II FZ 903/19

Dnia 15 stycznia 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Maciej Jaśniewicz po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia L. G. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 października 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1136/19 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki postanawia: oddalić zażalenie

Postanowieniem z dnia 23 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1136/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę L. G. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 28 lutego 2019 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe spółki. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że wraz ze skargą na ww. decyzję skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od wpisu sądowego od skargi. Zarządzeniem z dnia 23 lipca 2019 r. referendarz sądowy pozostawił bez rozpoznania wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy, z uwagi na brak nadesłania formularza PPF w zakreślonym terminie. Postanowienie to nie zostało zaskarżone przez skarżącego. W związku z powyższym, na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2019 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. W zakreślonym terminie wpis od skargi nie został uiszczony, wobec czego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej zwana: "p.p.s.a.") orzekł o odrzuceniu skargi. Od powyższego orzeczenia skarżący wywiódł zażalenie wskazując na błąd w ustaleniach faktycznych, który objawił się wadliwym ustaleniem że nie spełnił wymogów formalnych skargi w sytuacji, gdy wniósł ponownie o przyznanie prawa pomocy przez złożenie na urzędowym formularzu na okoliczność czego w załączniku złożono odpis ww. wniosku wraz z dowodem nadania pisma na adres Sądu, czym spełniono wszelkie wymogi formalne dla skargi. Ponadto zarzucono naruszenie art. 7 Kodeksu postępowania administracyjnego, co objawiło się niewszechstronnym zbadaniem okoliczności faktyczno-prawnych sprawy przez pominięcie okoliczności stosowania się skarżącego do wezwań sądu w sytuacji, kiedy sprawa powinna zostać poddana wnikliwej kontroli w zakresie dokumentacji złożonej do Sądu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Czynność w postaci doręczenia skarżącemu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 sierpnia 2019 r. w przedmiocie wezwania strony do uiszczenia należnego wpisu była konsekwencją pozostawienia bez rozpoznania wniosku skarżącego w przedmiocie prawa pomocy, gdyż pomimo prawidłowego wezwania nie złożył on tego wniosku na właściwym formularzu. Ww. wezwanie doręczono pełnomocnikowi skarżącego 16 września 2019 r., a zatem termin do jego wykonania mijał 23 września 2019 r. Powyższa okoliczność jest bezsporna w sprawie i nie była kwestionowana przez skarżącego. W zakreślonym przez Sąd terminie skarżący nie uiścił jednak wymaganego wpisu. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że w rozpoznawanej sprawie Sąd I instancji zasadnie odrzucił skargę, gdyż mimo wezwania Sądu nie została ona opłacona. Nadmienić należy, że z akt sprawy nie wynika, aby skarżący składał ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy po jego rozpatrzeniu postanowieniem referendarza z dnia 23 lipca 2019 r. Wbrew twierdzeniom zażalenia nie dołączono do niego odpisu kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy. Ponadto złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie ponownego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonane w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. Mając na względzie powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.