zwrotu "nie wyklucza", który z prostej wykładni semantycznej oznacza, iż Urząd Patentowy w procedurze zgłoszeniowej rozpatrując oznaczenie nie może odmówić mu rejestracji ze względu na posiadanie już przez Zgłaszającego prawa do zbieżnego oznaczenia wcześniejszego, jednakże w żaden sposób nie wyklucza badania takiego znaku pod względem wymaganych przesłanek rejestracyjnych, w niniejszej sprawie spełnianie wymagań stawianych przez art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. Zdaniem organu, w sprawie nie można dopatrzyć się wspomnianych bądź analogicznych okoliczności przemawiających za stwierdzeniem, że w przypadku znaków towarowych [...] i znaków przeciwstawionych nie zachodzi wskazane w art. 132 ust. 2 pkt 2 ustawy p.w.p. ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd. Za okoliczności takie nie można uznać w szczególności wskazanie współwystępowania w rejestrze wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony, dla różnych podmiotów oraz dużą rozpoznawalność znaku TIGER należącego do podmiotu A. Sp. z o.o. dla wszystkich wskazanych towarów z klasy 32. Brak jest podstaw do stwierdzenia, że polski konsument rozpozna i powiąże znak z elementem TIGER jedynie z jednym podmiotem, spółką A., w odniesieniu do wszystkich wskazanych towarów z klasy 32. Konsument, który mógł wcześniej spotkać się w innym sklepie z towarami oznaczonymi znakami zarejestrowanymi, może wyrażać uzasadnione przypuszczenie, że podobnie oznaczone towary dostępne na polskim rynku również pochodzą od różnych producentów w odniesieniu do wszystkich wskazanych towarów z klasy 32. Oddalając skargę na powyższą decyzję Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uznał, że w świetle właściwie zaprezentowanej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., organ prawidłowo przyjął, że w sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia towarów, do oznaczania których przeznaczono sporny znak towarowy. Prawidłowo też przeprowadził ocenę w zakresie podobieństwa porównywanych oznaczeń, w kontekście zastosowania normy prawnej wyrażonej w przepisie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p., i nie dopuścił się - mogącego mieć jakikolwiek zasadniczy wpływ na wynik sprawy - naruszenia przepisów procedury administracyjnej, a w szczególności art. 7 k.p.a., art. 77 § 1 k.p.a., art. 80 k.p.a., a także art. 107 § 3 k.p.a. w zw. z art. 256 ust. 1 p.w.p. Zdaniem Sądu organ zasadnie dokonał badania znaku, jaki został zgłoszony/zarejestrowany, a nie w jaki sposób występuje on na rynku, a twierdzenia skarżącej o konieczności badania znaków "in concreto" w niniejszej sprawie nie mogły być uwzględnione. WSA podzielił stanowisko organu, że fakt podobieństwa i jednorodzajowość towarów dla oznaczania których został zgłoszony sporny znak oraz dla których oznaczania przeznaczone są przeciwstawione znaki jest bezsporny. Przedmiotowy znak został zgłoszony dla oznaczania towarów z klasy 32. Również znaki przeciwstawione służą ochronie podobnych lub jednorodzajowych towarów z klasy 32. Organ zasadnie uznał, że towary te łączy zarówno rodzaj, jak i przeznaczenie, ten sam kanał dystrybucji oraz docelowy krąg odbiorców. Ponadto, uwzględniając całościową ocenę podobieństwa tych oznaczeń, prawidłowo uznał, że są one podobne, w rozumieniu art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. Sąd zgodził się z organem, iż porównywane oznaczenia, jako całość, wywołują takie samo ogólne wrażenie, albowiem dominujące, a więc decydujące, zarazem o sile oddziaływania owych znaków i zapamiętywane w pierwszej kolejności słowny element TIGER jest podobny. Ponadto, dodatkowe elementy występujące w obu przeciwstawionych znakach, pozwalają na wystarczające odróżnienie spornego znaku od znaku wcześniejszego. Z uwagi też na