II FZ 737/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 12 kwietnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku B. J. K. o uzupełnienie postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II FZ 737/17 w sprawie ze skargi B. J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 27 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych postanawia: oddalić wniosek o uzupełnienie postanowienia.

Postanowieniem z dnia 18 grudnia 2017 r., sygn. akt II FZ 737/17, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie B. J. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 12 lipca 2017 r., sygn. akt I SA/Bk 627/17 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi B. J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Białymstoku z dnia 27 lipca 2016 r. w przedmiocie umorzenia zaległości podatkowych. Pismem z dnia 29 stycznia 2018 r. pełnomocnik Skarżącej wniósł o uzupełnienie powyższego postanowienia i o orzeczenie co do kosztów zastępstwa procesowego pełnomocnika ustanowionego z urzędu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zgodnie z art. 157 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej "p.p.s.a.") strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej (art. 166 p.p.s.a.). Wniosek pełnomocnika Skarżącej o zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, nie znalazł w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego uzasadnienia prawnego. Przepisy p.p.s.a. nie przewidują bowiem możliwości orzeczenia co do zwrotu kosztów w postępowaniu zażaleniowym. W myśl art. 209 p.p.s.a. o zwrocie kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 p.p.s.a. Przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a., które regulują kwestię zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, nie mają jednak zastosowania do postępowania toczącego się na skutek zażalenia, co wynika z zakresu odesłania zawartego w art. 197 § 2 p.p.s.a. Ponadto warto zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz. 42), wyjaśnił, iż przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii postanowień należy niewątpliwie zaliczyć postanowienie o odrzuceniu wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w rozpoznawanej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.). Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 157 § 1 w związku z art. 166 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.