Sygnatura
II FZ 551/09
Postanowienie NSA z 11 grudnia 2009 r., II FZ 551/09 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Wynik
Oddalono zażalenie
- Sąd
- Naczelny Sąd Administracyjny
- Data orzeczenia
- 11 grudnia 2009
- Prawomocne
- tak
Treść rozstrzygnięcia
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H. N. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 2 listopada 2009 r. sygn. akt I SA/Gl 622/09 w zakresie prawa pomocy w zakresie całkowitym w sprawie ze skargi H. N. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 24 czerwca 2009 r. nr ... w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych postanawia oddalić zażalenie.
Analiza z kontekstem sprawy
Co to orzeczenie oznacza dla Twojej sprawy?
Zapytaj o skutki rozstrzygnięcia, podstawę prawną albo argumenty do wykorzystania. AnyLawyer rozpocznie od tej konkretnej sprawy.
Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 2 listopada 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach sygn. akt I SA/Gl 622/09 zwolnił H. N. od kosztów sądowych oraz odmówił przyznania prawa pomocy w zakresie przyznania profesjonalnego pełnomocnika w sprawie ze skargi na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w C. z dnia 24 czerwca 2009 r. w przedmiocie egzekucji świadczeń pieniężnych. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd pierwszej instancji wskazał, że wysokość uzyskiwanych przez skarżącą dochodów (renta w wysokości 923,59 zł) oraz kwota wydatków związanych z prowadzeniem gospodarstwa domowego, leczeniem i spłatą rat kredytu uzasadnia przyznanie wnioskodawczyni prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. W ocenie Sądu, na obecnym etapie postępowania sądowego, pomoc publiczna w zakresie ustanowienia adwokata jest nieuzasadniona. Na powyższe postanowienie skarżąca wniosła zażalenie w części dotyczącej nieprzyznania jej adwokata. Twierdzi, iż adwokat jest jej niezbędny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie jest zasadne. Zgodnie z postanowieniem art. 246 § 1 p.p.s.a., prawo pomocy może zostać przyznane osobie fizycznej w zakresie całkowitym, gdy osoba taka wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, a w zakresie częściowym gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że Sąd pierwszej instancji prawidłowo rozpatrzył wniosek strony i przyznał stronie prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych, a odmówił przyznania jej adwokata. Jak zasadnie wskazał Wojewódzki Sąd Administracyjny, skarżąca nie wyjaśniła w sprzeciwie na postanowienie referendarza wątpliwości jakie wzbudzała jej sytuacja mieszkaniowa, w której się znajduje tj. czy zamieszkuje sama, czy też z innymi osobami pozostającymi z nią we wspólnym gospodarstwie domowym. Jednakże prawidłowo Sąd doszedł do przekonania, iż przedstawiona przez skarżącą sytuacja majątkowa, w szczególności wysokość renty w kwocie 923,59 zł oraz wydatki związane z prowadzeniem gospodarstwa domowego, dają podstawę do przyznania jej prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Sąd uznał, że poniesienie kosztów niniejszego postępowania może spowodować powstanie uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie, o jakim mowa w art. 246 § 1 pkt 2. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla, że zawarte w art. 246 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sformułowanie "gdy wykaże" obliguje stronę do wskazania okoliczności, które mogłyby przekonać sąd, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. To strona oczekując pozytywnego rozpoznania wniosku o przyznanie prawa pomocy powinna w ten sposób udokumentować swoją sytuację materialną by sąd nie miał wątpliwości, że zachodzą przewidziane w cytowanym artykule przesłanki. W ocenie tutejszego Sądu strona powyższego obowiązku nie spełniła. Zarówno w sprzeciwie od postanowienie referendarza jak i w zażaleniu na postanowienie Sądu pierwszej instancji nie wyjaśniła wątpliwości jakie wzbudziła przedłożona przez nią dokumentacja bankowa, a także nie wskazała czy pozostaje z kimś we wspólnym gospodarstwie domowym. Mając powyższe na uwadze, wobec niestwierdzenia aby Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach naruszył prawo zaskarżonym postanowieniem, należało zażalenie oddalić, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 powołanej wyżej ustawy.
Informacje o sprawie
- Data wpływu
- 30 listopada 2009
- Symbol z opisem
- 6118 Egzekucja świadczeń pieniężnych
- Hasła tematyczne
- Prawo pomocy
- Skarżony organ
- Samorządowe Kolegium Odwoławcze
- Sędziowie
- Jerzy Rypina /przewodniczący sprawozdawca/
Powołane przepisy
- Ustawa z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
art. 246 § 1 pkt 1 · Dz.U. 2002 nr 153 poz. 1270
Inne orzeczenia w tej sprawie
Powiązane dokumenty
Sygnatura: II FSK 416/09 · 11 grudnia 2009
Postanowienie NSA z 11 grudnia 2009 r., II FSK 416/09 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Rz 620/09 · 22 października 2009
Wyrok WSA w Rzeszowie z 22 października 2009 r., I SA/Rz 620/09 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Sygnatura: I SA/Sz 608/09 · 22 października 2009
Wyrok WSA w Szczecinie z 22 października 2009 r., I SA/Sz 608/09 – egzekucja świadczeń pieniężnych
Źródło urzędowe: Naczelny Sąd Administracyjny