II FZ 705/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 1 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 25 maja 2017 r. sygn. akt I SAB/Lu 16/16 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Lublinie w przedmiocie bezczynności organu w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2016 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2017 r., sygn. akt I SAB/Lu 16/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie M. S. (dalej: "Skarżący") z dnia 2 września 2016 r. na postanowienie WSA z dnia 4 sierpnia 2016 r., sygn. akt I SA/Lu 16/16. Podstawą prawną wydanego orzeczenia był art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm., dalej: "p.p.s.a."). Z uzasadnienia postanowienia wynika, że postanowieniem z 4 sierpnia 2016 r. WSA odrzucił zażalenie Skarżącego na postanowienie WSA z dnia 30 czerwca 2016 r. odrzucające skargę. Skarżący pismem z dnia 2 września 2016 r. wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Zarządzeniem z dnia 16 września 2016 r., Przewodniczący Wydziału I wezwał Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od przedmiotowego zażalenia w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do wpisu pod rygorem odrzucenia zażalenia. Skarżący złożył zażalenia na powyższe zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 31 stycznia 2017 r., sygn. akt II FZ 868/17, oddalił zażalenie Skarżącego na zarządzenie wzywające do uiszczenia wpisu. Wobec powyższego Skarżący został ponownie wezwany, zgodnie z zarządzeniem z dnia 17 lutego 2017 r., do uiszczenia wpisu od zażalenia na postanowienie z dnia 4 sierpnia 2016 r. w wysokości ustalonej w prawomocnym zarządzeniu z dnia 16 września 2016 r. w terminie 7 dni od otrzymania wezwania, pod rygorem jego odrzucenia. Powyższe wezwanie doręczono Skarżącemu w dniu 2 marca 2017 r. (k.74 akt sądowych), jednakże Skarżący należnej opłaty nie uiścił. WSA w uzasadnieniu zaskarżonego rozstrzygnięcia wskazał, że przesyłka zawierająca ponowne wezwanie do uiszczenia wpisu od zażalenia została doręczona Skarżącemu w dniu 2 marca 2017 r. Z uwagi na to, że Skarżący nie uiścił należnej opłaty, WSA na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., odrzucił zażalenie. Pismem z dnia 16 czerwca 2017 r. Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Rację w niniejszej sprawie ma WSA, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie Skarżącego z powodu jego nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, przy czym w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był zażalenie odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.