II FZ 509/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Tomasz Zborzyński po rozpoznaniu w dniu 24 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 6 lutego 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 2109/17 o odrzuceniu skargi kasacyjnej w sprawie ze skargi E. spółki z ograniczoną odpowiedzialnością sp. k. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia 31 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę kasacyjną Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością Spółka komandytowa E. z siedzibą w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów w przedmiocie podatku od czynności cywilnoprawnych. W uzasadnieniu Sąd ten wskazał, że na podstawie zarządzenia z dnia 6.11.2017 r. skarżąca została wezwana do usunięcia braków formalnych wniesionej skargi kasacyjnej przez: złożenie odpisu skargi kasacyjnej dla strony przeciwnej, zawarcie wniosku o rozpoznanie skargi kasacyjnej na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy, a ponadto do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 100 zł - w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, powyższe wezwania zostały doręczone pełnomocnikowi skarżącej w dniu 13.11.2017 r., jednak braki formalne skargi kasacyjnej w zakreślonym terminie usunięte nie zostały, toteż Sąd na podstawie art. 178 § ustawy z dnia 30.08.2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: P.p.s.a.) skargę kasacyjną odrzucił. W zażaleniu na to postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie, uzupełniła braki formalne skargi kasacyjnej oraz wniosła o przywrócenie terminu na uzupełnienie tych braków. Zarzuciła naruszenie art. 178 w związku z art. 58 § 1 pkt 3, art. 177a, art. 176 § 2, art. 47 § 1, at. 49 § 1 i art. 65 § 1 P.p.s.a., podnosząc, że jej pełnomocnikowi nie doręczono wezwania do uzupełnienia braków formalnych, a jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu, toteż termin do uzupełnienia braków nie rozpoczął biegu i brak było podstaw do odrzucenia skargi kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z treścią art. 178 P.p.s.a. Wojewódzki Sąd Administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie. Wobec stwierdzenia, że skarżąca w zakreślonym terminie braków formalnych skargi kasacyjnej nie uzupełniła, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zasadnie przepis ten zastosował i skargę kasacyjną odrzucił. Nie mogła odnieść zamierzonego skutku argumentacja zażalenia, kwestionująca doręczenie wezwania do uzupełnienia braków formalnych skargi kasacyjnej i oparta na twierdzeniu, że pełnomocnik skarżącej otrzymał jedynie wezwanie do uiszczenia wpisu. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki zawarta jest bowiem informacja "wezwanie do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej plus braki", co obrazuje zawartości doręczonej koperty. Potwierdzenie doręczenia przesyłki jest dokumentem urzędowym, stwierdzającym ten fakt. Adresat przesyłki, który twierdzi, że nie doręczono mu pism wymienionych na formularzu i których przyjęcie pokwitował, powinien to udowodnić, czego skarżąca (jej pełnomocnik) jednak nie uczynili. Przeciwnie, składając wraz z zażaleniem na postanowienie o odrzuceniu skargi kasacyjnej i nie czekając na jego rozpoznanie wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków i braki te uzupełniając skarżąca w istocie przyznała fakt ich nieuzupełnienia i uchybienia terminowi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że zażalenie jest niezasadne, a zakwestionowane postanowienie zostało wydane zgodnie z prawem. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie naruszył ani art. 178 P.p.s.a. – o czym była już mowa - ani art. 177a P.p.s.a. (skoro wezwał skarżącą do usunięcia braków innych, niż przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie), ani art. 176 § 2 P.p.s.a. (skoro nie żądał uzupełnienia braków pisma nieznanych ustawie). Skarżąca nie wyjaśniła, na czym mogło polegać naruszenie przez Sąd również art. 47 § 1 P.p.s.a. (statuującego obowiązek dołączania odpisów pism i ich załączników), art. 49 § 1 P.p.s.a. (określającego tryb postępowania w przypadku stwierdzenia niezachowania warunków formalnych pisma procesowego) oraz art. 65 § 1 P.p.s.a. (określającego tryb doręczania przesyłek sądowych – przez pocztę, pracowników lub inne upoważnione osoby lub organy); art. 58 § 1 pkt 3 P.p.s.a. który odnosi się do skargi, a nie skargi kasacyjnej, w ogóle nie miał w sprawie zastosowania i tym naruszony być nie mógł. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 P.p.s.a. zażalenie skarżącej oddalił.