II FZ 916/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 22 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 843/11 w przedmiocie wpisu od zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w P. z dnia 16 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie zawieszenia postępowania w sprawie podatku rolnego postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 22 kwietnia 2014 r., sygn. akt I SA/Po 843/11, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r., poz 270 ze zm., dalej p.p.s.a.), wezwał R. P. (Skarżącego) do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 17 stycznia 2014 r. oddalające wniosek o wyłączenie sędziego, w kwocie 100 zł. Na powyższe zarządzenie Skarżący wniósł zażalenie, wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie Naczelny Sąd Administracyjny podnosi, że Skarżący sformułował zażalenie w sposób bardzo lakoniczny, nie przedstawiając uzasadnienia dla zgłoszonego wniosku. Odnosząc się w pierwszej kolejności do cech formalnych zażalenia, a przede wszystkim braku uzasadnienia zgłoszonych wniosków, Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie odpowiada ono w pełni wymogom prawa. Zgodnie z art. 194 § 3 p.p.s.a., zażalenie powinno czynić bowiem zadość wymaganiom przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym oraz zawierać wskazanie zaskarżonego postanowienia i wniosek o jego zmianę lub uchylenie, jak również zwięzłe uzasadnienie zażalenia. Stosownie do art. 198 p.p.s.a. przepisy powyższe stosuje się odpowiednio do zażaleń na zarządzenia przewodniczącego, jeżeli ustawa przewiduje wniesienie zażalenia. Wniesione przez Skarżącego zażalenie – jak już wyżej wskazano - nie zostało uzasadnione. Jednakże nie czyni to niemożliwym merytoryczne rozpoznanie wniesionego środka odwoławczego. Rygoryzm formalny, mający swoją podstawę w art. 174 i art. 176 p.p.s.a., nie ma w postępowaniu zażaleniowym miejsca, gdyż ww. przepisów nie stosuje się. Tym samym, jeżeli z treści zażalenia możliwe jest wywiedzenie, jakimi intencjami i racjami kierował się wnoszący zażalenie, to nie ma przeszkód do nadania sprawie dalszego biegu i rozpoznania merytorycznego sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienia NSA: z dnia 17 grudnia 2009 r., II FZ 553/09; z dnia 15 września 2010 r., II FZ 441/10; publik.: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W rozpoznawanej sprawie treść zażalenia nie pozostawia wątpliwości co do tego, że intencją Skarżącego jest uchylenie zaskarżonego zarządzenia z dnia 22 kwietnia 2014 r. Jednakże wniosek zawarty w zażaleniu jest chybiony, bowiem zaskarżone zarządzenie odpowiada prawu. Zgodnie z treścią art. 220 § 1 zd. 1 p.p.s.a. Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Z kolei w myśl § 2 ust. 1 pkt 7 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2003 Nr 221 poz. 2193 ze zm., dalej rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r.), wpis stały bez względu na przedmiot zaskarżonego aktu lub czynności wynosi 100 zł w sprawach zażaleń na postanowienia wojewódzkich sądów administracyjnych. Zważywszy, że Skarżący nie był zwolniony od kosztów sądowych, Przewodniczący zasadnie wezwał go do uiszczenia ww. wpisu w związku z wniesionym przez niego zażaleniem - pod rygorem jego odrzucenia Zatem, stosownie do ww. rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. Skarżący jest zobowiązany uiścić wpis w pełnej wysokości od zażalenia z dnia 17 stycznia 2014 r. w przewidzianym w zarządzeniu terminie. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia