II FZ 94/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 5 kwietnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 9 stycznia 2017 r. sygn. akt I SAB/Gl 4/16 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi K.K. na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Z. w przedmiocie wydania dokumentów postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 9 stycznia 2017 r., sygn. akt I SAB/Gl 4/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odmówił K.K. przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu powyższego rozstrzygnięcia sąd wskazał, że postanowieniem z 29 sierpnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę Skarżącego na bezczynność Burmistrza Miasta i Gminy Z. w przedmiocie wydania dokumentów. Odpis powyższego postanowienia wraz z uzasadnieniem i pouczeniem o możliwości jego zaskarżenia skargą kasacyjną oraz o sposobie i terminie wniesienia tego środka zaskarżenia został doręczony Skarżącemu w dniu 7 września 2016 r. W piśmie z dnia 20 września 2016 r. Skarżący wniósł skargę kasacyjną od postanowienia z dnia 29 sierpnia 2016 r. Postanowieniem z dnia 10 października 2016 r. Sąd odrzucił skargę kasacyjną skarżącego jako niedopuszczalną. W dniu 2 listopada 2016 r. Skarżący wniósł o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Uzasadniając wniosek podniósł, iż wnosząc skargę kasacyjną działał w błędnym przekonaniu, że jego postępowanie jest właściwe. Z uwagi na fakt, iż Skarżący nie posiada wykształcenia prawniczego, błędnie zinterpretował on pouczenie Sądu i dopiero po otrzymaniu postanowienia o odrzuceniu skargi kasacyjnej dowiedział się o wadliwości dokonanej czynności i o konieczności zapewnienia sobie pomocy profesjonalnego pełnomocnika. Odmawiając Skarżącemu przywrócenia terminu, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wskazał, że Skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Sąd podkreślił, że doręczając Skarżącemu odpis postanowienia o odrzuceniu skargi, w piśmie z dnia 31 sierpnia 2016 r., Sąd pouczył go o przysługującej skardze kasacyjnej, ze wskazaniem, iż "skarga kasacyjna, pod rygorem odrzucenia, powinna być sporządzona przez pełnomocnika będącego: adwokatem lub radcą prawnym, albo doradcą podatkowym – w sprawach obowiązków podatkowych i celnych oraz w sprawach egzekucji administracyjnej związanej z tymi obowiązkami [...]". Zdaniem Sądu treść powyższego pouczenia jest na tyle jasna i jednoznaczna, iż nie powinna nasuwać wątpliwości. W związku z tym nie zasługuje na uwzględnienie argument, zgodnie z którym strona dochowała w sprawie należytej staranności aczkolwiek działała w błędnym przekonaniu o prawidłowości swoich czynności procesowych. Powyższe rozstrzygnięcie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu, uprawdopodobniając okoliczności wskazujące na brak winy w tym uchybieniu (por. art. 87 § 1 i § 2 P.p.s.a.). Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie (por. art. 87 § 4 P.p.s.a.). W pisemnych motywach zaskarżonego rozstrzygnięcia sąd administracyjny pierwszej instancji słusznie wskazał, że zastosowanie instytucji przywrócenia uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy zaprezentowana argumentacja uprawdopodobni brak winy. W rozpoznawanej sprawie Skarżący okoliczności takich nie przedstawił. Przede wszystkim słusznie zwrócił uwagę WSA w Gliwicach, że w zawartym w piśmie z 31 sierpnia 2016 r. pouczeniu w sposób zrozumiały i jednoznaczny opisano sposób zaskarżenia doręczonego orzeczenia, jak również zaakcentowano, że skarga kasacyjna – pod rygorem odrzucenia – powinna być sporządzona przez profesjonalnego pełnomocnika. Ponadto w pouczeniu tym zwrócono uwagę na możliwość wystąpienia przez Stronę z wnioskiem o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Wbrew zarzutom zażalenia, strona nie dopełniła minimalnych wymogów staranności, jakich należało dochować w zaistniałych okolicznościach procesowych – tj. nie zastosowała się do treści wyraźnego i zrozumiałego pouczenia o sposobie zaskarżenia kwestionowanego orzeczenia. W konsekwencji NSA podziela stanowisko WSA w Gliwicach, że w sprawie nie uprawdopodobniono braku winy w uchybieniu terminu. W tym stanie rzeczy zaskarżone postanowienie ocenić należało jako zgodne z prawem. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a.