II FZ 890/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 606/19 którym odrzucono skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie oznaczenia ceny nabycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 5 września 2019 r., sygn. akt I SA/Sz 606/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie odrzucił skargę P. sp. z o.o. z siedzibą w P. (dalej: spółka) na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 maja 2019 r. w przedmiocie oznaczenia ceny nabycia udziału w prawie wieczystego użytkowania nieruchomości. Odrzucając skargę spółki Wojewódzki Sąd Administracyjny wyjaśnił, że w dniu 27 czerwca 2019 r. za pośrednictwem operatora pocztowego spółka nadała skargę na ww. postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 maja 2019 r., które zostało jej doręczone w dniu 27 maja 2019 r. Postanowienie to zawierało pouczenie o sposobie i terminie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego. Ostatnim dniem do wniesienia skargi był zatem 26 czerwca 2019 r. (środa). Tymczasem, jak wynika z akt sprawy, skarga została nadana za pośrednictwem operatora pocztowego dnia 27 czerwca 2019 r., czyli po upływie wyznaczonego terminu, na co wskazuje data stempla pocztowego na kopercie. Na powyższe postanowienie, w ustawowym terminie, spółka złożył zażalenie, wnosząc o jego uchylenie w całości i uznanie za skuteczne wniesienia skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z brzmieniem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi; Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a P.p.s.a. Stosownie natomiast do art. 54 § 1 P.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie, jak słusznie wskazał Sąd pierwszej instancji spółka uchybiła terminowi do wniesienia skargi na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Szczecinie z dnia 16 maja 2019 r. Jak bowiem wynika z akt administracyjnych sprawy zaskarżone postanowienie zostało spółce doręczone w dniu 27 maja 2019 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru – k. 171 akt administracyjnych). Zatem, trzydziestodniowy termin do złożenia skargi, o którym mowa w art. 53 § 1 P.p.s.a., upływał z dniem 26 czerwca 2019 r. (środa). Skoro więc spółka nadała skargę w urzędzie pocztowym w dniu 27 czerwca 2019 r. (koperta z pieczęcią operatora pocztowego - k. 4 akt sądowych), to uchybiła ona terminowi do jej złożenia. To zaś obligowało Sąd pierwszej instancji do odrzucenia skargi, stosowanie do art. 58 § 1 pkt 2 P.p.s.a Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. oddalił zażalenie spółki.