podobieństwo spornego i przeciwstawionych oznaczeń, zachodzi ryzyko wprowadzenia przeciętnego odbiorcy w błąd co do źródła pochodzenia towarów sygnowanych spornym znakiem towarowym. Za bezzasadny Sąd uznała zarzut błędnej interpretacji przez organ art. 134 p.w.p. i w konsekwencji nie zastosowanie powyższego przepisu w niniejszej sprawie. Przepisy ustawy Prawo własności przemysłowej nie przewidują, że uprawniony do znaków podobnych korzystających już z ochrony, automatycznie otrzymuje prawo ochronne na nowo zgłoszony znak. Innymi słowy o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia (art.123 p.w.p). W przedmiotowej sprawie wszystkie z przeciwstawionych znaków są wcześniejsze od zgłoszonego oznaczenia [...]. Stwierdzić więc należało, że art. 134 p.w.p. nie jest przepisem wyłączającym zastosowanie przesłanek wynikających z art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w każdym przypadku. Od powyższego wyroku skargę kasacyjną złożyła spółka, zaskarżając go w całości, zarzucając mu naruszenie: 1. na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy tj: a) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 133 § 1 zdanie pierwsze w związku z art. 7 i 77 § 1 oraz 80 Kodeksu postępowania administracyjnego z dnia 14 czerwca 1960 r. (Dz.U.2017.1257 j.t.) (dalej: "k.p.a.") poprzez oddalenie skargi, podczas gdy zaskarżona decyzja powinna zostać uchylona, gdyż UP RP rozstrzygając sprawę naruszył wskazane przepisy postępowania poprzez pominięcie szeregu istotnych okoliczności sprawy, w tym faktu że Zgłaszający znak TIGER ENERGY DRINK zgłoszony pod numerem [...] jest uprawniony do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz faktu, że Skarżący/Zgłaszający jest uprawniony do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, oraz okoliczności współistnienia wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony, co wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia, b) art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. w związku z art. 8 § 2 k.p.a. poprzez odstąpienie od utrwalonej praktyki i odmowę udzielenia ochrony zgłoszeniu z elementem TIGER [...], podczas gdy uprzednio Skarżącemu udzielono takich praw do znaków BLACK TIGER [...] i WILD TIGER, c) art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, podczas gdy decyzja Urzędu Patentowego obarczona jest wadliwościami, które winny skutkować jej uchyleniem, polegającymi na wadliwym przeprowadzeniu postępowania poprzez pominięcie następujących okoliczności: faktu, że Zgłaszający znak TIGER ENERGY DRINK [...] jest uprawniony do wcześniejszego znaku BLACK TIGER [...] oraz faktu, że Skarżący jest uprawniony do wcześniejszego znaku powszechnie znanego TIGER, braku wyjaśnienia jak fakt współistnienia wielu znaków z elementem TIGER wpływa na dystynktywność tego oznaczenia, d) art. 151 p.p.s.a. poprzez oddalenie skargi, podczas gdy decyzja Urzędu Patentowego obarczona jest wadliwościami, które winny skutkować jej uchyleniem, polegającymi na wadliwej wykładni art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. oraz art. 134 p.w.p., e) naruszenie art. 151 u.p.s.a. poprzez oddalenie skargi przy braku przesłanek pozwalających stwierdzić legalność decyzji Urzędu Patentowego RP; f) naruszenie art. 151 p.p.s.a. polegające na jego zastosowaniu w niniejszej sprawie w sytuacji, gdy nie istniały przesłanki do oddalenia skargi, g) art. 141 § 4 p.p.s.a. poprzez brak wyjaśnienia w uzasadnieniu wyroku przyczyn, dla których WSA nie odniósł się w ogóle do zagadnienia pierwszeństwa znaków unijnych, które weszły automatycznie do polskiego porządku prawnego, nie wyjaśnił przyczyn, dla których dodatkowe okoliczności, takie jak powszechna znajomość znaku towarowego, czy posiadanie praw do wcześniejszego znaku podobnego na rzecz tego