II FZ 635/14

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 21 maja 2014 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. H. na zarządzenie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 27 lutego 2014 r. sygn. akt I SA/Lu 956/13 w zakresie pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania w sprawie ze skargi J. H. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w B. z dnia 15 lipca 2013 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia nieważności ostatecznej decyzji w sprawie łącznego zobowiązania pieniężnego za 2012 r. postanawia oddalić zażalenie.

Pismem z dnia 12 stycznia 2014 r. J. H. złożył wniosek o ustanowienie pełnomocnika z urzędu, celem sporządzenia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji. Wezwaniem z dnia 24 stycznia 2014 r. zobowiązano wnioskodawcę do uzupełnienia w terminie 7 dni braków formalnych złożonego wniosku o przyznanie prawa pomocy poprzez wypełnienie, podpisanie i odesłanie załączonego do wezwania formularza, pod rygorem pozostawienia wniosku o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania. Ze zwrotnego potwierdzeniu odbioru wynika, że wezwanie to zostało doręczone skarżącemu w dniu 6 lutego 2014 r. Wyznaczony 7-dniowy termin upłynął w dniu 13 lutego 2014 r. (czwartek). Dnia 14 lutego 2014 r. strona skarżąca nadała na poczcie wypełniony formularz urzędowy PPF, a więc z jednodniowym uchybieniem ustawowego terminu przewidzianego do dokonania tej czynności. W konsekwencji zarządzeniem z dnia 27 lutego 2014 r., sygn. akt I SA/Lu 956/13, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie pozostawił bez rozpoznania wniosek J. H. o przyznanie prawa pomocy stosownie do art. 252 § 2 i art. 257 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). W zażaleniu z dnia 31 marca 2014 r. skarżący wniósł o umorzenie postępowania wywołanego zaskarżonym zarządzeniem; ewentualnie o uchylenie w całości zaskarżonego zarządzenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd pierwszej instancji zasadnie pozostawił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania ze względu na jego złożenie po terminie zakreślonym w wezwaniu z dnia 24 stycznia 2014 r. Podkreślić bowiem należy, że na podstawie art. 252 § 2 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy składa się na urzędowym formularzu według ustalonego wzoru. Stosownie zaś do art. 257 p.p.s.a. wniosek o przyznanie prawa pomocy, który nie został złożony na urzędowym formularzu, lub którego braków strona nie uzupełniła w zakreślonym terminie, pozostawia się bez rozpoznania. Zgodnie natomiast z art. 49 § 1 p.p.s.a., jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania. Rygor przewidziany w art. 257 p.p.s.a. ma charakter zobiektywizowany, a termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku jest terminem ustawowym i nie może być skracany, ani przedłużany (por. postanowienie NSA z 6 kwietnia 2011 r., sygn. akt I OZ 217/11). Przedłużenie terminu dopuszczalne jest bowiem jedynie w przypadku terminów sądowych (art. 84 p.p.s.a.), natomiast termin do uzupełnienia braków formalnych wniosku procesowego, jakim jest wniosek o przyznanie prawa pomocy, jest terminem ustawowym wynikającym z art. 49 § 1 w zw. z art. 252 § 2 p.p.s.a. (por. uchwała 7 sędziów NSA z 21 kwietnia 2008 r., sygn. akt I OPS 1/08). Jako taki, termin ten nie może być przedłużany. Jeżeli jednak z przyczyny niezależnej od strony nie może on zostać zachowany, stronie przysługuje ewentualny wniosek o przywrócenie terminu (por. B. Dauter (w:) B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wydanie II, s. 124 oraz postanowienie NSA o sygn. akt II FZ 159/11). Naczelny Sąd Administracyjny związku z powyższym nie popiera argumentacji zwartej w powoływanym przez skarżącego postanowieniu z dnia 30 stycznia 2013 r., sygn. akt I OZ 40/13. Kierując się wspomnianymi względami, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 z zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., oddalił zażalenie.