II FZ 58/25

Dnia 12 sierpnia 2025 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Jerzy Płusa po rozpoznaniu w dniu 12 sierpnia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie z dnia 5 maja 2025 r., sygn. akt I SA/Ol 171/25 w zakresie wpisu od skargi w sprawie ze skargi T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Olsztynie z dnia 31 stycznia 2025 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2023 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 5 maja 2025 r. sygn. akt I SA/Ol 171/25 Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Olsztynie na podstawie art. 220 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2024 r. poz. 935, z późn. zm.) - powoływanej dalej jako "P.p.s.a." wezwał T. K. (dalej jako "Skarżący") do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 942 zł - stosownie do § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2021 r. poz. 535) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie RM". W zażaleniu Skarżący zaskarżył ww. postanowienie w całości i wniósł o ustalenie i wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 500 zł, zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia RM jako wpis od skargi dot. zobowiązań podatkowych. W uzasadnieniu wskazał, że spór w sprawie dotyczy w rzeczywistości ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego, bo ustalenie kwoty należnego zwrotu podatku jest przecież wynikiem pierwotnego i zasadniczego ustalenia wysokości zobowiązania podatkowego strony. Powołane przez Sąd w skarżonym zarządzeniu przepisy rozporządzenia RM nie mogą mieć zastosowania, skoro jest przepis szczególny ustalający wysokość wpisu przy skardze dot. zobowiązań podatkowych. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z art. 230 § 1 i 2 P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji (skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania) pobiera się wpis stosunkowy lub stały. W myśl art. 231 P.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach należny jest wpis stały. Wysokość oraz szczegółowe zasady pobierania wpisu określa rozporządzenie RM. To charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a ściślej rzecz ujmując to, czy przedmiot skargi wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi, będzie decydował o tym, jaki rodzaj wpisu strona będzie zobowiązana uiścić. Wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, bezpośredni związek pomiędzy należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wówczas, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r. o sygn. I FZ 239/08 - dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, prawidłowo zostało przyjęte w zaskarżonym zarządzeniu, że wpis od skargi jest wpisem stosunkowym. Zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy decyzję organu pierwszej instancji określająca Skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku dochodowym od osób fizycznych za 2023 r. Skarżący podał kwotę 31 373 zł jako wartość przedmiotu zaskarżenia. Wpis od skargi obliczony zgodnie z § 1 pkt 2 rozporządzenia RM wynosi więc 942 zł. Mając na uwadze powyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a. [pic]