II GPP 19/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Gabriela Jyż (spr.) sędzia NSA Mirosław Trzecki sędzia WSA (del.) Urszula Wilk po rozpoznaniu w dniu 11 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi I. Cz. o naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki w sprawie zakończonej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2016 r., sygn. akt II GZ 1199/16 z zażalenia I. Cz. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2600/15 w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej w sprawie ze skargi I. Cz. o wznowienie postępowania sądowego zakończonego wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 3 czerwca 2015 r., sygn. akt VI SA/Wa 3349/14 postanawia: oddalić skargę

I. Cz.i pismem z dnia 6 marca 2017 r., wniesionym w ramach zawisłego przed Naczelnym Sądem Administracyjnym postępowania zażaleniowego w sprawie o sygnaturze akt II GZ 1199/16 z jego zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 14 lipca 2016 r., w zakresie wezwania do uiszczenia opłaty kancelaryjnej, złożył skargę na przewlekłość postępowania i przywrócenie naruszonego prawa. W uzasadnieniu strona wyraził swój pogląd odnośnie "ewidentnego uchybienia proceduralnego" przejawiającego się niewycofaniem z obrotu prawnego wadliwego postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. W zakresie skargi na przewlekłość prowadzonego postępowania, skarżący wskazał, iż w jego ocenie nieuzasadniona kilkumiesięczna zwłoka w dostarczeniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2016 r. wskazywała na przewlekłość prowadzonych działań administracyjnych oraz pominięcie związków przyczynowo – skutkowych przez NSA. Wybiórcze, w przekonaniu strony, rozpatrywanie sprawy, podważało całkowicie zaufanie do organów sądowniczych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga nie znajduje usprawiedliwionych podstaw i z tego powodu podlega oddaleniu. Na wstępie wskazać należy, że zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r., poz. 1259), strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania). Zgodnie zaś z ust. 2 powołanego art. 2 ustawy o skardze, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania. Dokonując oceny prowadzonego w sprawie postępowania w aspekcie wytycznych zawartych w przywołanym powyżej przepisie oraz pod kątem wskazanej w skardze zwłoki wskazujące na przewlekłe, w ocenie strony, prowadzenie przez Naczelny Sąd Administracyjny, w sprawie o sygn. akt II GZ 1199/16, działań administracyjnych wskazać również należy, że zgodnie z treścią przepisów art. 197 § 2 w zw. z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016, poz. 718), w toku postępowania zażaleniowego Naczelny Sąd Administracyjny wydając orzeczenie (postanowienie) uzasadnia je z urzędu w terminie trzydziestu dni. Chronologia podjętych przez Naczelny Sąd Administracyjny czynności procesowych, która wynika z analizy akt przedmiotowej sprawy i Systemy Obsługi Spraw Orzekanych, wskazuje co następuje: - w wyniku wywiedzionego przez skarżącego zażalenia na postanowienie WSA w Warszawie z dnia 14 lipca 2016 r., sygn. akt VI SA/Wa 2600/15, akta sprawy celem rozpoznania zażalenia strony zostały, w dniu 7 listopada 2016 r. (data wpływu) przekazane Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu; - w dniu 8 listopada 2016 r., co wynika z zarządzenia Przewodniczącego II Wydziału Izby Gospodarczej NSA z tego samego dnia, sprawa została zarejestrowana pod sygnaturą II GZ 1199/16; - w wymienionym zarządzeniu wyznaczono Sędziego sprawozdawcę, kierując sprawę na posiedzenie niejawne wyznaczone na dzień 24 listopada 2016 r.; - w dniu 24 listopada 2016 r.; Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem rozpoznał zażalenie skarżącego orzekając o jego oddaleniu; - uzasadnienie do wymienionego zażalenia oddane zostało przez Sędziego sprawozdawcę w rękopisie w dniu 21 grudnia 2016 r.; - sporządzenie maszynopisu uzasadnienia nastąpiło w dniu 9 stycznia 2017 r.; - postanowienie wraz z uzasadnieniem zostało nadane do pełnomocnika skarżącego, radcy prawnego K. Z. w dniu 10 stycznia 2017 r. W takim stanie sprawy, zawisłej przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, brak jest podstaw do stwierdzenia aby w związku z rozpoznaniem zażalenia skarżącego od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doszło do przewlekłego, jak twierdzi strona, prowadzenia działań administracyjnych jak również aby doszło do nieuzasadnionego przedłużenia czynności związanych z wydaniem postanowienia i jego uzasadnienia oraz jego doręczeniem stronie. Jak bowiem wynika z przywołanej chronologii czynności, Naczelny Sąd Administracyjny niezwłocznie po otrzymaniu akt sprawy z Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. podjął niezbędne czynności (zarządzenie Przewodniczącego) zmierzające do wyznaczania terminu posiedzenia, na który sprawa - zażalenie miało zostać rozpoznane. Nie wystąpiła również żadna z subiektywnych, zależnych od NSA lub sędziego sprawozdawcy, okoliczność powodująca nieuzasadnione odwleczenie rozpoznanie zażalenia na wyznaczonym terminie posiedzenia niejawnego. Również sędzia sprawozdawca wyznaczony do rozpoznania sprawy w terminie określonym w powołanym art. 193 p.p.s.a., a więc trzydziestu dni od dnia wydania postanowienia, sporządził jego uzasadnienie, które po przepisaniu go z rękopisu, w dniu 9 stycznia 2017 r. zostało niezwłocznie nadane pełnomocnikowi skarżącego. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny nie znalazł podstaw do stwierdzenia aby w sprawie, na etapie postępowania wpadkowego –zażaleniowego, doszło do jego nieuzasadnionej przewlekłości w rozumieniu art. 2 ust. 1 ustawy o skardze strony na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, wobec czego na podstawie art. 12 ust. 1 tej ustawy, oddalił skargę I. Cz. zawartą w piśmie z dnia 6 marca 2017 r. Odnosząc się do sformułowanego w wymienionym piśmie strony żądania przywrócenia naruszenia prawa, do którego zdaniem skarżącego miało dojść w toku prowadzonego przez sądy administracyjne obu instancji postępowania, wskazać należy, że ustawa Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi nie zawiera regulacji na podstawie, których możliwym jest "przywrócenie naruszonego prawa" wobec czego ta część skargi nie podlega rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny.