II FZ 640/16

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jolanta Sokołowska po rozpoznaniu w dniu 25 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. Z. i R. Z. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1659/16 w przedmiocie wezwania do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi S. Z. i R. Z. na decyzje Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 26 lutego 2016 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 7 lipca 2016 r., sygn. akt III SA/Wa 1659/16, wezwano S. Z. i R. Z. (dalej jako: "skarżący") do solidarnego uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł w sprawie ze skargi skarżących na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 26 lutego 2016 r. w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r. W zarządzeniu wskazano, że wysokość wpisu została określona na podstawie § 1 pkt 1 Rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 221, poz. 2193 ze zm., dalej jako: "Rozporządzenie"). Wskazano również, że wymienioną kwotę należy uiścić w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Uiszczenie wpisu przez któregokolwiek ze skarżących zwalnia pozostałe osoby z obowiązku jego uiszczenia. Pełnomocnik skarżących wniósł zażalenie, w którym zwrócił się o uchylenie zarządzenia w całości. Ponadto wniósł o zwrócenie się z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego czy art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270; dalej: "p.p.s.a.") w związku z Rozporządzeniem jest zgodny z art. 92 ust. 1 i art. 217 Konstytucji RP. W uzasadnieniu pełnomocnik skarżących wskazał, że wpis stosunkowy winien być procentem od wartości przedmiotu zaskarżenia, gdyż w przeciwnym razie jest wpisem stałym zupełnie niepowiązanym z przedmiotem wartości zaskarżenia. W opisanej sytuacji skarżący ponosić muszą wielokrotnie wyższe opłaty niż wynika to z wartości obliczonej jako stosunkowa. Konstrukcja ta powoduje, że w wielu przypadkach obliczany wpis jest o wiele wyższy niż wartość przedmiotu zaskarżenia wynikająca ze skarżonego aktu administracyjnego. Taki sposób obliczania wpisów od skargi a właściwie przepisy je regulujące są zdaniem pełnomocnika skarżących niezgodne z przepisami Konstytucji RP. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem art. 220 § 2 i 3 p.p.s.a., przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania. W razie bezskutecznego upływu tego terminu przewodniczący wydaje zarządzenie o pozostawieniu pisma bez rozpoznania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. Zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia, wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi do 10.000 zł- 4 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 100 zł. W rozpatrywanej sprawie skarżący wnieśli skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. z dnia 26 lutego 2016 r. wydaną w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2013 r., a zatem przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne w rozumieniu przepisów art. 216 i 231 p.p.s.a. Prawidłowo zatem została przez Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie ustalona wysokość wpisu od skargi. Sąd ustalając wysokość wpisu wziął pod uwagę, że wartość przedmiotu zaskarżenia wynosi 42 zł, więc zgodnie z § 1 pkt 1 Rozporządzenia określił wpis w wysokości 100 zł. Naczelny Sąd Administracyjny nie dopatrzył się uzasadnionych przesłanek do wystąpienia z pytaniem prawnym do Trybunału Konstytucyjnego, w zakresie wskazanym w zażaleniu. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.