II FZ 503/17

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 4 września 2017 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 26 maja 2017 r., sygn. akt III SA/Wa 3240/15 w przedmiocie sprostowania z urzędu oczywistej omyłki w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Warszawie z dnia 30 września 2015 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2010 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 26 maja 2017 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie (sygn. akt III SA/Wa 3240/15) w sprawie ze skargi S. sp. z o.o. z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej z dnia 30 września 2015 r. sprostował z urzędu oczywistą omyłkę pisarską w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału III z dnia 31 marca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej, w ten sposób że w miejsce daty "20 grudnia 2017 r." wpisać prawidłowo datę "20 grudnia 2016 r." W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji, wskazując na przepis art. 156 § 1-2 i art. 167 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., dalej p.p.s.a.), uznał, że powyższa pomyłka jest oczywista i w związku z tym wymaga sprostowania. Na powyższe rozstrzygnięcie zażalenie wniosła spółka domagając się uchylenie postanowienia Sądu. W jej ocenie doszło do naruszenia przepisów art. 156 § 1 w związku z art. 167 p.p.s.a. polegające na potraktowaniu istotnego błędu jako oczywistej omyłki pisarskiej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Właściwie Sąd pierwszej instancji zastosował w sprawie instytucję sprostowania z urzędu oczywistej omyłki i zasadnie powołał się na przepisy o jakich mowa w art. 156 § 1-2 i art. 167 p.p.s.a. Artykuł 156 § 1 p.p.s.a. stanowi, że Sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Natomiast stosownie do treści art. 156 § 2 p.p.s.a. sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym. O sprostowaniu umieszcza się wzmiankę na oryginale wyroku, a na żądanie stron także na udzielonych im odpisach. Dalsze odpisy powinny być zredagowane w brzmieniu uwzględniającym postanowienie o sprostowaniu. W przepisie art. 167 p.p.s.a., mowa jest o tym, że zacytowane wyżej przepisy mają odpowiednie zastosowanie do zarządzeń przewodniczącego. Wyrok w sprawie został wydany w dniu 20 grudnia 2016 r., co wynika wprost z akt sprawy i nie budzi zastrzeżeń strony. Wobec powyższego pomyłka polegająca na wskazaniu w zarządzeniu Przewodniczącego Wydziału III WSA w Warszawie z dnia 31 marca 2017 r. błędnej daty wydania wyroku ma charakter oczywisty. Jej oczywistość wynika również i z tego powodu, że nawet w dacie wydania niniejszego orzeczenia (tj. 4 września 2017 r.), dzień 20 grudnia 2017 r., jeszcze nie nadszedł. Z uwagi na powyższe koniecznym było sprostowanie zarządzenia wzywającego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej polegające na tym, że w miejsce daty "20 grudnia 2017 r." wpisano prawidłowo datę "20 grudnia 2016 r." Mając na uwadze wyżej przedstawioną argumentację, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.