II FZ 98/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Bogdan Lubiński po rozpoznaniu w dniu 22 marca 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L.J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 18 stycznia 2011 r. sygn. akt I SA/Po 939/10 odmawiające wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi L.J. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 października 2010 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów postanawia: oddalić zażalenie.

W skardze na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 20 października 2010 r. w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego za 2004 r. od dochodów nieznajdujących pokrycia w ujawnionych źródłach przychodów, L.J. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w całości do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wniosku podano, że zaskarżona decyzja mogłaby doprowadzić do wyrządzenia podatniczce znacznej szkody. W ocenie wnioskodawczyni, wykonanie decyzji musiałoby nastąpić poprzez sprzedaż lub obciążenie nieruchomości, będących własnością skarżącej, która nie dysponuje innymi środkami majątkowymi. Ponadto skarżąca wskazała, że organ podatkowy wydał w jej sprawie drugą decyzję nakładającą na nią obowiązek zwrotu podatku za 2007r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 18 stycznia 2011 r. odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. WSA wskazał, że występując o zastosowanie przez Sąd środka ochrony tymczasowej, skarżąca winna wykazać, że zachodzi niebezpieczeństwo wystąpienia przynajmniej jednej z dwóch ustawowych przesłanek, które warunkują przyznanie przedmiotowego uprawnienia procesowego. Skarżąca nie wskazała okoliczności, które uprawdopodobniałyby możliwość wystąpienia, w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek nie został poparty konkretnymi okolicznościami, wskazującymi na możliwość spełnienia subiektywnych obaw skarżącej. Nie wskazała ona bowiem jakichkolwiek dokumentów źródłowych odzwierciedlających jej sytuację – nie podała aktualnych dochodów i źródła z jakiego te dochody pochodzą. Nie poparte żadnym dokumentem stwierdzenie, że wykonanie decyzji będzie dla wnioskodawczyni szczególnie dotkliwe, nie świadczy ani o obecnym stanie majątkowym i finansowym strony, ani o jej dochodach. Twierdzenia wnioskodawczyni powinny być zatem poparte dokumentami źródłowymi, zwłaszcza dotyczącymi jej sytuacji finansowej oraz majątkowej. W zażaleniu na powyższe postanowienie, pełnomocnik skarżącej zarzucił Sądowi pierwszej instancji nie uwzględnienie przy rozstrzyganiu sprawy pisma z dnia 23 grudnia 2010 r., które uzupełniało wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji. W powyższym piśmie wskazano na wszczęcie postępowania egzekucyjnego z majątku skarżącej oraz dołączono do niego poświadczające tę okoliczność dokumenty źródłowe. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że wykonanie zaskarżonej decyzji może nastąpić jedynie w drodze zajęcia i sprzedaży licytacyjnej nieruchomości skarżącej. "W tej sytuacji wysokość zarobków skarżącej nie ma decydującego znaczenia dla oceny zasadności wniosku, gdyż ma ona do zwrotu łącznie ponad 470 tysięcy złotych należności głównej (za lata 2004 i 2007), a z odsetkami i kosztami egzekucyjnymi ponad 500 tysięcy złotych.". Egzekucja z nieruchomości mogłaby doprowadzić do sytuacji, w której ich odzyskanie byłoby niemożliwe. Do pisma z 3 lutego 2011 r. skarżąca dołączyła zeznania podatkowe za lata 2004-2009 r., wskazując jednocześnie, że osiąga dochody na poziomie ok. 3000,- zł miesięcznie z wynajmu dwóch nieruchomości. Poza tym nie posiada żadnego majątku ruchomego ani oszczędności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Jak stanowi art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz.U. z 2002 r. Nr 153 Poz. 1270 ze zm., dalej: P.p.s.a.), wnioskodawca powinien uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek wstrzymania wykonania aktu lub czynności. W myśl powyższego przepisu, Sąd może na wniosek strony skarżącej wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Użyte więc w tym przepisie pojęcia nieostre, tj. niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, wymagają skonkretyzowania w postaci argumentacji strony skarżącej, względnie gdy okaże się to konieczne, zobrazowania opisanej we wniosku sytuacji za pomocą odpowiednich dokumentów (por. post. NSA z dnia 15 grudnia 2005 r., sygn. akt I FZ 633/05, niepubl.). W niniejszej sprawie podatniczka nie uprawdopodobniła możliwość zaistnienia przesłanek wskazanych w w/w przepisie. Wprawdzie do pisma z dnia 23 grudnia 2010 r. dołączono odpisy zawiadomień o zajęciu z rachunku bankowego prawa majątkowego stanowiącego wierzytelność skarżącej oraz dwa odpisy tytułów wykonawczych, to jednak nie sposób przyjąć, że wszczęcie egzekucji z rachunku bankowego, dostatecznie uprawdopodabnia zaistnienie niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w postaci sprzedaży licytacyjnej nieruchomości posiadanych przez skarżącą. Egzekucja administracyjna z nieruchomości jest bowiem ostatecznym środkiem wykonania decyzji podatkowej. Jak stanowi art. 110 § 1 ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (tekst jednolity: Dz. U. z 2005 Nr 229 Poz. 1954 ze zm., dalej: u.p.e.a.) z nieruchomości może być przeprowadzona egzekucja administracyjna, jeżeli zastosowanie środków egzekucyjnych, o których mowa w rozdziałach 2-6, nie było możliwe lub okazało się bezskuteczne. W aktach sprawy brak jest dokumentów źródłowych, które wskazywałyby na fakt skierowania egzekucji administracyjnej do majątku nieruchomego skarżącej. Przedstawione przez wnioskodawczynię dokumenty świadczą jedynie o uzyskiwanych przez skarżącą dochodach oraz o wszczęciu egzekucji z rachunku bankowego skarżącej, nie pozwalając na ocenę możliwości (skuteczności) tej egzekucji. Nie można przyjąć, że nie poparte żadnymi dokumentami źródłowymi twierdzenia skarżącej, iż nie posiada ona "żadnego majątku ani oszczędności oraz żadnych ruchomości" obrazują dostatecznie jej sytuację majątkową. Słusznie przyjął Sąd pierwszej instancji, że skarżąca nie wskazała okoliczności, które uprawdopodobniałyby możliwość wystąpienia w następstwie wykonania zaskarżonej decyzji, niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W tym stanie rzeczy należało orzec jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a.