II FZ 93/22

Dnia 3 lutego 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 3 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku W. C. o wykładnię postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. akt II FZ 93/22 w sprawie ze skargi W. C. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 18 maja 2022 r. znak: 0112-KDIL2-1.4011.214.2022.2.AK w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić wniosek o wykładnię postanowienia.

Wnioskiem z dnia 27 grudnia 2022 r. (nazwanym "Prośbą") W. C. (dalej jako "Skarżący") wniósł o dokonanie wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. akt II FZ 93/22. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a", sąd, który wydał wyrok, rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. W myśl art. 166 tej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Wskazać należy, że konieczność dokonania wykładni postanowienia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny, który może budzić wątpliwości co do samego rozstrzygnięcia, zakresu powagi rzeczy osądzonej, a także sposobu jego wykonania (por. T. Ereciński (w:) Komentarz do kodeksu postępowania cywilnego, s. 581; post. NSA z dnia 26 lipca 2001 r., II SAB 57/98, Lex nr 75533). Wykładnia powinna więc zmierzać do usunięcia wątpliwości dotyczących nie tylko treści postanowienia, ale także zakresu powagi rzeczy osądzonej, a przede wszystkim skutków, jakie to postanowienie ma wywołać. Postępowanie to jednak nie dopuszcza żądania usunięcia merytorycznych błędów orzeczenia. Nie mieści się również w ramach wykładni, żądanie przez stronę wyjaśnienia przez sąd powodów zajętego w sprawie stanowiska, które legło u podstaw rozstrzygnięcia, skoro zostało ono w sposób jasny uzasadnione w jego motywach. W niniejszej sprawie nie zachodzi potrzeba dokonania wykładni postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 grudnia 2022 r. sygn. akt II FZ 93/22. Naczelny Sąd Administracyjny orzeczeniem tym oddalił zażalenie Skarżącego na postanowienie Sądu pierwszej instancji odrzucające skargę. Przyczyną odrzucenia było nieuzupełnienie w terminie braku formalnego skargi poprzez podanie numeru PESEL. Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że odrzucenie skargi przez Sąd pierwszej instancji, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a., było prawidłowe, gdyż przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Orzeczenia Naczelnego Sądu Administracyjnego są ostateczne i prawomocne. Powyższe oznacza, że postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego oddalające zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kończy postępowanie sądowoadministracyjne w tej sprawie. Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 158 w zw. z art. 166 i art. 193 P.p.s.a., orzekł, jak w sentencji [pic]