II FZ 48/24

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Antoni Hanusz po rozpoznaniu w dniu 14 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia H.sp. z o.o. z siedzibą w N. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 5 kwietnia 2024 r., sygn. akt I SA/Rz 376/23 w sprawie ze skargi H. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z dnia 9 maja 2023 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. postanawia oddalić zażalenie.

1. Postanowieniem z 5 kwietnia 2024 r., I SA/Rz 376/23, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę kasacyjną H. sp. z o.o. z siedzibą w N. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Rzeszowie z 9 maja 2023 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób prawnych za 2017 r. W uzasadnieniu tego postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że złożona w ustawowym terminie przez pełnomocnika skarżącej spółki skarga kasacyjna (pismo z 2 lutego 2024 r. nadane 5 lutego 2024 r.) zawierała brak formalny. Wbrew dyspozycji art. 176 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") nie zawierała wniosku o jej rozpoznanie na rozprawie albo oświadczenia o zrzeczeniu się rozprawy. Wobec tego Przewodniczący Wydziału w zarządzeniu z 7 lutego 2024 r. polecił wezwać pełnomocnika skarżącej spółki do uzupełnienia dostrzeżonego braku formalnego, wyznaczając mu w tym celu termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi kasacyjnej. Wezwanie zostało doręczone pełnomocnikowi poprzez środki komunikacji elektronicznej (ePUAP), na wskazany przez niego adres elektroniczny. Korespondencja nie została jednak przez adresata odebrana. Ze złożonego w aktach sprawy urzędowego potwierdzenia odbioru wynika, że ostateczny termin jej odbioru upłynął 21 lutego 2024 r., a skutek doręczenia, o którym mowa w art. 74a § 8 p.p.s.a., nastąpił 22 lutego 2024 r. Do 29 lutego 2024 r. wymieniony brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. 2. Na powyższe postanowienie skarżąca złożyła zażalenie. Spółka zarzuciła postanowieniu naruszenie przepisów postępowania, które miały istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 74a p.p.s.a. w zw. z art. 65 p.p.s.a. w zw. z art. 178 p.p.s.a. 3. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Materię doręczania pism przez sąd za pomocą środków komunikacji elektronicznej reguluje art. 74a p.p.s.a., który w § 1 przewiduje, że doręczanie pism przez sąd następuje za pomocą środków komunikacji elektronicznej, jeżeli strona spełniła jeden z następujących warunków: 1) wniosła pismo w formie dokumentu elektronicznego przez elektroniczną skrzynkę podawczą sądu lub organu, za pośrednictwem którego składane jest pismo; 2) wystąpiła do sądu o takie doręczenie i wskazała sądowi adres elektroniczny; 3) wyraziła zgodę na doręczanie pism za pomocą tych środków i wskazała sądowi adres elektroniczny. Zgodnie z treścią art. 74a § 2 P.p.s.a., jeżeli strona zrezygnuje z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej, sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie innej niż forma dokumentu elektronicznego. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. Jak już wyżej wskazano, nawet po wcześniejszym spełnieniu przesłanek doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej strona może zrezygnować z tej formy doręczania. W takim przypadku sąd doręcza pismo w sposób określony dla pisma w formie nieelektronicznej. Oświadczenie o rezygnacji z doręczania pism za pomocą środków komunikacji elektronicznej składa się w formie dokumentu elektronicznego. (por. Dauter Bogusław, Kabat Andrzej, Niezgódka-Medek Małgorzata, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, wyd. II, LEX/el. 2021, art. 74a). Skarżąca nie wydała takiego oświadczenia, ponadto za takie oświadczenie nie może być uznawany zarzut zawarty w skardze bądź w zażaleniu. Słusznie zatem uznał WSA w Rzeszowie, że skoro w okresie czternastu dni od wysłania pierwszego zawiadomienia, dokumenty nie został odebrane przez adresata, należy zatem uznać je za doręczone. Jak bowiem stanowi art. 74a § 8 P.p.s.a., w przypadku nieodebrania pisma, doręczenie uważa się za dokonane po upływie czternastu dni, licząc od dnia przesłania pierwszego zawiadomienia. Do 29 lutego 2024 r. wymieniony brak formalny skargi kasacyjnej nie został uzupełniony. W związku z powyższym Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 197 § 1 i 2 w zw. z art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.