II FZ 541/13

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jacek Brolik, , , po rozpoznaniu w dniu 18 lipca 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia G. sp. z o. o. z siedzibą w N. na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 15 maja 2013 r. sygn. akt I SA/Go 252/13 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego w sprawie ze skargi G. sp. z o. o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia 25 marca 2013 r. nr [...] w przedmiocie nadpłaty w podatku od gier za marzec i kwiecień 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.

Zarządzeniem z dnia 15 maja 2013 r., sygn. akt I SA/Go 252/13, Przewodniczący Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielopolskim wezwał G. Sp. z o.o. w N. - zwanej dalej "Spółką", do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w R. z dnia 25 marca 2013 r., w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier za okres od marca 2010 r. do kwietnia 2010 r., w kwocie 105 zł, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Jako podstawę prawną wskazano art. 220 § 1 i § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oraz § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193, ze zm.) - powoływanego dalej jako "rozporządzenie". W zażaleniu Spółka zarzuciła naruszenie przepisów rozporządzenia poprzez zastosowanie § 1 pkt 1 rozporządzenia w miejsce § 2 ust. 3 pkt 12. W uzasadnieniu Spółka wskazała, iż należny wpis od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł zgodnie z § 2 ust. 3 pkt 12 rozporządzenia a nie 105 zł. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Na wstępie wskazać należy, iż stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji, pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a w innych sprawach pobiera się wpis stały (art. 231 p.p.s.a). Natomiast zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a., sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Przewodniczący miał zatem obowiązek wezwać Spółkę, aby uiścił należny wpis w ciągu siedmiu dni, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 220 § 3 p.p.s.a.). W orzecznictwie podkreśla się, że wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguły określa wysokość) tę należność (por. postanowienie NSA z dnia 23 września 2008 r., I FZ 239/08, CBOSA: http://orzeczenia.nsa.gov.pl/). Dla ustalenia należnej opłaty sądowej w rozpatrywanej sprawie znaczenie ma, iż Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującej w mocy decyzję organu pierwszej instancji w przedmiocie odmowy stwierdzenia nadpłaty w podatku od gier w kwocie 2.614,00 zł. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, nie ulega wątpliwości, iż Spółka powinna uiścić wpis stosunkowy. Występując do organu podatkowego z wnioskiem o stwierdzenie nadpłaty Spółka domaga się konkretnej kwoty tyle tylko, że w odróżnieniu od decyzji wymiarowej nakładającej obowiązek zapłaty, kwota ta została już uiszczona, a w postępowaniu o stwierdzenie nadpłaty podatnik kwestionując wysokość zapłaconego podatku ubiega się o jego zwrot. Skoro zgodnie z art. 231 zd. 1 p.p.s.a. wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne, a decyzja orzekająca o zwrocie nadpłaty wiąże się w sposób bezpośredni z należnością pieniężną, to w sprawach, w których decyzja ta jest przedmiotem zaskarżenia należy pobrać wpis stosunkowy, którego wysokość zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem. Strony postępowania sądowoadministracyjnego ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie (art. 199 p.p.s.a.), przy czym do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Do takich pism należy skarga jako pismo wszczynające postępowanie przed sądem administracyjnym w pierwszej instancji (art. 230 § 1 i § 2 p.p.s.a.), co stanowi podstawę pobrania wpisu. W świetle przedstawionych uwag zaskarżone zarządzenie należało uznać za odpowiadające prawu. Określało ono prawidłowo kwotę należnego wpisu od skargi, precyzowało podstawę prawną żądania, zakreślało termin do uiszczenia opłaty sądowej i wskazywało rygor niezastosowania się przez stronę do wezwania. Brak było zatem jakichkolwiek podstaw do uchylenia kwestionowanego w zażaleniu zarządzenia. Z przytoczonych wyżej względów Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a.