II FZ 827/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 15 marca 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia D.P. od zarządzenia Przewodniczącego I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 25 lipca 2017 r. sygn. akt I SA/Kr 366/17 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi D.P. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2017 r. nr [...] w przedmiocie sprostowania decyzji postanawia: umorzyć postępowanie zażaleniowe

II FZ 827/17 Uzasadnienie Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 25 lipca 2017r., Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie, sygn. akt I SA/Kr 366/17, wezwał pełnomocnika D.P. (skarżący) do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł od skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2017 r., w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji. Powyższe wezwanie zostało prawidłowo doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 7 sierpnia 2017 r., co wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru znajdującego się w aktach sprawy. Skarżący nie uiścił należnego wpisu, lecz pismem z dnia 9 sierpnia 2017 r. złożył wniosek o umorzenie postępowania w związku ze złożonym w tym samym piśmie oświadczeniem o cofnięciu skargi. Następnie, pismem z dnia 11 sierpnia 2017 r., pełnomocnik skarżącego zaskarżył zarządzenie z dnia 25 lipca 2017 r., o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi oraz wniósł o uchylenie zarządzenia w całości. Argumentował, że skoro w skierowanym do Sądu piśmie z dnia 9 sierpnia 2017 r., skarżący cofnął skargę, to w jego ocenie, zarządzenie o wezwaniu do uiszczenia wpisu podlega uchyleniu. Postanowieniem z dnia 25 października 2017 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił, jako nieopłaconą, skargę skarżącego na wskazaną na wstępie decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie. Sąd powołał się na art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 z późn. zm.) - dalej p.p.s.a., stosownie do którego, sąd odrzuca skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono wpisu. Pismem z dnia 12 lutego 2018 r., Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie poinformował, że od powyższego postanowienia tego Sądu z dnia 25 października 2017 r., nie wpłynął środek zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Postępowanie zażaleniowe jako bezprzedmiotowe należało umorzyć. Przepis art. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369) - dalej p.p.s.a., zawiera definicję legalną sprawy sądowoadministracyjnej. Jest nią sprawa z zakresu kontroli działalności administracji publicznej oraz każda inna sprawa, do której stosuje się przepisy ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Wszczęcie postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej następuje, co do zasady, poprzez wniesienie skargi, a jego zakończenie następuje z chwilą wydania orzeczenia kończącego postępowanie. W analizowanej sprawie wszczęcie postępowania w sprawie sądowoadministracyjnej nastąpiło poprzez wniesienie przez skarżącego skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2017 r., w przedmiocie odmowy sprostowania decyzji, a zakończenie postępowania w sprawie ze skargi na powyższe postanowienie miało miejsce w dniu 25 października 2017 r., kiedy Sąd postanowił o odrzuceniu skargi. Odpis postanowienia został doręczony pełnomocnikowi strony skarżącej w dniu 8 listopada 2017r. Jak wynika z akt sprawy, od orzeczenia tego nie został wniesiony środek odwoławczy. Skoro zatem postępowanie w sprawie sądowoadministracyjnej ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Krakowie z dnia 7 lutego 2017 r., zostało zakończone, a środek zaskarżenia od tego postanowienia nie został wniesiony, to bezprzedmiotowe jest rozpoznawanie zażalenia od zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu od skargi, która została odrzucona przez Sąd. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.