samego przedsiębiorcy nie mają znaczenia przy ocenie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, nie wyjaśnił przyczyn dla których przyjął, że art. 134 należy interpretować w ten sposób, że pierwszeństwo zgłoszenia decyduje o pierwszeństwie znaku pomijając brzmienie przepisu, który dopuszcza rejestrację podobnego lub identycznego znaku wcześniejszego na rzecz tego samego przedsiębiorcy, poprzez brak odniesienia się do braku wyjaśnienia przez UP RP, jak fakt współistnienia wielu znaków z elementem TIGER dla zbieżnego zakresu ochrony wpływa na potencjalną dystynktywność tego oznaczenia, poprzez brak wyjaśnienia podstawy prawnej wyroku polegający na lakonicznym stwierdzeniu, że przepis art. 134 nie znajduje zastosowania zaś ryzyko wprowadzenia odbiorców w błąd stanowi prostą wypadkową podobieństwa znaków i towarów, podczas gdy jest to zwyczajne powtórzenie przepisu a nie wyjaśnienie. 2. na podstawie art. 174 pkt 1 p.p.s.a. naruszenie przepisów prawa materialnego, tj: a) art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r. (Dz. U. poz. 1615) - mających zastosowanie w związku z art. 315 ust 3 p.w.p. poprzez błędną wykładnię i w konsekwencji niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwej wykładni przesłanki "ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd" polegające na błędnym przyjęciu, że przy ocenie ryzyka wprowadzenia w błąd odbiorców nie należy brać pod uwagę innych czynników aniżeli podobieństwo znaków i towarów lub usług, poprzez błędne przyjęcie, że przy ocenie przesłanki ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd nie ma znaczenia wcześniejsze używanie znaku na rynku i/lub posiadanie wcześniejszych praw do znaku towarowego podobnego, b) naruszenie art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. poprzez jego wadliwe zastosowanie polegające na uznaniu, że w sprawie zachodzi przesłanka ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd, a w konsekwencji odmowę udzielenia prawa ochronnego do znaku towarowego TIGER ENERGY DRINK [...], c) naruszenie art. 153 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r. (Dz. U. poz. 1615) - mających zastosowanie w związku z art. 315 ust 3 p.w.p. poprzez jego błędną wykładnię i zastosowanie, polegające na zakwestionowaniu przez organ praw do znaków towarowych z elementem TIGER (BLACK TIGER, WILD TIGER) nabytych przez Skarżącego, a udzielonych decyzjami tego samego Urzędu Patentowego RP i ograniczeniu ich zakresu w sytuacji uznania w skarżonej decyzji, że znak towarowy TIGER ENERGY DRINK narusza prawa do znaków przeciwstawionych i w konsekwencji odmowy udzielenia mu żądanej ochrony, d) art. 134 ust 1 p.w.p. w brzmieniu sprzed nowelizacji wprowadzonej ustawą z dnia 11 września 2015 r. (Dz. U. poz. 1615) - mających zastosowanie w związku z art. 315 ust 3 p.w.p., poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie polegające na wadliwym przyjęciu, że o pierwszeństwie prawa ochronnego na znak towarowy decyduje pierwszeństwo jego zgłoszenia, podczas gdy przepis dopuszcza rejestrację znaków podobnych lub identycznych późniejszych na rzecz tego samego przedsiębiorcy legitymującego się prawami do wcześniejszych znaków podobnych lub identycznych. W związku z powyższym wniosła o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie, a także o zasądzenie na rzecz Skarżącego kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumenty na poparcie powyższych zarzutów. Skarga kasacyjna została rozpoznana przez Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym, w składzie trzyosobowym, na podstawie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (Dz. U. poz. 1842), wobec zarządzenia Przewodniczącej Wydziału II Izby Gospodarczej NSA o przeprowadzeniu posiedzenia niejawnego w tym