II FZ 71/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Bogusław Dauter, po rozpoznaniu w dniu 12 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia R.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 31 października 2019 r. sygn. akt I SA/Łd 463/19 odrzucające skargę R.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z dnia 9 listopada 2018 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od spadku i darowizn postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 31 października 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, I SA/Łd 463/19, odrzucił skargę R.P. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 9 listopada 2018 r. w przedmiocie nadpłaty w podatku od spadku i darowizn. Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarga została wniesiona po terminie, gdyż postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi zostało doręczone skarżącemu 3 grudnia 2018 r., w związku z tym została prawomocnie odrzucona postanowieniem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 20 marca 2019 r., I SA/Łd 135/19. W pismach datowanych na: 24, 30 i 31 maja 2019 r. i kierowanych do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, za pośrednictwem Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi, skarżący po raz kolejny zaskarżył postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 9 listopada 2018 r. W tej sytuacji kolejną skargę wniesioną na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 9 listopada 2018 r. sąd pierwszej instancji odrzucił z powodu uchybienia trzydziestodniowemu terminowi do jej wniesienia. Wskazał, że podejmowane przez skarżącego (w licznych pismach) próby kontynuowania postępowania sądowego, pomimo upływu terminu do wniesienia skargi i wydania prawomocnego postanowienia o odrzuceniu poprzedniej skargi, nie mogły odnieść zamierzonego skutku (art. 85 P.p.s.a.). Skarżący wniósł 2 grudnia 2019 r. zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma uzasadnionych podstaw, wobec tego podlega oddaleniu. Jak stanowi art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a p.p.s.a. Z kolei, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy, sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy, stwierdzić należy, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi trafnie wskazał, że kolejne pisma kwestionujące postanowienie z 9 listopada 2018 r., datowane na 24, 30 i 31 maja 2019 r. zostały również wniesione po terminie. W tym stanie rzeczy sąd administracyjny pierwszej instancji zobowiązany był – stosownie do jednoznacznego brzmienia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. – odrzucić skargę. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu i na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., zażalenie oddalił.