II FZ 830/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Rypina, , , po rozpoznaniu w dniu 9 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 października 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 1782/17 w przedmiocie wstrzymania wykonania postanowienia w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 marca 2017 r., nr [...] w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 października 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 1782/17) w sprawie ze skargi D. sp. z o.o. z siedzibą w W. odmówił wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 6 marca 2017 r. w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Sąd pierwszej instancji w powyższym postanowieniu przedstawił następujący stan sprawy: skarżąca w skardze na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 marca 2017 r. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny dokonując analizy art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.), wskazał, że przepis ten daje Sądowi możliwość wstrzymania aktów lub czynności wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Jednakże nie każdy akt organu administracji ma charakter wykonalny. W szczególności zaś nie kwalifikują się do wykonania wszelkie akty administracyjne odmowne. Taki właśnie charakter ma postanowienie zaskarżone w niniejszej sprawie, którego dotyczy rozpoznawany wniosek skarżącej. Odmawia ono wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Postanowienie to nie nakłada na jej adresata żadnych obowiązków i nie podlega wykonaniu w drodze egzekucji administracyjnej. Spółka wniosła zażalenie na opisane wyżej postanowienie, w którym domagała się jego zmiany i wstrzymania wykonania wnioskowanego postanowienia, a także o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. Zdaniem spółki w sprawie nie ulega wątpliwości, iż zaskarżony akt prawny, jakim jest decyzja wymierzającą skarżącej karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry podlega wykonaniu i możliwym jest orzeczenie w stosunku do niej wstrzymania wykonania. W zażaleniu opisała także skrótowo jak kształtuje się jej sytuacja finansowa, jakie są wobec niej Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie okazało się niezasadne. Stosownie do treści art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Słusznie Sąd pierwszej instancji podkreślił w zaskarżonym postanowieniu, że z konstrukcji przytoczonego przepisu, wynika podstawowa cecha, którą powinien posiadać akt lub czynność, aby można było udzielić stronie skarżącej ochrony tymczasowej, mianowicie musi on być "wykonalny". Postanowienie odmawiające wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych nie mieści się w katalogu aktów nadających się do wykonania. Akt ten ze względu na jego naturę nie nadaje się do wykonania ani nie wymaga takiego wykonania. Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy przy tym rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub przymusowy zaistnienia takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie (zob. J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 31 stycznia 2006 r., sygn. akt II FZ 882/05, niepubl.). Wykonalność dotyczy zatem aktów zobowiązujących, które ustalają dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają na niego nałożone określone obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (T. Woś (w:) T. Woś (red.), H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2006, s. 295 i n.). Cechy tej nie mają z kolei akty odmowne, jak również te z konstytutywnych aktów uprawniających, które nie wymagają żadnych działań ze strony uprawnionych podmiotów dla spowodowania określonego w nim stanu faktycznego lub prawnego (J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2006, s. 186 i n.). W omawianej sprawie spółka złożyła wniosek o wstrzymanie wykonania postanowienia odmawiającego wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych. Nie obliguje ono strony do jakiegokolwiek działania, nie nakłada również uprawnień, ale przede wszystkim jest aktem, który nie podlega wykonaniu. Jest to zatem rodzaj aktu prawnego - co należy podkreślić - nienoszącego znamion wykonalności. Nie ma racji skarżąca, która twierdzi, że przedmiotem sprawy jest decyzja wymierzająca jej karę pieniężną za urządzanie gier poza kasynem gry. Jak wynika bowiem z akt sądowoadministracyjnych spółka wniosła skargę na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 6 marca 2017 r., którym to postanowieniem organ odwoławczy utrzymał w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie wstrzymania czynności egzekucyjnych, zmierzających do wyegzekwowania kary pieniężnej nałożonej na skarżącą. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.