II FZ 98/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Małgorzata Wolf- Kalamala po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 28 października 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 382/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi W. K. na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 28 października 2022 r., sygn. akt I SA/Bk 382/22, w sprawie ze skargi W. K. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 5 lipca 2022 r. w przedmiocie odmowy wydania interpretacji indywidualnej w sprawie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. W uzasadnieniu sąd wskazał, że w wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 14 września 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi, poprzez podanie nr PESEL strony wnoszącej skargę w terminie siedmiu dni od dnia otrzymania wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 29 września 2022 r. W siedmiodniowym terminie pełnomocnik strony nie uzupełnił jednak braku formalnego. Nr PESEL skarżącego nie znajdował się również w aktach administracyjnych przedmiotowej sprawy. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku odrzucił skargę. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie i zarzucił mu naruszenie przepisów postępowania w stopniu mającym mieć istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 49 § 1 i § 4 p.p.s.a. w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w zw. z art. 163 § 2 p.p.s.a. w zw. z art. 167 p.p.s.a. wyrażające się w błędnym ustaleniu przez Sąd, że pełnomocnikowi skarżącego skutecznie dręczono 29 września 2022 r. zarządzenie zawierające wezwanie do uzupełnienia w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, braku formalnego poprzez podanie nr PESEL skarżącego co doprowadziło do błędnego przyjęcia, że w sprawie nie uzupełniono w terminie braków formalnych skargi, a tym samym, że skarga podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 p.p.s.a. W związku z powyższym wniesiono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zarządzeniem z 14 września 2022 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku wezwał pełnomocnika skarżącego do usunięcia braków formalnych skargi w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi (k. 1 akt sądowych). Zarządzenie zostało podpisane przez Przewodniczącego Wydziału I. Z akt sprawy wynika, że sąd pierwszej instancji skorzystał z profilu zaufanego ePUAP i zaskarżone zarządzenie z 14 września 2022r. doręczył pełnomocnikowi skarżącego za pomocą tego narzędzia informatycznego. Dowodem powyższego jest UPD nr [...] (k. 49 akt sądowych), z którego wynika, że doręczenie nastąpiło 29 września 2022 r. ("data odbioru"). Nie ulega wątpliwości, że zarządzenie zostało wydane przez Przewodniczącego Wydziału, natomiast samo wykonanie tego zarządzenia przez pracownika sekretariatu jest czynnością materialno-techniczną. Oczekiwanie, że wezwania w sprawie kierowane do strony postępowania, będą podpisywane przez przewodniczącego wydziału, czy przewodniczącego składu nie znajduje podstaw w przepisach prawnych. Nie ma też potrzeby dołączania zarządzenia Przewodniczącego do wezwania, albowiem znajduje się ono w aktach sprawy, które są dostępne dla stron postępowania. Sposób wykonywania zarządzeń Przewodniczącego winien być znany profesjonalnemu pełnomocnikowi, do którego obowiązków zawodowych należy reprezentowanie mocodawcy w toczących się przed sądami postępowaniach. W rezultacie zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 49 § 1 i 4 p.p.s.a. nie zasługiwał na uwzględnienie. W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.