II FZ 73/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Maciej Jaśniewicz, , , po rozpoznaniu w dniu 16 września 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R. J. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 9 lipca 2024 r. sygn. akt I SA/Sz 343/24 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi R. J. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2024 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 9 lipca 2024 r., sygn. akt I SA/Sz 343/24, w sprawie ze skargi R. J. na interpretację indywidualną Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 25 kwietnia 2024 r., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że Skarżący został w prawidłowy sposób wezwany do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi, tj. podania nr PESEL oraz uiszczenia wpisu od skargi. Z akt sprawy wynika, że wezwanie do uzupełnienia braków formalnych skargi (o podanie nr PESEL) doręczono Skarżącemu na wskazany adres ePUAP na zasadzie fikcji doręczenia w dacie 20 czerwca 2024 r. (UPD - k. 43). Termin do wykonania wezwania upływał w dniu 27 czerwca 2024 r. (czwartek). Braku tego nie usunięto. Ponadto zarządzeniem Przewodniczącej Wydziału I Sądu z 4 czerwca 2024 r. zobowiązano Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi. Pismo z 6 czerwca 2024 r. zawierające odpis zarządzenia zostało skutecznie doręczone Skarżącemu za pośrednictwem ePUAP na zasadzie fikcji doręczenia dnia 20 czerwca 2024 r. (UPD – k. 46), a termin do uiszczenia wpisu upłynął 27 czerwca 2024 r. (czwartek). Wpis sądowy od skargi nie został uiszczony. Nieusunięcie braków formalnych skargi obligowało sąd do jej odrzucenia. W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżący wyjaśnił, że powodem wcześniejszego nieodczytania otrzymanej korespondencji i terminowego uzupełnienia zaistniałych braków był fakt, że w dniach od 22.06.2024 r. do 14.07.2024 r. przebywał na urlopie wypoczynkowym, w tym za granicą, w miejscu o ograniczonym dostępie do internetu. Z uwagi na powyższe wniósł o uchylenie postanowienia o odrzuceniu skargi. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma (w tym przypadku skargi), od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (w tym przypadku wpis). W razie nieopłacenia skargi wzywa się wnoszącego, aby uiścił należny wpis, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. Z kolei zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b) p.p.s.a. - pismo strony - gdy jest pierwszym pismem w sprawie powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej to pismo. W przypadku stwierdzenia braków formalnych skargi wzywa się wnoszącego, aby je uzupełnił, a niewykonanie tego wezwania w terminie skutkuje odrzuceniem skargi na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. W rozpoznawanej sprawie Skarżący w sposób prawidłowy został wezwany do uiszczenia należnego wpisu i podania numeru PESEL. W wezwaniach tych również znajdowały się pouczenia o sposobie uzupełnienia braków i skutkach ich nie uzupełnienia w terminie. Wykonanie ww. wezwań nie wymagało od Skarżącego wiedzy prawniczej, a jedynie zastosowania się do pouczenia i wykonania wskazanych czynności w terminie. Zauważyć należy, że zasady doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy e-PUAP określają przepisy ustawy z 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (t.j.: Dz.U. z 2020 r., poz. 346 ze zm., dalej: "ustawa o informatyzacji") oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 180, dalej: "rozporządzenie"). Według art. 3 pkt 20 ustawy o informatyzacji urzędowe poświadczenie odbioru to dane elektroniczne powiązane z dokumentem elektronicznym doręczonym podmiotowi publicznemu lub przez niego doręczanym w sposób zapewniający rozpoznawalność późniejszych zmian dokonanych w tych danych, określające m.in. pełną nazwę podmiotu publicznego, któremu doręczono dokument elektroniczny lub który doręcza dokument, datę i godzinę podpisania urzędowego poświadczenia odbioru przez adresata z użyciem mechanizmów, o których mowa w art. 20a ust. 1 albo 2 – w odniesieniu do dokumentu doręczanego przez podmiot publiczny. Przez urzędowe poświadczenie odbioru rozumie się zarówno urzędowe poświadczenie przedłożenia (UPP), jak i urzędowe poświadczenie doręczenia (UPD). Tworzenie UPD przebiega następująco. Doręczenie wymaga przyjęcia przesyłki przez adresata dokumentu elektronicznego i dokonania potwierdzenia odbioru przez złożenie podpisu. Podpis elektroniczny, o którym mowa w § 15 rozporządzenia, może być złożony z wykorzystaniem certyfikatu kwalifikowanego lub danych potwierdzonych profilem zaufanym e-PUAP. Po opatrzeniu poświadczenia doręczenia podpisem elektronicznym system teleinformatyczny służący do obsługi doręczeń bezpośrednio po zakończeniu procesu weryfikacji podpisu elektronicznego adresata udostępnia adresatowi do pobrania doręczany dokument elektroniczny wraz z podpisanym przez niego poświadczeniem doręczenia oraz udostępnia organowi doręczającemu podpisane poświadczenie doręczenia (§ 16 rozporządzenia). W przypadku nieodebrania pisma w formie dokumentu elektronicznego po upływie siedmiu dni, licząc od dnia wysłania zawiadomienia, przesyła się powtórne zawiadomienie o możliwości odebrania tego pisma. W przypadku nieodebrania pisma doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Z akt sprawy niezbicie wynika (k. 43 i 46 akt sądowych), że dokument został Skarżącemu doręczony prawidłowo w sposób zgodny ze wskazanymi powyżej przepisami. Natomiast fakt przebywania przez Skarżącego na urlopie poza granicami kraju z ograniczonym dostępem do internetu nie może stanowić przesłanki do uchylenia zaskarżonego postanowienia, gdyż nie jest to okoliczność stanowiąca o braku doręczenia przesyłki w sposób zastępczy. Przyczyna, z powodu której Skarżący nie odebrał przesłanych mu zarządzeń nie ma znaczenia dla skuteczności dokonanych doręczeń, gdyż nie ulega wątpliwości, że wskazane w zaskarżonym postanowieniu braki formalne i fiskalne skargi nie zostały przez Skarżącego uzupełnione w zakreślonym terminie. Zasadnie zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 p.p.s.a.