II GSK 100/21

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Małgorzata Rysz po rozpoznaniu w dniu 30 września 2021 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej sprawy z wniosku Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 czerwca 2021 r. sygn. akt II GSK 100/21 w sprawie ze skargi kasacyjnej Spółki A od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 20 października 2020 r. sygn. akt II SA/Bk 117/20 w sprawie ze skargi Spółki A na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku z dnia [...] grudnia 2019 r. nr [...] w przedmiocie kary pieniężnej za niewykonanie obowiązków określonych w przepisach ustawy o systemie monitorowania drogowego przewozu towarów postanawia oddalić wniosek Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego.

W wyroku z 30 czerwca 2021 r. (sygn. akt II GSK 100/21) Naczelny Sąd Administracyjny w punkcie 3. sentencji zasądził od Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Białymstoku (dalej zwanego "Dyrektorem IAS") na rzecz Spółki A 7017 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. W pismach z 5 i 6 sierpnia 2021 r. 20 Dyrektor IAS, działając na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej "ppsa"), wniósł o sprostowanie oczywistej omyłki zawartej w pkt 3. sentencji oraz na str. 13 uzasadnienia wspomnianego wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przez zastąpienie zasądzonej kwoty z 7017 zł na 3237 zł. W uzasadnieniu wniosku organ stwierdził, że niekwestionowana wartość przedmiotu sprawy stanowiąca wartość pieniężną wynosiła 10 000 zł i w związku z tym zgodnie z § 2 pkt 4 w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. a) oraz pkt 2 lit. b) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (Dz. U .z 2015 r., poz. 1800 ze zm.), art. 203 pkt 1 ppsa w zw. z art. 193 ppsa za udział w pierwszej instancji oraz sporządzenie i wniesienie skargi kasacyjnej przez tego samego adwokata zasądzona od organu kwota jako zwrot kosztów postępowania sądowego powinna wynosić 3237 zł., a nie 7017 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wskazany jako podstawa prawna wniosku Dyrektora IAS art. 156 § 1 ppsa (który z mocy art. 193 ppsa ma odpowiednie zastosowanie do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym) przewiduje możliwość rektyfikacji wyroku w przypadku, gdy w jego treści dopuszczono się niedokładności, błędu pisarskiego lub rachunkowego albo innej oczywistej omyłki. Judykatura przyjęła, iż sprostowanie niedokładności (nieścisłości) należy rozumieć, jako właściwe oznaczenie strony bądź podmiotów postępowania, czy też ich pełnej nazwy. Błąd pisarski to widoczne niewłaściwe użycie wyrazu, widocznie mylna pisownia lub błąd gramatyczny, czy niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazów. Błąd rachunkowy, to natomiast błąd wynikający z niewłaściwego przeprowadzenia działań arytmetycznych, polegający najczęściej na błędnym działaniu sumowania lub odejmowania. Ostatnią kategorią wymienioną w powołanym przepisie jest "inna oczywista omyłka", które to pojęcie ma znacznie szerszy zakres, jednakże jego charakter zbliżony jest do pojęć wymienionych wcześniej. Przyjmuje się również, że sprostowanie wyroku w rozumieniu powołanego przepisu nie może prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia (por. m.in. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z 10 grudnia 2007 r. o sygn. akt II FSK 501/06; z 28 kwietnia 2011 r. o sygn. akt II GSK 346/10; z 17 maja 2011 r. o sygn. akt I GSK 1008/09; z 12 kwietnia 2012 r. o sygn. akt II FSK 987/11, z 10 stycznia 2013 r. o sygn. akt II GSK 1289/11, z 17 lipca 2014 r. o sygn. akt I GSK 610/11; z 22 października 2014 r. o sygn. akt I GSK 704/12 - treść dostępna w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego w składzie orzekającym w niniejszym postępowaniu wpadkowym, wnioskowane przez Dyrektora IAS sprostowanie nie dotyczy którejkolwiek z kategorii omyłek określonych w art. 156 § 1 ppsa. Sprostowanie postanowienia o kosztach w sposób wskazywany we wniosku stanowiłoby niedopuszczalne ingerowanie w wydane orzeczenie i w istocie zmierzałoby do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. W tej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 193 ppsa postanowił, jak w sentencji.