II FZ 91/23

Dnia 4 października 2023 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Aleksandra Wrzesińska-Nowacka po rozpoznaniu w dniu 4 października 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 29 listopada 2022 r. sygn. akt I SA/Kr 1083/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi T. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z dnia 26 lipca 2022 r., nr [...] w przedmiocie terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 29 listopada 2022 r., sygn. akt I SA/Kr 1083/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę T. S. (dalej jako "skarżący") na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 26 lipca 2022 r. w przedmiocie terminu do wniesienia odwołania. W uzasadnieniu postanowienia, o którym mowa powyżej, wskazano, że zarządzeniem Starszego referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z 17 października 2022 r. pełnomocnik skarżącego został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez złożenie pełnomocnictwa (lub jego odpisu) do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi – w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego 21 października 2022 r. Ponieważ brak skargi nie został uzupełniony w wyznaczonym terminie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie orzekł o jej odrzuceniu. Strona skarżąca wniosła zażalenie, w którym wniosła o uchylenie opisanego powyżej postanowienia i przekazanie sprawy sądowi pierwszej instancji do dalszego prowadzenia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono: 1. błędne zastosowanie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") w oparciu o błędne ustalenie, iż w sprawie nie zostało złożone stosowne pełnomocnictwo; 2. pełnomocnik skarżącego w korespondencji od Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego doręczonej w dniu 21 października 2022 r., nie otrzymała wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa, znajdowało się tam jedynie wezwanie do uzupełnienia braku formalnego w postaci uiszczenia opłaty od skargi oraz doręczenie odpisu odpowiedzi na skargę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 37 § 1 p.p.s.a., pełnomocnik obowiązany jest przy pierwszej czynności procesowej dołączyć do akt sprawy pełnomocnictwo z podpisem mocodawcy lub wierzytelny odpis pełnomocnictwa. Stosownie zaś do art. 46 § 3 p.p.s.a. do pisma należy dołączyć pełnomocnictwo lub jego wierzytelny odpis, jeżeli pismo wnosi pełnomocnik, który w danej sprawie nie złożył jeszcze tych dokumentów przed sądem. Stosownie do art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę do jego uzupełnienia lub poprawienia w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Natomiast zgodnie z treścią art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Skutkiem nieuzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi, jest zatem jej odrzucenie. Odnosząc treść powyżej przytoczonych przepisów do rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że obowiązkiem strony skarżącej było złożenie pełnomocnictwa lub jego uwierzytelnionego odpisu do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, ewentualnie uzupełnienie tego braku w wyznaczonym terminie. Skutkiem niedochowania powyższych obowiązków musi być odrzucenie skargi, jako obarczonej brakiem formalnym. Nie sposób zgodzić się z argumentacją zawartą w zażaleniu, że wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi w zakresie złożenia pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącego przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi było bezprzedmiotowe. W treści pełnomocnictwa z 26 maja 2022 r., które zostało załączone do skargi, nie wskazano, że dotyczy ono reprezentacji przed sądami administracyjnymi. Ponadto z analizy akt administracyjnych sprawy wynika, że pełnomocnictwo załączone wraz ze skargą do WSA sporządzono na potrzeby odwołania od decyzji organu podatkowego pierwszej instancji w postępowaniu podatkowym, na co wskazuje również znak sprawy wpisany w treści tego pełnomocnictwa. Zauważyć również należy, że składając wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi, nadany w placówce pocztowej 9 stycznia 2023 r., strona skarżąca posłużyła się pełnomocnictwem, w którym wprost wskazała umocowanie do reprezentowania skarżącego przed WSA oraz NSA. Odnosząc się natomiast do zarzutu dotyczącego nieotrzymania przez stronę skarżącą wezwania do przedłożenia pełnomocnictwa stwierdzić należy, że zwrotne potwierdzenie odbioru podpisane przez pełnomocnika skarżącego zawiera informację o tym, jakie dokumenty znalazły się w kopercie, w tym m.in. "wezw o braki". Zatem również ten zarzut nie mógł odnieść oczekiwanego przez stronę skutku, gdyż nieodłącznym elementem staranności w działaniu profesjonalnego pełnomocnika, tudzież osób, którymi się on posługuje, jest uważne sprawdzanie zawartości kopert z korespondencją sądową. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niewątpliwe jest, że w sprawie zaistniały przesłanki odrzucenia skargi. Zaskarżone postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie zostało zatem wydane prawidłowo. Wobec powyższego, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.