II FZ 594/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Krzysztof Winiarski po rozpoznaniu w dniu 8 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia P.K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 92/18 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi P.K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z dnia 10 listopada 2017 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z 21 maja 2018 r. pełnomocnik skarżącego został pisemnie wezwany do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 1.740 zł. W treści wezwania zakreślono termin na zapłatę wymaganego wpisu od skargi, określono sposób wpłaty, a także zawarto pouczenie o rygorze odrzucenia skargi, jeśli wpis nie zostanie zapłacony w podanym terminie. Wezwanie zostało doręczone w dniu 11 czerwca 2018 r. Zakreślony termin upłynął bezskutecznie. Wpis bowiem nie został uiszczony. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie postanowieniem z dnia 28 czerwca 2018 r. sygn. akt I SA/Lu 92/19 odrzucił skargę. W uzasadnieniu wskazano, że nieuiszczenie wpisu od skargi w zakreślonym terminie, pomimo prawidłowego wezwania do zapłaty wymaganej kwoty, uzasadnia zastosowanie obligatoryjnego rygoru odrzucenia skargi stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Pełnomocnik skarżącego wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku braku opłaty przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Zażalenie, skarga, skarga kasacyjna oraz skarga o wznowienie postępowania, od których mimo wezwania nie został uiszczony wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę z uwagi na brak uiszczenia wpisu sądowego. Wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi łącznie z odpisem postanowienia z dnia 17 maja 2018 r. utrzymującym w mocy postanowienie Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 11 kwietnia 2018 r. odmawiające przyznanie skarżącemu przyznania prawa pomocy zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 11 czerwca 2018 r., co potwierdził własnoręcznym podpisem. W odniesieniu do twierdzenia autora zażalenia, że w "kopercie przesłano wyłącznie postanowienie o utrzymaniu w mocy postanowienia o odmowie zwolnienia od kosztów, a nie wezwanie do zapłaty" należy zauważyć, że na zwrotnym potwierdzeniu odbioru, które znajduje się w aktach sądowych (karta 54) jest zamieszczona w informacja, że w doręczonej przesyłce znajdował się odpis zarządzenia oraz odpis postanowienia. Własnoręczny podpis osoby upoważnionej do odbioru korespondencji adresowanej do pełnomocnika skarżącego na druku odbioru przesyłki pocztowej jest potwierdzeniem okoliczności faktycznego jej otrzymania i prowadzi do domniemania prawidłowego doręczenia zawartych w niej dokumentów opisanych na zwrotnym potwierdzeniu odbioru. Wobec powyższego należało przyjąć, iż wymogi prawidłowego doręczenia zostały zachowane. Wypełnione prawidłowo potwierdzenie odbioru, stanowi dokument urzędowy, potwierdzający fakt i datę doręczenia wskazanych pism. W tym zakresie dokument urzędowy korzysta z domniemania zgodności z prawdą. Skoro zatem wezwanie do uzupełnienia braków fiskalnych skargi zostało prawidłowo doręczone skarżącemu w dniu 11 czerwca 2018 r., to termin do wykonania wezwania Sądu upłynął w dniu 18 czerwca 2018 r. Brak uiszczenia wpisu sądowego od skargi skutkował jej odrzuceniem, co zostało przez Sąd prawidłowo orzeczone. Nie mając zatem uzasadnionych podstaw do uwzględnienia zażalenia, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł, jak w sentencji.