trybie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnieniu, gdyż mimo licznych zarzutów zarówno procesowych jak i materialnoprawnych, które okazały się nieusprawiedliwione, zaskarżony wyrok odpowiada prawu. Nie ulega wątpliwości, że ustalony przez organ i zaakceptowany przez Sąd I instancji stan faktyczny, stanowiący podstawę rozstrzygnięcia na podstawie art.132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p., który ma zastosowanie wówczas, gdy łącznie zostaną spełnione trzy przesłanki: 1) podobieństwo lub identyczność towarów lub usług, do oznaczania których przeznaczone są dane znaki, 2) podobieństwo lub identyczność znaków towarowych oraz 3) istnienie ryzyka wprowadzenia odbiorców w błąd co do pochodzenia oznaczanych towarów lub usług, polegającego w szczególności na skojarzeniu znaku zgłoszonego ze znakiem wcześniejszym, w zakresie potwierdzenia tych przesłanek odmowy udzielenia ochrony na znak towarowy TIGER ENERGY DRINK jest prawidłowy i nie został skutecznie zakwestionowany przez stronę skarżącą. Zatem zarzuty naruszenia przepisów postępowania, które mogłyby mieć istotny wpływ na wynik sprawy, są pozbawione usprawiedliwionych argumentów. Sama strona skarżąca przyznała, że istnieje znaczące podobieństwo porównywanych znaków towarowych, przy czym wykluczała ryzyko wprowadzenia w błąd z uwagi na współistnienie wielu znaków towarowych zawierających oznaczenie "Tiger". Skoro zostało wykazane przez Urząd Patentowy w prawidłowo przeprowadzonym postępowaniu administracyjnym spełnienie wszystkich przesłanek zastosowania art. 132 ust. 2 pkt.2 p.w.p., to nie można było przypisać organowi naruszenia przepisów kodeksu postępowania administracyjnego dotyczących obowiązku należytego wyjaśnienia wszystkich istotnych okoliczności sprawy. Również przesłanka pierwszeństwa ochrony przeciwstawionych znaków towarowych zarejestrowanych w Unii Europejskiej: [...] "TOP TIGER", [...] "TIGER TEAM", [...] "GOLDEN TIGER", [...] "Tiger-Power", [...] "FRUCHT-TIGER", [...] "GREEN TIGER" została należycie wyjaśniona i nie budzi wątpliwości, że wskazane przez organ przeciwstawione unijne znaki towarowe korzystają z prawa pierwszeństwa względem zgłoszonego przez skarżącą spornego znaku TIGER ENERGY DRINK. Fakt współistnienia i występowania wielu zarejestrowanych znaków towarowych z elementem słownym "Tiger" w żadnym stopniu nie usprawiedliwia wniosku skarżącej o udzielenie prawa ochronnego na sporny znak z naruszeniem praw podmiotów uprawnionych do przeciwstawionych znaków, korzystających z prawa pierwszeństwa. Jednym z zarzutów zasługujących na głębsze rozważenie w tej sprawie jest uprawnienie skarżącej spółki do wcześniejszego znaku towarowego BLACK TIGER nr [...] (zgłoszenie w roku 2003) i uznania jej pierwszeństwa do znaku z elementem "Tiger" i możliwości zgłaszania kolejnych znaków podobnych do tego znaku na podstawie art. 134 ust 1 p.w.p. Przepis art. 134 p.w.p. nie stanowił gwarancji udzielenia prawa ochronnego na taki sam znak lub podobny znak towarowy do znaku wcześniejszego, dla towarów identycznych lub podobnych, lecz jedynie nie wykluczał takiej możliwości. Wynika to z faktu, że każdy znak towarowy, nawet identyczny z zarejestrowanym wcześniejszym znakiem i przeznaczony do oznaczania identycznych towarów lub usług co znak wcześniejszy, podlega takiemu samemu badaniu, jak każdy inny znak pod kątem względnych oraz bezwzględnych przeszkód rejestracji.. Nie jest przepisem wyłączającym zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. (vide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 maja 2017 r., II GSK 4628/16, LEX nr 2315232). Art. 134 p.w.p. nie jest przepisem wyłączającym zastosowanie art. 132 ust. 2 pkt 2 p.w.p. w każdym przypadku, ma on jedynie zastosowanie w stosunku do znaku z uprzednim pierwszeństwem, w