II GPP 1/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Hanna Kamińska (spr.) Sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz Sędzia del. WSA Dorota Dąbek po rozpoznaniu w dniu 23 lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi O. D. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SAB/Wa 81/15 ze skargi O. D. na bezczynność Prezydenta m. st. Warszawy w przedmiocie rozpoznania wniosku dotyczącego przyznania stypendium sportowego postanawia: 1. odrzucić skargę na przewlekłość postępowania; 2. zwrócić O. D. ze środków budżetowych Naczelnego Sądu Administracyjnego uiszczony wpis od skargi na przewlekłość postępowania w wysokości 100 (sto) złotych.

W skardze z dnia 9 stycznia 2017 r. O. D. – dalej: skarżący - wniósł o stwierdzenie przewlekłości postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie o sygn. akt VI SA/Wa 81/15. Skargę skarżący oparł na naruszeniu art. 2 ust 1, art. 3 pkt 6, art. 5 ust 1 i 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2016 r., poz. 1259 dalej: ustawa) poprzez nierozpoznanie sprawy mimo złożenia skargi w dniu 12 czerwca 2015 r. Skarżący wniósł o przyznanie od Skarbu Państwa odpowiedniej sumy pieniężnej w wysokości 10 000 zł. Skarżący podkreślił, że postępowanie to jest dla niego niezwykle istotne, bowiem dotyczy przyszłości zawodowej jego syna. Chodzi tu o odmowę przyznania stypendiów sportowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Skarga na przewlekłość postępowania sądowego podlega odrzuceniu. Skarga na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie została wniesiona przez skarżącego w dniu 9 stycznia 2017 r., (k. 91 akt sądowych koperta) a więc po zakończeniu postępowania w sprawie prawomocnym postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 8 stycznia 2016 r. sygn. akt VI SAB/Wa 81/15 o odrzuceniu skargi (k. 67 akt sądowych). Odpis tego postanowienia wraz z uzasadnieniem został doręczony skarżącemu w dniu 25 stycznia 2016 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. 75 akt sądowych). Wobec braku sporządzenia skargi kasacyjnej i tym samym skutecznego podważenia powyższego postanowienia, stało się ono prawomocne z dniem 25 lutego 2016 r. (k. 67 verte akt sądowych). Skarga na przewlekłość postępowania w tej sprawie wniesiona została zatem już po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego (9 stycznia 2017 r.). W tym stanie rzeczy skarga na przewlekłość postępowania jest niedopuszczalna, gdyż skarga taka zgodnie z art. 5 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki może być wniesiona w toku postępowania w sprawie. Skarga ta podlegała zatem odrzuceniu. Skarga na przewlekłość postępowania jest środkiem prawnym wymuszającym rozpoznanie sprawy przez sąd, a więc spełni swoją rolę jedynie wtedy, gdy zostanie wniesiona w toku postępowania. Należy więc przyjąć, że dopuszczalne jest wniesienie skargi na przewlekłość postępowania przed sądem administracyjnym do prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Skarga wniesiona po prawomocnym zakończeniu postępowania sądowego jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 178 i 180 w związku z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz w związku z art. 8 ust. 2 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki, odrzucił skargę na przewlekłość postępowania. O zwrocie uiszczonego wpisu orzeczono na podstawie art. 17 ust. 3 powołanej wyżej ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. oraz art. 232 § 1 pkt 1 lit. a) p.p.s.a.