II FZ 711/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jacek Brolik, po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia K. R. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 września 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1703/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi K. R. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych postanawia: oddalić zażalenie.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 11 września 2018 r. w sprawie o sygn. akt III SA/Wa 1703/18 w sprawie ze skargi K.R. (dalej: skarżąca) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 27 kwietnia 2018 r. w przedmiocie rozłożenia na raty zaległości podatkowych, na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm. dalej: "p.p.s.a.") odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazał, że na podstawie zarządzenia Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2018 r. wezwano skarżącą, przy piśmie z dnia 18 lipca 2018 r., do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 400 zł. Odpis powyższego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 30 lipca 2018 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 18 sierpnia 2018 r. wynika, że wpis został uzupełniony w dniu 7 sierpnia 2018 r. Na zarządzenie Przewodniczącej do nadesłania dokumentu potwierdzającego datę uiszczenia wpisu sądowego od skargi w niniejszej sprawie w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi skarżąca nadesłała pismo z załączonym potwierdzeniem przyjęcia przelewu do realizacji, na którym widnieje data 7 sierpnia 2018 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odniósł się do treści art. 230 § 1 oraz z art. 220 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a. i wskazał, że zarządzenie o wezwaniu do uzupełnienia wpisu sądowego od skargi zawierało prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do wezwania w przepisanym terminie a jego odpis został skutecznie doręczony skarżącej. Należało więc przyjąć, że siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu rozpoczął bieg następnego dnia po doręczeniu odpisu zarządzenia z dnia 21 czerwca 2018 r., tj. w dniu 31 lipca 2018 r. Termin ten upłynął zaś z dniem 6 sierpnia 2018 r., zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 i § 2 p.p.s.a. Zarówno z dokumentów księgowych sądu jak i dokumentu nadesłanego przez skarżącą wynika, iż wpłata została dokonana w dniu 7 sierpnia 2018 r. - skarżąca uzupełniła wpis sądowy po upływie przepisanego terminu. W związku z powyższym Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę i orzekł o zwrocie skarżącej całego uiszczonego wpisu z urzędu. Skarżąca w zażaleniu na powyższe postanowienie wniosła o jego uchylenie oraz o przywrócenie terminu do opłaty wpisu. W uzasadnieniu powołała art. 87 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Przystępując do oceny podniesionych zarzutów należy przede wszystkim przypomnieć, że powodem odrzucenia skargi przez Sąd pierwszej instancji było nieuzupełnienie w terminie jej braków formalnych tj brak uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowej skargi w zakreślonym przez Sąd pierwszej instancji terminie. W rozpoznawanej sprawie bezspornym jest, że zarządzenie Przewodniczącej Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 lipca 2018 r. wzywające skarżącą, przy piśmie z dnia 18 lipca 2018 r., do uzupełnienia wpisu od skargi w kwocie 400 zł i zawierające termin oraz prawidłowe pouczenie o skutkach niezastosowania się do niego doręczono skarżącej w dniu 30 lipca 2018 r. Z informacji uzyskanej z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, sporządzonej według stanu na dzień 18 sierpnia 2018 r. wynika, że wpis został uzupełniony w dniu 7 sierpnia 2018 r. W związku z powyższym słusznie Sąd pierwszej instancji ocenił, że uiszczenie uzupełnionego wpisu nastąpiło z po upływie wskazanego terminu, co obligowało Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie do odrzucenia skargi na podstawi art. 220 § 3 p.p.s.a Odnosząc się natomiast do zarzutów podniesionych w zażaleniu, to wskazać należy, że odnoszą się one do kwestii braku winy w uchybieniu terminu do dokonania czynności procesowej. Przesłanki oceny uchybienia terminu do dokonania czynności z art. 86 p.p.s.a. nie są tożsame z przesłankami odnoszącymi się do odrzucenia skargi z art. 220 § 3 p.p.s.a., w związku z czym nie mogą stanowić skutecznej podstawy kwestionowania zaskarżonego rozstrzygnięcia. Skarżąca w zażaleniu nie podważyła prawidłowości doręczenia zarządzenia wzywającego do uzupełnienia brakującego wpisu, nie zakwestionowała też zaistnienia ewentualnych braków niezbędnych do zindywidualizowania sprawy, a więc poprawności wezwania pod względem formalnym. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego niewątpliwym jest, że wezwanie wskazywało na braki, jakie strona ma uzupełnić, zakreślony został siedmiodniowy termin na ich uzupełnienie, określony rygor niezachowania przez stronę terminu a także prawidłowo wskazano sygn. akt WSA, której dotyczy przedmiotowa skarga. W tym stanie rzeczy rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie jest prawidłowe. Wobec powyższego, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia