II GPP 15/22

POSTANOWIENIE Dnia 16 marca 2023 r. Przewodniczący: Sędzia NSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 16 marca 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia O. D. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 12 października 2022 r. sygn. akt II GPP 15/22 odmawiające wyłączenia sędziego U. W.od orzekania w sprawie o sygn. akt II GPP 15/22 ze skargi O.D. i K.I. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II GPP 10/21 w sprawie ze skargi O.D. i K. I. na bezczynność i przewlekłość Prezydenta m. st. Warszawy w rozpatrywaniu wniosków o stypendia sportowe postanawia: odrzucić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II GPP 15/22, Naczelny Sąd Administracyjny odmówił wyłączenia sędzi U. W. od orzekania w sprawie o sygn. akt II GPP 15/22 ze skargi O. D. i K. I. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 oraz przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie o sygn. akt II GPP 10/21. W uzasadnieniu NSA stwierdził, że wyznaczona do składu orzekającego sędzia WSA U.W. podejmowała czynności w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 jako Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. Uprawnienia i obowiązki przewodniczącego wydziału w wojewódzkich sądach administracyjnych określone zostały w § 21 ust. 1 i 2 Regulaminu wewnętrznego urzędowania wojewódzkich sądów administracyjnych (Dz. U. z 2015 poz. 1177). Sędzia WSA U. W., jako Zastępca Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, wykonywała ciążące na niej obowiązki nałożone przepisami Regulaminu, służące zapewnieniu sprawnego i szybkiego załatwienia sprawy, do czego z kolei obliguje art. 23 § 2 pkt 3 ustawy z 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jedn. Dz. U. z 2021 r. poz. 137). W sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 34/22 wydała zarządzenie o wyznaczeniu referendarza sądowego celem rozpoznania wniosku o przyznanie kosztów nieopłaconej pomocy prawnej. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że fakt wydania przez sędziego zarządzeń z tytułu sprawowania funkcji zastępcy przewodniczącego wydziału sądu administracyjnego, nie stanowi okoliczności uzasadniającej wątpliwość co do jego bezstronności i obiektywizmu w rozpoznaniu określonej sprawy, a zatem nie zachodziła przesłanka, o której mowa w art. 19 p.p.s.a. Wnioskiem z dnia 20 listopada 2022 r. (data wpływu do NSA: 25 listopada 2022r.), O. D. i K. I. złożyli pismo zatytułowane "wniosek o zmianę, bądź uzupełnienie wydanego postanowienia II GPP 15/22 - Zażalenie". Zaskarżonemu postanowieniu NSA skarżący zarzucili naruszenie: "art. 16 § 3, art. 17 § 2, art. 18 § 1 pkt. 1, pkt. 6, pkt. 6a § 3, art. 21, art. 63, 157 § 1, art. 193, art. 194 § 1 pkt. 6, ustawy o p.p.s.a., w związku z art. 3 § 2, art. 4, art. 5a § 1 (po spójniku "i"), w związku z § 3, art. 22 § 1 i § 3, art. 35 § 1, ustawy o ustroju sądów administracyjnych, w związku z art. 7, art. 83, art. 175 u. 1, art. 178 u. 1 i art. 184, Konstytucji Rzeczypospolitej Polskiej," zarzucając brak bezstronności sędzi U. W. jako biorącej udział w sprawie, jako Zastępcy Przewodniczącego Wydziału VI WSA w Warszawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniesione w tej sprawie przez O. D. i K. I. zażalenie na postanowienie NSA z dnia 12 października 2022 r., sygn. akt II GPP 15/22, w przedmiocie odmowy wyłączenia sędzi U. W.od orzekania w sprawie o sygn. akt II GPP 15/22 jest niedopuszczalne. Postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym regulują przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (obecnie tekst jedn. Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej zwanej "p.p.s.a."). Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do NSA przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.). Z powyższej regulacji wynika zatem, że zaskarżalne w drodze środków odwoławczych takich jak skarga kasacyjna oraz zażalenie, są wyłącznie wyroki i postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Natomiast od orzeczeń NSA nie przysługują żadne środki odwoławcze. Orzeczenia NSA są ostateczne, tzn. nie podlegają one zaskarżeniu i stają się prawomocne z chwilą ich wydania. Z tych powodów wniesione przez O. D. i K. I. zażalenie na postanowienie NSA z 12 października 2022 r. podlega odrzuceniu jako niedopuszczalne. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 p.p.s.a. w zw. z art. 168 § 1 p.p.s.a. i art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.