II FZ 46/20

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Wolf-Kalamala, , , po rozpoznaniu w dniu 22 czerwca 2020 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia T. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 października 2019 r. sygn. akt III SA/Wa 1996/19 odrzucające skargę T. K. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie z dnia 25 czerwca 2019 r. nr [...] w przedmiocie orzeczenia o solidarnej wraz ze spółką odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za maj 2014 r. oraz podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. i 2013 r. postanawia: oddalić zażalenie.

Postanowieniem z dnia 11 października 2019 r., sygn. akt III SA/Wa 1996/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił skargę T. K. (dalej: "skarżący", "strona skarżąca") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w W. (dalej: "organ") z dnia 25 czerwca 2019 r. w przedmiocie orzeczenia o solidarnej wraz ze spółką odpowiedzialności podatkowej byłego prezesa zarządu za zaległości podatkowe spółki w podatku od towarów i usług za maj 2014 r. oraz podatku dochodowym od osób prawnych za 2012 r. i 2013 r. W motywach postanowienia odrzucającego skargę, sąd pierwszej instancji wskazał, że decyzję wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka zaskarżenia do WSA doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 27 czerwca 2019 r. Trzydziestodniowy termin na wniesienie skargi przypadał na dzień 27 lipca 2019 r. (sobota), zatem ostatnim dniem, w którym możliwe było uruchomienie postępowania sądowoadministracyjnego w przedmiotowej sprawie był dzień 29 lipca 2019 r. (poniedziałek), natomiast z akt sprawy wynika, że skarga została nadana w dniu 7 sierpnia 2019 r., czyli już po upływie terminu do jej wniesienia. Zażalenie od tego postanowienia wywiodła strona skarżąca. Zdaniem pełnomocnika strony skarżącej decyzja została przesłana pełnomocnikowi w dniu 27 czerwca 2019 r., zaś odebrana przez pełnomocnika dnia 9 lipca 2019 r. Na poparcie swoich twierdzeń strona skarżąca dołączyła do zażalenia wygenerowane z systemu ePUAP Urzędowe Poświadczenie Doręczenia, z treści którego – zdaniem skarżącego – wynika, że za termin doręczenia decyzji uznaje się dzień 9 lipca 2019 r. Organ wniósł odpowiedź na powyższe zażalenie, w treści której wskazał, że nie zgadza się z twierdzeniami zawartymi przez skarżącego w zażaleniu oraz wyjaśnił, że decyzja organu z dnia 25 czerwca 2019 r. została wysłana poprzez platformę ePUAP w dniu 25 czerwca 2019 r. o godz. 11:56:47.596 i w tej dacie utworzono pierwsze poświadczenie dla ww. decyzji. Organ wskazał, że przedmiotowa decyzja została odebrana przez pełnomocnika skarżącego w dniu 27 czerwca 2019 r. o godz. 01:44:52.595. Organ załączył również wygenerowany przez system dokument potwierdzający odbiór decyzji w dniu 27 czerwca 2019 r. Organ nadmienił również, że w załączonym przez pełnomocnika strony skarżącej Urzędowym Poświadczeniu Doręczenia widnieje automatycznie wygenerowana przez system data upływu terminu doręczenia, tj. 9 lipca 2019 r. do godz. 23:59:59.999. W związku z powyższym organ wniósł o oddalenie zażalenia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie należy wskazać, że zgodnie z treścią art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie 30 dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Natomiast w myśl art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. W niniejszej sprawie doręczenie decyzji miało miejsce za pomocą środków komunikacji elektronicznej. Zgodnie z art. 152 § 3 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2015 r., poz. 613 - dalej "O.p."), w przypadku doręczenia pisma za pomocą środków komunikacji elektronicznej doręczenie jest skuteczne, jeżeli adresat potwierdzi odbiór pisma w sposób, o którym mowa w art. 152a § 1 pkt 3. O.p., tzn. poprzez podpisanie urzędowego poświadczenia odbioru. Zasady wymiany informacji, w tym doręczania dokumentów drogą elektroniczną za pośrednictwem platformy ePUAP, określają przepisy ustawy z dnia 17 lutego 2005 r. o informatyzacji działalności podmiotów realizujących zadania publiczne (Dz.U. z 2019 r. poz. 700, ze zm. - dalej "ustawa o informatyzacji") oraz rozporządzenia Prezesa Rady Ministrów z dnia 14 września 2011 r. w sprawie sporządzania i doręczania dokumentów elektronicznych oraz udostępniania formularzy, wzorów i kopii dokumentów elektronicznych, wydanego w wykonaniu delegacji zawartej w art. 16 ust. 3 ustawy o informatyzacji. Przepisy tych aktów prawnych regulują szczegółowe kwestie związane m.in. z wymogami urzędowego poświadczenia odbioru, a także wytworzenia urzędowego poświadczenia doręczenia (UPD). Zgodnie z § 14 Rozporządzenia, urzędowe poświadczenie doręczenia jest udostępniane przez system informatyczny podmiotu publicznego w celu umożliwienia podpisania tego poświadczenia przez adresata dokumentu elektronicznego i zawiera: 1) pełną nazwę podmiotu publicznego, który doręcza dokument elektroniczny; 2) pełną nazwę podmiotu, któremu podmiot publiczny doręcza dokument elektroniczny; 3) oznaczenie sprawy; 4) jednoznaczne oznaczenie pisma, którego dotyczy; 5) w przypadku podpisania poświadczenia doręczenia — datę i czas podpisania rozumiane jako data i czas doręczenia dokumentu elektronicznego. Z załączonego przez pełnomocnika strony skarżącej Urzędowego Poświadczenia Doręczenia jednoznacznie wynika, iż decyzję organu z dnia 25 czerwca 2019 r. wysłano za pośrednictwem platformy ePUAP dnia 25 czerwca 2019 r. o godzinie 11:56:47.596. Z kolei, na podstawie informacji zawartych w załączonym przez organ wydruku potwierdzającym odbiór decyzji, należy stwierdzić, iż dnia 27 czerwca 2019 r. o godz. 01:44:52.595 przedmiotowa decyzja została odebrana przez pełnomocnika strony skarżącej. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, w ślad za stanowiskiem przedstawionym przez organ w odpowiedzi na zażalenie, nie sposób zgodzić się z twierdzeniami skarżącego, jakoby za dzień doręczenia decyzji powinien zostać uznany dzień 9 lipca 2019 r., godz. 23:59:59.999. Jest to jedynie wygenerowana przez system informacja wskazująca datę upływu czternastodniowego terminu doręczenia dokumentu przesłanego za pośrednictwem systemu teleinformatycznego, w tym przypadku decyzji, co znajduje potwierdzenie również w wydruku załączonym przez organ, o czym profesjonalny pełnomocnik skarżącego – adwokat – powinien wiedzieć. Mając powyższe na uwadze sąd pierwszej instancji słusznie odrzucił skargę z uwagi na przekroczenie terminu do jej wniesienia. W tym stanie sprawy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.