II FZ 598/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Krzysztof Winiarski, , , po rozpoznaniu w dniu 4 sierpnia 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia A. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 maja 2015 r. sygn. akt III SA/Wa 2464/14 w sprawie ze skargi A. W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 czerwca 2014 r. nr [...] w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2007 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 25 maja 2015 r., sygn. akt III SA/Wa 2464/14, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zawiesił postępowanie sądowe w sprawie ze skargi A. W. (dalej "skarżący") na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia 3 czerwca 2014 r. w przedmiocie określenia wartości niezaewidencjonowanego przychodu za 2007 r. oraz ryczałtu od przychodu niezaewidencjonowanego. Sąd pierwszej instancji ustalił, ze Rzecznik Praw Obywatelskich wystąpił do Trybunału Konstytucyjnego z wnioskiem z dnia 22 października 2014 r., sygn. akt K 31/14, o zbadanie zgodności: - art. 114a Kodeksu karnego skarbowego z art. 2 i art. 45 ust. 1 Konstytucji RP; - art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej, w zakresie w jakim przewiduje, że bieg terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego nie rozpoczyna się, a rozpoczęty ulega przedawnieniu z dniem wszczęcia postępowania w sprawie, a nie przeciwko osobie z art. 2 Konstytucji RP. Ocena zasadności wniesionej w przedmiotowej sprawie skargi uzależniona jest, w ocenie Sądu, między innymi od rozstrzygnięcia kwestii przedawnienia zobowiązania podatkowego w podatku dochodowym za 2007 r., opłacanego przez skarżącego w formie ryczałtu od przychodów ewidencjonowanych. Sąd zauważył, że w zaskarżonej decyzji, a także w odpowiedzi na skargę, Dyrektor Izby Skarbowej w W. powołał się na zawieszenie biegu terminu przedawnienia tego zobowiązania spowodowane wszczęciem śledztwa w sprawnie mi.in. o czyn zabroniony popełniony przez skarżącego, a polegający na podaniu nieprawdy w deklaracjach PIT-38 za lata 2007-2009. Sąd uznał, że okoliczność ta stanowiła przesłankę zawieszenia biegu terminu przedawnienia zobowiązania podatkowego, przewidzianą w art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej. Skarżącego zawiadomiono o zawieszeniu biegu terminu przedawnienia przedmiotowych zobowiązań podatkowych. Z akt sprawy nie wynika aby skarżącemu postanowiono zarzuty. Organy podatkowe nie powołały się na inne przesłanki zawieszenia biegu terminu przedawnienia oraz na przerwanie biegu tego terminu. Z uwagi na to, że zakres wniosku Rzecznika Praw Obywatelskich przyjętego do rozpatrzenia przez Trybunał Konstytucyjny ma bezpośredni związek z problematyka prawną występującą w przedmiotowej sprawie, Sąd uznał, że niniejsze postępowania powinno zostać zawieszone na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej "p.p.s.a."). W zażaleniu na powyższe postanowienie, wnosząc o jego uchylenie w całości, skarżący zarzucił obrazę art. 70 § 6 pkt 1 Ordynacji podatkowej oraz art. 125 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, a zatem podlega oddaleniu. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu, jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Rozstrzygnięcie sprawy zależy od innego postępowania, gdy orzeczenie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie stanowić jedną z głównych podstaw rozstrzygnięcia w postępowaniu zawieszonym. Kluczowe w tym przepisie jest więc słowo "zależy". W języku potocznym, użycie w określonym tekście sformułowania "zależy" oznacza, że coś zależy od danej sytuacji, to ona decyduje o tym lub ma na to decydujący wpływ (Słownik Języka Polskiego, praca zbiorowa pod red. M. Bańki, Wydawnictwo PWN, Warszawa 2000, Tom P-Ż, s. 1231). Nie chodzi przy tym o jakikolwiek wpływ, ale o wpływ przewidziany prawem. W konsekwencji zawieszenie postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym może mieć miejsce wtedy, gdy wynik toczącego się postępowania wydany w innej sprawie ma decydujący wpływ na rozstrzygnięcie sprawy toczącej się przed sądem pierwszej instancji. Owe "decydujące znaczenie" jest konsekwencją użycia przez ustawodawcę w analizowanym przepisie p.p.s.a. zwrotu "zależy". Interpretując go nie można jednak poprzestać jedynie na wykładni językowej (por. m.in. postanowienie NSA z dnia 29 kwietnia 2011 r., sygn. akt II FZ 141/11). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego powinno być uzasadnione ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. NSA nie zauważył aby w niniejszej sprawie Sąd pierwszej instancji naruszył prawo poprzez zawieszenie postępowania. Słusznie WSA w Szczecinie zawiesił postępowanie sądowe w przedmiotowej sprawie do czasu zakończenia postępowania toczącego się przed Trybunałem Konstytucyjnym w sprawie o sygn. akt K 31/14, gdyż wynik tego postępowania ma bezpośredni związek z problematyką prawną występującą w niniejszej sprawie. Należy również podkreślić, że Sąd pierwszej instancji dokonując zwieszenia postępowania, kierował się celowością, sprawiedliwością i ekonomiką procesową. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, działając na podstawie art. 184 w związku art. 197 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.