II FZ 62/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Dumas po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 kwietnia 2024 r. sygn. akt I SA/Łd 819/23 w przedmiocie przywrócenia terminu w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z dnia 29 sierpnia 2023 r. nr r 0111-KDIB2-1.4010.183.2021.9.MK w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych postanawia: 1) odrzucić zażalenie; 2) zwrócić A Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. ze środków budżetowych Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi uiszczony wpis od zażalenia w wysokości 100 (sto) złotych.

Postanowieniem z 16 kwietnia 2024 r., I SA/Łd 819/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi A Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w L. na indywidualną interpretację Dyrektora Krajowej Informacji Skarbowej z 29 sierpnia 2023 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych. W dniu 17 maja 2024 r. pełnomocnik spółki wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega odrzuceniu. Z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2023 r., poz. 1634, dalej: P.p.s.a.) wynika powinność wojewódzkiego sądu administracyjnego do odrzucenia zażalenia wniesionego po upływie terminu. W przypadku, gdy sąd ten błędnie nie dostrzeże, że została spełniona przesłanka do odrzucenia zażalenia, orzeczenie takie wydaje Naczelny Sąd Administracyjny, zgodnie bowiem z art. 180 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny na posiedzeniu niejawnym odrzuca zażalenie, jeżeli ulegało ono odrzuceniu przez wojewódzki sąd administracyjny. Taka też sytuacja wystąpiła w okolicznościach sprawy. Skarżone postanowienie zostało doręczone pełnomocnikowi poprzez środki komunikacji elektronicznej (ePUAP), na wskazany przez niego adres elektroniczny w trybie tzw. doręczenia zastępczego. Z zawartego w aktach sprawy urzędowego potwierdzenia odbioru wynika, że pierwsze zawiadomienie o korespondencji (zawierającej skarżone postanowienie) miało miejsce 25 kwietnia 2024 r., zaś kolejne 3 maja 2024 r. Wobec niepodjęcia korespondencji w terminie skutek doręczenia, o którym mowa w art. 74a § 8 P.p.s.a., nastąpił 9 maja 2024 r. (k. 73 akt). Ponieważ termin do wniesienia zażalenia upływał w dniu 16 maja 2024 r., wniesienie tego środka odwoławczego w dniu 17 maja 2024 r. jest czynnością dokonaną po terminie, co w rezultacie prowadzi do jego odrzucenia. Ze wskazanych przyczyn, działając na podstawie art. 180 w zw. z art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił zażalenie. O zwrocie całego wpisu uiszczonego od zażalenia orzeczono z urzędu zgodnie z art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a.