II FZ 63/17

Dnia 16 lutego 2017 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Stanisław Bogucki po rozpoznaniu w dniu 16lutego 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. Z. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 10 listopada 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 436/15 w przedmiocie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi J. Z. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi z dnia 12 lutego 2015 r., nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej postanawia: oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z dnia 10 listopada 2016 r. o sygn. III SA/Łd 436/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odrzucił skargę J. Z. (dalej: skarżąca) na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Łodzi (dalej: Dyrektor IS) z dnia 12 lutego 2015 r. o nr [...] w przedmiocie zarzutów w sprawie prowadzenia egzekucji administracyjnej. Jako podstawę prawną rozstrzygnięcia podano art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn.: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej w skrócie: p.p.s.a.). Postanowienie jest dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/. 2. Przebieg postępowania przed Sądem pierwszej instancji. 2.1. Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie WSA w Łodzi podał, że skarżąca w odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 5 maja 2015 r. wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł, w terminie do jego uiszczenia wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 7 października 2015 r. WSA w Łodzi odmówił skarżącej przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych. Postanowienie to zyskało walor prawomocności wskutek oddalenia zażalenia skarżącej postanowieniem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 11 stycznia 2016 r., II FZ 997/15. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III WSA w Łodzi z dnia 19 stycznia 2016 r. skarżącą ponownie wezwano do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi w kwocie 100 zł w terminie 7 dni od daty doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono skarżącej w dniu 22 stycznia 2016 r. W dniu 28 stycznia 2016 r. skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie Przewodniczącego Wydziału. Postanowieniem WSA w Łodzi z dnia 10 lutego 2016 r. zażalenie to zostało odrzucone, a Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia 19 maja 2016 r., II FZ 216/16 oddalił zażalenie skarżącej na postanowienie WSA w Łodzi z dnia 10 lutego 2016 r. Odpis prawomocnego zarządzenia z dnia 5 maja 2015 r. ponownie doręczono skarżącej w dniu 21 czerwca 2016 r. W zakreślonym terminie ustawowym skarżąca nie uiściła wpisu od wniesionej skargi mimo pouczenia, że spowoduje to odrzucenie skargi. Skarżąca natomiast, pismem z 28 czerwca 2016 r., ponownie wniosła o przyznanie jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Wojewódzki Sąd Administracyjny, postanowieniem z dnia 21 października 2016 r., odmówił zmiany uprzednio wydanego w sprawie postanowienia o odmowie przyznania prawa pomocy. 3. Stanowisko skarżącej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. 3.1. Skarżąca wniosła zażalenie na postanowienie WSA w Łodzi, w którym sformułowała wniosek o uchylenie zaskarżonego postanowienia. Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła brak podstaw prawnych i faktycznych do jego wydania oraz sprzeczność ustaleń faktycznych z zebranym w sprawie materiałem dowodowym polegającą na błędnym ustaleniu, że skarżąca nie uzupełniła braków formalnych skargi w terminie. 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. 4.1. Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, dlatego podlega oddaleniu na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi prawidło postanowił o odrzuceniu skargi. W świetle art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis, przy czym pismami, o których mowa w cytowanym przepisie, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). Natomiast w myśl art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został w wyznaczonym terminie uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. 4.2. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadnie skarżąca ponownie została wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, a wezwanie to doręczono jej w dniu 21 czerwca 2016 r., jednak pomimo zawartego w wezwaniu pouczenia wpisu tego nie uiściła. W rezultacie zaistniała podstawa do odrzucenia skargi przewidziana w art. 220 § 3 p.p.s.a., którą WSA w Łodzi prawidłowo powołał w zaskarżonym postanowieniu. W zaistniałej sytuacji upływ terminu wyznaczonego do uiszczenia wpisu obligował ten Sąd do odrzucenia skargi. 4.3. Należy podkreślić, że trafnie zaakcentował WSA w Łodzi w zaskarżonym postanowieniu, iż złożenie kolejnego wniosku o przyznanie prawa pomocy nie mogło uchronić skarżącej przed ujemnymi następstwami niewykonania prawomocnego zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi. Obowiązkiem skarżącej domagającej się zmiany postanowienia w tym przedmiocie jest wykazanie, że nastąpiła zmiana jej sytuacji majątkowej w porównaniu do tej ocenianej poprzednio. Złożenie ponownego wniosku o przyznanie prawa pomocy wywołuje skutek od chwili jego wniesienia, a więc nie obejmuje zwolnienia od kosztów sądowych, które strona miała obowiązek uiścić przed jego złożeniem. Złożenie kolejnego wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych, dokonane nawet w terminie określonym w ponownym wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może zatem uchylić skutków prawomocności wydanego bezpośrednio wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie ma wpływu na bieg terminu do uiszczenia wpisu od skargi. 4.4. Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.