II FZ 854/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jan Grzęda po rozpoznaniu w dniu 15 kwietnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia N. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2018 r. sygn. akt III SA/Łd 488/18 o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi N. z o.o. z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 października 2018 r., sygn. akt III SA/Łd 488/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę "N." Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 26 kwietnia 2018 r. w przedmiocie oddalenia skargi na czynność egzekucyjną. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynika, że postanowieniem z dnia 7 sierpnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił stronie skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 21 września 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi utrzymał postanowienie referendarza sądowego w mocy. Zarządzeniem z dnia 21 września 2018 r. wezwano spółkę do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III z dnia 5 czerwca 2018 r. wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł. Odpis zarządzenia doręczono stronie skarżącej w dniu 10 października 2018 r. W dniu 17 października 2018 r. spółka wniosła o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych z uwagi na pogorszenie się jej kondycji finansowej. WSA skargę kolejno odrzucił, wyjaśniając, iż jest utrwalonym pogląd, że po bezskutecznym upływie siedmiodniowego terminu do uiszczenia wpisu od skargi, określonego w zarządzeniu przewodniczącego, wydanym po uprawomocnieniu się postanowień o odmowie przyznania prawa pomocy, sąd winien odrzucić skargę. W zażaleniu na powyższe postanowienie spółka zaskarżając je w całości, wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania. W uzasadnieniu wskazała, że zaskarżone postanowienie jest ,,niezgodne z literą i duchem prawa". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: P.p.s.a.) od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismem takim jest między innymi skarga. W myśl art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. Skoro zatem Spółka została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi i obowiązku tego nie dopełniła, będąc jednocześnie poinformowaną, jakie skutki wynikają z niedopełnienia tego obowiązku, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi obowiązany był skargę tę odrzucić. W sprawie nie zachodzi żaden z wyjątków od zasady ponoszenia przez strony kosztów postępowania. Sprawa nie należy do kategorii spraw objętych ustawowym zwolnieniem, określonym w art. 239 i następnych P.p.s.a. Skarżącej nie zostało również przyznane prawo pomocy, pomimo złożenia wniosku w tym zakresie. Odnosząc się do powtórnego wniosku spółki o przyznanie jej prawa pomocy należy wskazać, iż w przypadku gdy strona skarżąca po doręczeniu jej wezwania do uiszczenia wpisu (w rozpatrywanej sprawie wpisu od skargi), a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z ponownym wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, to bieg terminu do uiszczenia wpisu nie zostaje przerwany. Dlatego też ponowny wniosek o przyznanie prawa pomocy, złożony w sytuacji gdy Wojewódzki Sąd Administracyjny ocenił, że skarżąca nie spełnia przesłanek zwolnienia jej z obowiązku ponoszenia kosztów postępowania, nie przerywa biegu terminu do uiszczenia wpisu wskazanego przez Sąd w wezwaniu do dokonania tej czynności oraz nie chroni strony przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez Sąd terminie (por. postanowienie NSA z dnia 10.05.2010 r., sygn. akt II FZ 115/10; z dnia 20.10.2010 r., sygn. akt II FZ 527/10). Dopiero wydanie kolejnego prawomocnego postanowienia w przedmiocie prawa pomocy o innej treści skutkuje utratą mocy wcześniejszego postanowienia. Skoro zatem należny wpis od skargi, mimo wezwania, nie został przez skarżącą uiszczony w wyznaczonym przez Sąd terminie, co jest okolicznością bezsporną, to Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zasadnie postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Jednocześnie, skarżąca w treści zażalenia nie podniosła żadnych argumentów zmierzających do wskazania w czym upatruje by zaskarżone postanowienie było ,,niezgodne z literą i duchem prawa". Z tego względu, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a., oddalił zażalenie skarżącej.