II FZ 832/11

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Stefan Babiarz (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 12 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 15 listopada 2011 r. sygn. akt III SA/Wa 873/11 zawieszające postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Dyrektora Izby Skarbowej w W. działającego z upoważnienia Ministra Finansów z dnia 3 listopada 2010 r. nr [....] w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego w zakresie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie.

1. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2011 r., III SA/Wa 873/11, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi M. B. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 3 listopada 2010 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych. W ocenie sądu pierwszej instancji, odwołującego się do treści art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej: p.p.s.a., przedstawione przez Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 7 marca 2011 r. w sprawie II FSK 2025/09, pytanie prawne, będzie miało istotny wpływ na wynik niniejszej sprawy. Wprawdzie w powyższym pytaniu prawnym Naczelnego Sądu Administracyjnego stan prawny odnosi się do podatku dochodowego od osób prawnych, niemniej regulacje odnoszące się do tego zagadnienia zawarte w ustawie z 26 lipca 1991r. o podatku dochodowym od osób fizycznych (t.j. Dz. U. z 2000 r. Nr 51 poz.307 ze zm.) są analogiczne. W ocenie sądu rozstrzygnięcie w drodze uchwały wątpliwości przedstawionej w pytaniu z dnia 7 marca 2011 r. sygn. akt II FSK 2025/09 będzie wiązało w sprawie zastosowanie przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych, jednakże równocześnie będzie miało fundamentalne znaczenie dla przyjęcia określonej linii orzeczniczej w sprawie zastosowania analogicznych przepisów zawartych w ustawie o podatku dochodowym od osób fizycznych. 2. Na powyższe postanowienie skarżący wniósł zażalenie, w którym zarzucił naruszenie: - art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. poprzez błędne przyjęcie, że rozstrzygnięcie w przedmiotowej sprawie zależy od wyniku analizy zagadnienia prawnego przedstawionego Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu w sprawie o sygn. akt II FSK 2025/09, - art. 187 § 2 p.p.s.a. poprzez błędne uznanie, że uchwała, która zapadnie w sprawie zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych będzie miała fundamentalne znaczenie dla przyjęcia określonej linii orzeczniczej w sprawie zastosowania przepisów ustawy o podatku dochodowym od osób prawnych. W związku z tym strona wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega uwzględnieniu. 3. Stosownie do art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Związek pomiędzy sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym, a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej. W judykaturze (por. uchwałę Naczelnego Sądu Administracyjnego z 24 listopada 2008 r., II FPS 4/08, ONSAiWSA z 2009 r., nr 4,poz. 62) podkreśla się, że przepis ten ma zastosowanie wówczas, gdy sąd orzekający nie jest władny samodzielnie rozstrzygnąć zagadnienia wstępnego, jakie wyłoniło się lub powstało w toku postępowania sądowego. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Zawieszenie postępowania powinno być również uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak i ekonomiki procesowej. Powyższe okoliczności, sąd podejmujący rozstrzygnięcie oparte o art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., powinien jednak oceniać w kontekście konieczności rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, co ma niebagatelne znaczenie w świetle konstytucyjnego nakazu rozpoznawania spraw bez zbędnej zwłoki (art. 45 ust. 1 Konstytucji RP) oraz zasady szybkości postępowania sądowoadministracyjnego (art. 7 p.p.s.a.). W związku z powyższym brak jest także uzasadnienia prawnego dla zawieszenia postępowania przez wojewódzki sąd administracyjny w oczekiwaniu na rozstrzygnięcie przez Naczelny Sąd Administracyjny, tym bardziej, że w rozpoznawanej sprawie rozpoznawane przez Sąd zagadanie prawne dotyczy podatku dochodowego od osób prawnych. 4. Z tych względów na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji