II FZ 675/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, po rozpoznaniu w dniu 12 czerwca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. P. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 175/14 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi G. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 29 listopada 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku dochodowym od osób fizycznych 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 13 marca 2014 r., sygn. akt I SA/Łd 175/14, Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi, w oparciu o art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., zwanej dalej: "p.p.s.a."), wezwał Skarżącą G. P. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 313 zł, stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, zwanego dalej: "rozporządzeniem"). W zażaleniu na powyższe zarządzenie G. P. wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania, ewentualnie jego zmianę oraz zwrot nadpłaconego wpisu sądowego od skargi. Zaskarżonemu zarządzeniu zarzucono: 1) naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) w zw. z art. 197 § 2, art. 198 p.p.s.a w zw. z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm., zwanej dalej: "p.u.s.a.") w zw. z § 1 pkt 1 rozporządzenia i art. 230, art. 231, art. 215, art. 216 oraz art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a poprzez niezasadne przyjęcie obowiązku ponoszenia wpisu sądowego od skargi oraz tym samym wysokości tegoż wpisu; 2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy – art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) w zw. z art. 197 § 2, art. 198 p.p.s.a. w zw. art. 1 § 1 i 2 p.u.s.a. oraz w zw. z art. 77 ust. 1 i 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP skutkujące możliwością poniesienia szkody wskutek wydania zaskarżonego zarządzenia. Skarżąca argumentowała, że mimo iż w odpowiedzi na wezwanie do podania wartości przedmiotu zaskarżenia podała kwotę 7807 zł, to jednocześnie wyjaśniła, że skarga powinna być wolna od wpisu, gdyż strona nie domagała się zwrotu nadpłaty podatku dochodowego za 2010 r. (brak wniosku w tym zakresie), a także nie była zobowiązana do uiszczenia podatku w wysokości 7807 zł (brak zobowiązania w tym zakresie wynikającego z decyzji). Tym samym sprawa nie dotyczyła stwierdzenia nadpłaty czy też zobowiązania podatkowego podlegającego zapłacie. Zdaniem Skarżącej, możliwość pobrania wpisu stosunkowego odnosi się do sytuacji, gdy strona kwestionuje decyzję odmawiającą stwierdzenia żądanej nadpłaty, co nie miało miejsca w niniejszej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy podnieść, że zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, tj. od skarg, skarg kasacyjnych, zażaleń oraz skarg o wznowienie postępowania pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Stosownie do regulacji zawartej w art. 231 powołanej ustawy, wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W pozostałych sprawach pobiera się wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu zostały określone w rozporządzeniu Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Jak wynika z powyższych przepisów, decydujące znaczenie dla ustalenia wysokości należnej opłaty sądowej ma zatem przedmiot zaskarżenia, a więc treść kwestionowanego przez stronę aktu organu administracji publicznej, w szczególności zawarte w nim rozstrzygnięcie. W skardze wniesionej w sprawie niniejszej strona wnosi o uchylenie w całości decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w L. z dnia 29 listopada 2013 r. utrzymującej w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego [...] w L. z dnia 10 września 2013 r. określającej wysokość zobowiązania w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 7910 zł i nadpłatę w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2010 r. w kwocie 7807 zł. W toczącym się postępowaniu Skarżąca domaga się więc usunięcia z obrotu prawnego rozstrzygnięcia organu podatkowego dotyczącego zobowiązania podatkowego i stwierdzonej w jego następstwie nadpłaty za 2010 r. W takich okolicznościach wartość przedmiotu zaskarżenia, będąca podstawą ustalenia wysokości wpisu od skargi, stanowi kwota stwierdzonej nadpłaty (7807 zł), niezależnie od przyczyn, które legły u podstaw zaskarżenia decyzji. Powody wniesienia skargi, w tym uznania stwierdzonej nadpłaty za nienależną będą bowiem przedmiotem analizy w toku merytorycznego rozpoznawania sprawy i nie mogą mieć wpływu na wysokość opłaty sądowej pobieranej od złożonego środka zaskarżenia. Na obecnym etapie postępowania istotne pozostaje jedynie to, że strona żąda wyeliminowania w całości decyzji opiewającej na wskazaną wyżej kwotę. Choć zatem w sprawach dotyczących nadpłaty do typowych należy zaliczyć sytuacje, w których wpis stosunkowy jest pobierany od strony nie zgadzającej się z odmową stwierdzenia nadpłaty (bądź z wysokością nadpłaty stwierdzonej w decyzji), to jednak brak jakichkolwiek podstaw, by twierdzić, że w przypadku kwestionowania samej zasadności stwierdzenia nadpłaty, skarga strony byłaby wolna od wpisu. Nie sposób również pominąć, że ustalając wpis od skargi Przewodniczący Wydziału uwzględnił jako podstawę obliczeń kwotę 7807 zł, podaną przez stronę w odpowiedzi na wezwanie do wskazania wartości przedmiotu zaskarżenia (zob. pismo Skarżącej z dnia 10 marca 2014 r. oraz zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 13 marca 2014 r. – k. 12 akt sądowych). W świetle przedstawionych uwag Naczelny Sąd Administracyjny nie dostrzegł podstaw do uchylenia zaskarżonego zarządzenia uznając, że wpis od skargi w wysokości 313 zł został obliczony prawidłowo w oparciu o § 1 pkt 1 rozporządzenia, przy uwzględnieniu jako wartości przedmiotu zaskarżenia kwoty 7807 zł. Wobec braku usprawiedliwionych podstaw zażalenia Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a.