II FZ 8/17

Dnia 16 stycznia 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16 stycznia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. B. i P. B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 15 listopada 2016 r., sygn. akt I SA/Po 990/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. B. i P. B. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z dnia 13 kwietnia 2016 r., nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji wierzytelności z rachunku bankowego postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. o sygn. I SA/Po 990/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w sprawie ze skargi M. B. i P. B. (dalej: skarżący) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu (dalej: Dyrektor IS) z dnia 13 kwietnia 2016 r. o nr [...] w przedmiocie zwolnienia spod egzekucji wierzytelności z rachunku bankowego odrzucił zażalenie skarżących na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r. o utrzymaniu w mocy postanowienia Referendarza sądowego WSA w Poznaniu z dnia 25 sierpnia 2016 r. o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 197 § 2 w związku z art. 178 oraz art. 16 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Poznaniu podał, że skarżący w dniu 25 kwietnia 2016 r. wnieśli skargę na postanowienie Dyrektora IS z dnia 13 kwietnia 2016 r. W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I z dnia 3 czerwca 2016 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie do jego uiszczenia skarżący wnieśli o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. 2.2. Postanowieniem z dnia 25 sierpnia 2016 r. Referendarz sądowy WSA w Poznaniu odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Na skutek wniesionego sprzeciwu na zapadłe orzeczenie Referendarza, WSA w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 października 2016 r., na podstawie art. 260 § 1 i 3 w związku z art. 246 § 1 pkt 2 p.p.s.a. utrzymał w mocy zaskarżone postanowienie. 2.3. W dniu 3 listopada 2016 r. skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 26 października 2016 r., formułując równocześnie wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 2.4. Postanowieniem z dnia 15 listopada 2016 r. WSA w Poznaniu odrzucił zażalenie na postanowienie tego Sądu z dnia 26 października 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uznał, że zażalenie jako niedopuszczalne podlega odrzuceniu. Podał, że zgodnie z art. 260 p.p.s.a. postanowienia wydane przez wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie art. 260 p.p.s.a. w wyniku rozpoznania sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego są prawomocne i nie służą od nich żadne środki zaskarżenia. Brak jest też innego przepisu szczególnego umożliwiającego wniesienie zażalenia na takie rozstrzygnięcia. 3. Stanowisko skarżących w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżący wnieśli zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu, w którym sformułowali wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia. 4.2. Jak trafnie wyjaśnił w zaskarżonym postanowieniu WSA w Poznaniu, w odniesieniu do spraw sądowoadministracyjnych zainicjowanych skargami wniesionymi od dnia 15 sierpnia 2015 r. zastosowanie znajduje art. 260 p.p.s.a. w nowym brzmieniu nadanym ustawą zmieniającą, w którym nie przewidziano prawa strony do wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na jego podstawie. Przepis ten stanowi, że rozpoznając sprzeciw od zarządzenia i postanowień, o których mowa w art. 258 § 2 pkt 6-8 p.p.s.a., sąd wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie referendarza sądowego zmienia albo utrzymuje w mocy. Zgodnie zaś z art. 260 § 2 p.p.s.a. sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu. Prawidłowo WSA w Poznaniu stwierdził, że również w art. 194 § 1 p.p.s.a. ani w żadnym innym przepisie ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. nie przewidziano możliwości wniesienia zażalenia od postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego wydanego na podstawie art. 260 p.p.s.a. 4.3. Skoro skarga w rozpatrywanej sprawie została wniesiona w dniu 25 kwietnia 2016 r., to w odniesieniu do wniosku skarżącej o przyznanie prawa pomocy znajdują zastosowanie przepisy ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu obowiązującym od dnia 15 sierpnia 2015 r. W konsekwencji WSA w Poznaniu prawidłowo postanowił o odrzuceniu zażalenia skarżącej, uznając je za niedopuszczalne. 4.4. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.