sytuacji gdy prawo ochronne na ten znak posiada zgłaszający (vide: wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sygn. akt VI SA/Wa 332/15, LEX nr 2055985). Analizując poszczególne zarzuty procesowe skargi kasacyjnej naruszenia szeregu przepisów postępowania, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. w związku z art. 7 i 77 § 1 oraz 80 Kodeksu postępowania administracyjnego art. 145 § 1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. w związku z art. 133 § 1 zdanie pierwsze p.p.s.a. w związku z art. 8 § 2 k.p.a., art. 151 p.p.s.a., art. 141 § 4 p.p.s.a. należy stwierdzić, że zmierzały one do uznania, że Sąd I instancji nie miał podstawy do oddalenia skargi, gdyż kwestionowana decyzja UP była wadliwa z powodu naruszenia przepisów k.p.a. Natomiast, jak już wykazano wyżej, brak jest rozwinięcia w skardze kasacyjnej, w jaki sposób organ mógłby naruszyć przepisy postępowania i jaki to mogło mieć wpływ na wynik sprawy. Wbrew zarzutowi naruszenia przepisu art. 141 § 4 p.p.s.a. uzasadnienie zaskarżonego wyroku spełnia wszystkie wymagania ustawowe i wyjaśnia wszystkie istotne okoliczności, które Sąd I Instancji powinien rozważyć, oraz zarzuty, do których w sposób wyczerpujący się odniósł. Nie pominięto żadnych istotnych okoliczności, w tym uprawnień skarżącej spółki do wcześniejszego znaku towarowego BLACK TIGER, oraz dokonano wnikliwej oceny przesłanki możliwości wprowadzenia w błąd odbiorców co do pochodzenia towaru, oznaczonego spornym znakiem towarowym. Powyższe zarzuty procesowe stanowią w zasadzie jedynie polemikę z prawidłowymi ustaleniami faktycznymi. Nie zasługiwały na uwzględnienie także zarzuty naruszenia przepisów prawa materialnego podniesione w ramach podstawy z art. 174 pkt 1 p.p.s.a., a w szczególności art. 132 ust. 2 pkt.2 i art. 134 ust 1 p.w.p., poprzez ich błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego dokonana przez Sąd I instancji wykładnia przepisu art. 134 p.w.p. w kierunku uznania, że nie wyłącza on stosowania przepisu art. 132 ust 2 pkt 2 p.w.p. i nie oznacza automatycznego nabywania prawa do rejestracji kolejnych podobnych znaków towarowych, przy uwzględnieniu pierwszego zgłoszenia i określonych w tym przepisie okoliczności. Natomiast przepis art. 132 ust 2 pkt. 2 p.w.p. nie budzi wątpliwości interpretacyjnych co do poszczególnych pojęć, którymi posługuje się ten przepis, w tym pojęcia "ryzyka wprowadzenia w błąd". W orzecznictwie najczęściej spotykanym zarzutem naruszenia powyższego przepisu jest jego niewłaściwe zastosowanie do błędnie ustalonego stanu faktycznego, a w zasadzie zarzut ten sprowadza się konkretnie do naruszenie przepisów postępowania w zakresie ustaleń faktycznych co do spełnienia przesłanek, przewidzianych w przepisie art. 132 ust.2 pkt.2 p.w.p. W niniejszej sprawie ustalenia faktyczne w zakresie przesłanek z art.132 ust. 2 pkt. 2 p.w.p. były w zasadzie bezsporne poza przesłanką ryzyka wprowadzenia w błąd, która również została należycie przez organ udowodniona i dlatego zastosowanie tego przepisu nie może być kwestionowane. Zupełnie niezrozumiały jest zarzut naruszenia przepisu art.153 p.w.p., który to przepis określa szczegółowo uprawnienia wynikające z rejestracji znaku towarowego i nic nie mówi o przenoszenia tych uprawnień na inne znaki towarowe. Przepis ten nie miał żadnego zastosowania dla rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie, gdyż reguluje on uprawnienia po udzieleniu prawa ochronnego do zarejestrowanego znaku towarowego, a nie przenoszenia uprawnień na inne znaki towarowe, które nie zostały zarejestrowane. O tym wspominał art.134 p.w.p. Skoro okazało się, że wszystkie zarzuty skargi kasacyjnej są nietrafne i nie mogły być uwzględnione, to należało orzec, jak w sentencji na podstawie art. 184 p.p.s.a.