II FZ 766/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz, , , po rozpoznaniu w dniu 14 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 24 kwietnia 2014 r. sygn. akt III SA/Wa 1934/13 oddalające wniosek o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Ewy Radziszewskiej-Krupa w sprawie ze skargi T. M. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 31 maja 2013 r. nr [...] w przedmiocie zryczałtowanego podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia 1) umorzyć postępowanie zażaleniowe, 2) zwrócić T. M. z kasy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie uiszczony wpis od zażalenia w kwocie 100 (sto) złotych.

1. Postanowieniem z dnia 24 kwietnia 2014 r., sygn. akt III SA/Wa 1934/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalił wniosek T. M. o wyłączenie sędziego sprawozdawcy Ewy Radziszewskiej-Krupa. 2. Wskazane postanowienie skarżący zaskarżył w drodze zażalenia, a następnie uiściła wpis w wysokości 100 zł. 3. W piśmie procesowym z dnia 11 czerwca 2014 r. pełnomocnik skarżącego cofnął powyższe zażalenie. 4. Zgodnie z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."), do postępowania toczącego się na skutek zażalenia stosuje się odpowiednio przepisy o skardze kasacyjnej. W myśl natomiast art. 193 p.p.s.a., jeżeli nie ma szczególnych przepisów postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, do postępowania tego stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. W tej sytuacji należy odwołać się do przepisów regulujących postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym, to jest art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że w rozpoznawanej sprawie nie występują okoliczności niedopuszczalności cofnięcia skargi, o których mowa w art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Cofnięcie zażalenia należało zatem uznać za skuteczne. Na zakres czynności podejmowanych w trakcie postępowania sądowadministracyjnego składa się także przyznanie stronie uprawnienia do cofnięcia wniesionego zażalenia. Stosownie bowiem do art. 60 w zw. z art. 197 § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a., strona może cofnąć zażalenie przed wydaniem rozstrzygnięcia przez sąd w tym zakresie. Składając takie oświadczenie strona odwołująca się daje wyraz temu, iż rezygnuje z realizacji prawa do ponownego rozpoznania i rozstrzygnięcia przedmiotu zażalenia. Skuteczne cofnięcie zażalenia powoduje bowiem zakończenie postępowania zażaleniowego i skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania, stosownie do art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Ustawodawca przyjął tym samym, że nie tylko wszczęcie postępowania zażaleniowego ale również i jego zakończenie jest w tym wypadku uzależnione zgodnie z zasadą dyspozycyjności, od woli strony wnoszącej zażalenie. Z uwagi na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 w zw z art. 197 § 2 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd orzekł również o zwrocie uiszczonego wpisu od cofniętego zażalenia.