II FZ 466/15

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA: Beata Cieloch, , , po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2015 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej w sprawie z zażalenia K. A. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 27 lutego 2015 r. sygn. akt I SA/Gd 424/14 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi K.A. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z dnia 3 lutego 2014 r. nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. postanawia oddalić zażalenie.

Postanowieniem z 27 lutego 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 424/14 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie K. A. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z 12 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Gd 424/14 o odrzuceniu zażalenia w sprawie ze skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Gdańsku z 3 lutego 2014 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2007 r. W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazał, że odpis postanowienia z 12 stycznia 2015 r. wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o przysługującym stronie prawie do jego zaskarżenia doręczono skarżącemu 5 lutego 2015 r. Skarżący pismem z 11 lutego 2015 r. za pośrednictwem operatora pocztowego InPost nadał zażalenie na to postanowienie, które wpłynęło do WSA 13 lutego 2015 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że skarżący uchybił terminowi do wniesienia zażalenia, bowiem termin ten upływał 12 lutego 2015 r. Zdaniem WSA tylko oddanie pisma na Poczcie Polskiej jest równoznaczne z wniesieniem go do sądu. Skoro zaś operator InPost nie jest na chwilę obecną operatorem wyznaczonym w rozumieniu Prawa pocztowego, za datę wniesienia zażalenia uznano datę jego wpływu do WSA. W zażaleniu na to postanowienie skarżący zarzucił, że działanie WSA jest dla niego niezrozumiałe, bowiem skoro sądy i prokuratury korzystają z usług InPost, to jego zdaniem on też ma taką możliwość. Ponadto w pouczeniu o trybie wniesienia zażalenia nie zawarto informacji, że Sądowi chodziło wyłącznie o Pocztę Polską. Postanowieniem z dnia 18 czerwca 2015 r., sygn. akt II FZ 466/15, Naczelny Sąd Administracyjny zawiesił postępowanie zażaleniowe do czasu podjęcia przez Naczelny Sąd Administracyjny uchwały w składzie siedmiu sędziów w sprawie o sygn. akt I OPS 1/15. Następnie postanowieniem z dnia 6 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 466/15, Naczelny Sąd Administracyjny podjął zawieszone postępowanie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie podlega oddaleniu. Na wstępie zauważyć należy, że w dniu 19 października 2015 r., sygn. akt I OPS 1/15, Naczelny Sąd Administracyjny w składzie siedmiu sędziów podjął uchwałę o następującej treści: "Oddanie przed upływem przewidzianego prawem terminu pisma procesowego w polskiej placówce pocztowej innego operatora niż operator wyznaczony w rozumieniu art. 83 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) w zw. z art. 178 ust. 1 ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe (Dz. U. z 2012 r., poz. 1529) nie skutkuje zachowaniem terminu w sytuacji, gdy pismo dostarczono sądowi po jego upływie". Uchwała ta jest wiążąca na podstawie i w sposób wskazany w art. 269 § 1 P.p.s.a. W motywach uchwały wskazano, że art. 83 § 3 P.p.s.a. ma charakter przepisu szczególnego, wymagającego wykładni ścieśniającej. Naczelny Sąd Administracyjny zwrócił uwagę, że uzależnienie zachowania terminu wniesienia pisma do sądu, od oddania tego pisma w polskiej placówce pocztowej operatora wyznaczonego w rozumieniu Prawa pocztowego, zapewnia jednakowe wymagania formalne dla wszystkich uczestników procesu. Gwarantuje przy tym pewność prawa i jego przewidywalność, skoro potwierdzenie nadania przesyłki rejestrowanej lub przekazu pocztowego wydane przez placówkę pocztową operatora wyznaczonego ma moc dokumentu urzędowego (art. 17 Prawa pocztowego). Rozwiązanie przyjęte w art. 83 § 3 P.p.s.a. spełnia zarazem wymogi określoności, jednostka może przewidzieć skutki swego działania (zaniechania) oraz konsekwencje w postaci oznaczonego działania z kolei sądu, w razie bezskutecznego upływu terminu. W ocenie składu siedmiu sędziów art. 83 § 3 P.p.s.a. jest jasny, językowo zrozumiały, a wykładnia gramatyczna prowadzi do wniosku, że nie można tu mówić o naruszeniu prawa do sądu. Naczelny Sąd Administracyjny podkreślił, że ochronie praw strony służy oczywiście instytucja przywrócenia terminu, strona może zwrócić się o nie, jeżeli nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy (art. 86 § 1 P.p.s.a.). Powoływanie się na wykładnię prokonstytucyjną i celowościową nie może jednak prowadzić do zmiany jednoznacznej treści normy prawnej zawartej w przepisie art. 83 § 3 P.p.s.a. W świetle powyższej uchwały, uznać należy, że operator In Post Sp. z o. o. nie jest operatorem wyznaczonym w rozumieniu ustawy Prawo pocztowe. Zażalenie skarżącego (wniesione za pośrednictwem operatora InPost Sp. z o.o.) wpłynęła do Sądu pierwszej instancji po terminie, o którym mowa w art. 194 § 2 P.p.s.a. W związku z powyższym, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd pierwszej instancji wydając zaskarżone postanowienie, prawidłowo na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 P.p.s.a. odrzucił zażalenie. Wobec tego, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.