II FZ 66/22

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 21 września 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 20 kwietnia 2022 r. sygn. akt I SA/Po 179/22 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi E. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2021 r. nr 3001-IOV-22.4102.16.2021 w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 20 kwietnia 2022 r., I SA/Po 179/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę E. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia 23 grudnia 2021 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2012 r. W motywach powyższego rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I z 7 marca 2022 r. Skarżąca została wezwana do usunięcia, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, braków formalnych skargi poprzez podanie numeru PESEL, a także do wyjaśnienia różnicy w wartości przedmiotu zaskarżenia określonej w skardze wobec kwoty podanej przez organ w odpowiedzi na skargę. Odpis wezwania doręczono Skarżącej w dniu 4 kwietnia 2022 r. (k. 49 akt sąd.). Termin do usunięcia braków formalnych skargi upłynął 11 kwietnia 2022 r. Skarżąca usunęła braki formalne skargi pismem nadanym w dniu 12 kwietnia 2022 r., a więc po upływie terminu (k. 51 akt sąd.). Sąd ocenił, że dokonanie czynności po upływie terminu jest bezskuteczne, co oznaczało, że skarga podlegała odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 329 – dalej: "P.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie Skarżąca zarzuciła naruszenie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. poprzez nieuzasadnione zastosowanie oraz 49 § 1 P.p.s.a. poprzez niezasadne wezwanie do uzupełnienia skargi, gdy skarga nie zawierała braków. Skarżąca podniosła, że sąd miał możliwość ustalenia numeru PESEL na podstawie akt sprawy a "odmowa nadania sprawie dalszego biegu stanowi przejaw zbytniej formalności i ogranicza prawo do sądu". Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 49 § 1 P.p.s.a., sąd wzywa do uzupełnienia braku formalnego skargi wówczas, gdy pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych. W świetle natomiast art. 57 § 1 P.p.s.a. skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać elementy szczególne, wymienione w pkt 1 - 4 powołanego przepisu. Zgodnie natomiast z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. (w brzmieniu obowiązującym od 31 maja 2019 r., nadanym przez art. 5 pkt 2 i art. 8 ustawy z dnia 12 kwietnia 2019 r. o zmianie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz niektórych innych ustaw; Dz. U. poz. 934), pierwsze pismo wniesione w danej sprawie po 31 maja 2019 r. powinno zawierać numer PESEL strony wnoszącej pismo, będącej osobą fizyczną, oraz numer PESEL jej przedstawiciela ustawowego, jeżeli są obowiązani do jego posiadania albo posiadają go, nie mając takiego obowiązku. Z powyższych przepisów wynika, że w przypadku, gdy stroną postępowania jest osoba fizyczna przy pierwszym piśmie składanym do sądu należy zawrzeć PESEL. Przepisy nie wskazują, aby warunku tego nie musiało spełniać pismo, gdy numer PESEL strony znajduje się w aktach administracyjnych. Przywołane normy nie nakładają na sąd obowiązku poszukiwania powyższej danej we wskazanych aktach. To obowiązkiem strony wnoszącej pismo jest prawidłowe jego sformułowanie, uwzględniające wymóg zawarcia PESEL. Natomiast w przypadku wystąpienia braków formalnych pisma i wezwania przez sąd do ich uzupełnienia, strona jest zobowiązana do ich usunięcia w przewidzianym ustawowo terminie. Odrzucenie skargi w rozważanym wypadku przez Sąd pierwszej instancji nie mogło być zatem utożsamione z odebraniem Skarżącej prawa do sądu. To bowiem wyłącznie wadliwe czynności procesowe Strony w zakresie błędnego sformułowania skargi i nieuzupełnienia braków skargi w terminie doprowadziły do niekorzystnego dla Strony rozstrzygnięcia. Z uwagi na powyższe, odrzucenie skargi przez Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. było prawidłowe. Przepis ten jednoznacznie wskazuje, że wojewódzki sąd administracyjny odrzuca skargę, której braków formalnych strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Mając powyższe na względzie Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., postanowił jak w sentencji.