II FZ 550/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Zbigniew Kmieciak po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia W.P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 23 czerwca 2017 r. sygn. akt I SA/Gd 929/16 w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi W.P. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z dnia 4 czerwca 2016 r. r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z 23 czerwca 2017 r., sygn. akt I SA/Gd 929/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie W.P. w sprawie ze skargi na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 4 czerwca 2016 r. r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia. Sąd wskazał, że postanowieniem z 24 marca 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku utrzymał w mocy postanowienie referendarza sądowego z dnia 17 stycznia 2017 r. o odmowie przyznania Skarżącemu prawa pomocy. Na powyższe postanowienie Skarżący wniósł zażalenie. Uzasadniając odrzucenie zażalenia, WSA w Gdańsku wskazał, że w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej: P.p.s.a.) nie przewidziano środków odwoławczych od orzeczeń wojewódzkich sądów administracyjnych, które zapadły po rozpoznaniu sprzeciwu od orzeczenia referendarza sądowego (art. 260 P.p.s.a.). Powyższe postanowienie Skarżący zaskarżył zażaleniem. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Jak stanowi art. 194 § 1 P.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 tej ustawy. Sąd administracyjny pierwszej instancji trafnie wskazał w pisemnych motywach zaskarżonego postanowienia, że wojewódzki sąd administracyjny działa jako ostatnia instancja kontrolująca orzeczenie referendarza sądowego. Orzeczenia tych sądów stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki zaskarżenia. Taka kolejność zapadłych orzeczeń przed wojewódzkimi sądami administracyjnymi kończy merytoryczne rozpoznawanie wniosków w przedmiocie przyznania prawa pomocy. W tym stanie rzeczy, WSA w Gdańsku zasadnie odrzucił zażalenie Skarżącego, bowiem w sprawie zaistniały okoliczności procesowe, o których mowa w art. 178 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. Uznając, że zaskarżone postanowienie nie narusza prawa, Naczelny Sąd Administracyjny – działając na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. – zażalenie oddalił.