II FZ 475/19

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący, Sędzia NSA Andrzej Jagiełło (spr.), , , po rozpoznaniu w dniu 29 lipca 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia M.P. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 13 lipca 2018 r. sygn. akt III SA/Wa 1247/15 w zakresie odrzucenia skargi w sprawie ze skargi M.P. na postanowienie Ministra Finansów z dnia 30 stycznia 2015 r. nr AP9-841-366/2014/SJR w przedmiocie skargi na czynności egzekucyjne postanawia: oddalić zażalenie

II FZ 475/19 Uzasadnienie Zaskarżonym postanowieniem z dnia 13 lipca 2018 r., sygn. akt: III SA/Wa 1247/15 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę M.P. (skarżący) na postanowienie Ministra Finansów z dnia 30 stycznia 2015 r., w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania. Ze stanu sprawy przedstawionego przez Sąd pierwszej instancji wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 26 kwietnia 2018 r. skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 8 grudnia 2016 r. w przedmiocie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 100 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia, pod rygorem odrzucenia skargi. Zdaniem Sądu zarządzenie z dnia 26 kwietnia 2018 r. zostało doręczone pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 czerwca 2018 r., a więc termin do uiszczenia wpisu mijał z dniem 30 czerwca 2018 r. Sąd w zaskarżonym postanowieniu dodał, że w dokumentach księgowych dotyczących opłat sądowych nie zidentyfikowano wpłaty do niniejszej sprawy (stan na dzień 9 lipca 2018 r.). W tej sytuacji Sąd zastosował art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 tekst jednolity ze zm.) - dalej p.p.s.a., oraz odrzucił skargę, jako pismo od którego pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis. Skarżący w zażaleniu na powyższe postanowienie wniósł o jego uchylenie zaskarżonego w całości jako niezgodnego z prawem i stanem faktycznym oraz budzącego niezadowolenie u strony skarżącej. Jednocześnie skarżący wniósł o przyznanie mu prawa pomocy w zakresie całkowitym. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Stosownie do art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (por. § 2). Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo do uiszczenia stosownego wpisu sądowego w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania, przy czym na mocy art. 220 § 3 p.p.s.a. w przypadku, gdy rzeczony brak fiskalny dotyczy skargi, bezskuteczny upływ wyznaczonego stronie terminu powoduje odrzucenie środka zaskarżenia. Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, iż zaskarżone postanowienie w pełni odpowiada prawu. Akta rozpoznawanej sprawy wskazują bezspornie, że wezwanie z dnia 5 czerwca 2018 r., do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 100 zł, doręczono skutecznie pełnomocnikowi skarżącego w dniu 23 czerwca 2018 r. Potwierdza to zwrotne potwierdzenie odbioru tej przesyłki przez pełnomocnika skarżącego. W wezwaniu tym Sąd pouczył skarżącego o trybie, terminie oraz rygorze nieuiszczenia należnej opłaty od skargi. Skarżący w wymaganym, wynikającym z ustawy terminie należnego wpisu jednak nie uiścił, co nie jest kwestionowane w zażaleniu. W tej sytuacji Sąd prawidłowo postanowił o odrzuceniu skargi na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a. jako pismo od którego mimo wezwania, nie uiszczono należnego wpisu. Odnosząc się do przedstawionego w zażaleniu wniosku o przyznanie prawa pomocy Naczelny Sąd Administracyjny wyjaśnia, że nie jest właściwy do rozpoznania pism w tym przedmiocie. Stosownie do art. 258 § 1 p.p.s.a., czynności w zakresie prawa pomocy wykonuje referendarz sądowy wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wskazując na powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a.