II FZ 978/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 19 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1296/16 w przedmiocie odrzucenia wniosku o zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz wniosku o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi A. S.A. z siedzibą w W. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r., nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 3 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1296/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek A. S.A. z siedzibą w W. (dalej jako: "skarżąca") o zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego w sprawie ze skargi na postanowienie Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Stan sprawy przedstawia się następująco: Skarżąca wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Ministra Finansów z dnia 29 stycznia 2016 r. w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne. Zawarła w niej wniosek o zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. We wskazywanym na wstępie postanowieniu Sąd pierwszej instancji powołując się na art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016r., poz. 718 ze zm., dalej jako: "p.p.s.a") wyjaśnił, że sąd administracyjny nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy z dnia 17 czerwca 1966 r. o postępowaniu egzekucyjnym w administracji (Dz. U. z 2012r., poz. 1015 ze zm..; dalej jako: "u.p.e.a."). Sądy administracyjne są właściwe do orzekania w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich orzeczeń organów administracji, natomiast wniosek o wstrzymanie egzekucji administracyjnej nie ma podstawy prawnej w przepisach normujących postępowanie przed tymi sądami. Sąd administracyjny nie jest ani organem egzekucyjnym, ani organem nadzoru i przez to nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym wypadku postępowania egzekucyjnego w administracji. Sądy administracyjne nie mają bowiem kompetencji do zastępowania administracji publicznej, a jedynie sprawują kontrolę jej działalności stosownie do treści art. 3 p.p.s.a. (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 września 2015 r., II FZ 601/15, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych na stronie internetowej www.orzeczenia.nsa.gov.pl). Skarżąca złożyła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie postanowienia i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, zmianę postanowienia, przejęcie sprawy do rozpoznania przez Sąd drugiej instancji i wydanie orzeczenia zgodnego z wnioskiem. W uzasadnieniu skarżąca przedstawiła okoliczności, które zdaniem skarżącej przemawiają za wstrzymaniem postępowania egzekucyjnego. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przepis art. 61 § 3 p.p.s.a. stanowi, że po przekazaniu skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. W niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji odrzucił wniosek skarżącej "o zawieszenie postępowania egzekucyjnego oraz wniosek o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego", wskazując że nie ma prawnej możliwości udzielania ochrony tymczasowej stronie, która wnosi o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego, bądź o zawieszenie postępowania egzekucyjnego, prowadzonego w myśl przepisów ustawy o postępowaniu egzekucyjnym w administracji, ponieważ nie jest właściwy do wydania orzeczeń merytorycznych, które mogą zapadać tylko w toku postępowania administracyjnego, w tym wypadku postępowania egzekucyjnego. Stanowisko to Naczelny Sąd Administracyjny w pełni aprobuje. Podejmowanie rozstrzygnięć w tym przedmiocie nie mieści się w kompetencji sądów administracyjnych, których zadaniem jest sprawowanie kontroli działalności administracji publicznej o której mowa w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 1535. Poz. 1269 ze zm.; dalej jako: "p.u.s.a."). Sądy administracyjne, jak wynika to z zacytowanego wyżej przepisu, są właściwe w przedmiocie wstrzymania wykonania zaskarżonych do nich aktów lub czynności organów administracji, jak też aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach w granicach tej samej sprawy. Nie mają natomiast kompetencji do wstrzymania czy też zawieszania samego postępowania egzekucyjnego. W niniejszej sprawie przedmiotem skargi było zaś postanowienie Ministra Finansów utrzymujące w mocy postanowienie organu drugiej instancji oddalające skargę na czynność egzekucyjną. W tym miejscu wyjaśnić należy, że wstrzymanie postępowania egzekucyjnego możliwe jest w przypadku spełnienia przesłanek określonych w art. 23 § 6 u.p.e.a., a organem władnym do zawieszenia takiego postępowania jest organ sprawujący nadzór nad egzekucją. Możliwość wstrzymania postępowania została przewidziana także w przepisach art. 35-35a u.p.e.a. (postanowienie NSA z 27.01.2016 r. II GZ 1029/15). Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. zażalenie oddalił