II FZ 452/18

Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Sławomir Presnarowicz, , , po rozpoznaniu w dniu 29 sierpnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej zażalenia J. M. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Opolu z dnia 17 maja 2018 r. sygn. akt I SA/Op 376/15 w zakresie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi J. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 kwietnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu do wniesienia odwołania postanawia: oddalić zażalenie.

Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 maja 2018 r., sygn. akt I SA/Op 376/15, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu (dalej: "WSA") odrzucił zażalenie J. M. (dalej: "Skarżący") na postanowienie WSA z dnia 8 lutego 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia w sprawie ze skargi Skarżącego na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w Opolu z dnia 14 kwietnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia uchybienia do wniesienia odwołania. Podstawę prawną powyższego rozstrzygnięcia stanowił art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm., dalej: "p.p.s.a."). Z uzasadnienia postanowienia WSA wynika, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2017 r. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 8 lutego 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie WSA z dnia 21 listopada 2016 r. W terminie otwartym do uiszczenia wpisu Skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. Skarżącemu odmówiono przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie (por. postanowienie referendarza sądowego z dnia 23 października 2017 r. i postanowienie WSA z dnia 12 stycznia 2018 r.). Kolejno Skarżący został wezwany do wykonania prawomocnego zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z dnia 20 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł od zażalenia na postanowienie z dnia 8 lutego 2017 r. w przedmiocie odrzucenia zażalenia na zarządzenie WSA z dnia 21 listopada 2016 r. W wezwaniu wskazano sposób uiszczenia wpisu sądowego jak i poinformowano, że nieuiszczenie wpisu w terminie 7 dni od otrzymania wezwania skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Odpis powyższego wezwania doręczono Skarżącemu w dniu 14 marca 2018 r. Skarżący nie uiścił wpisu sądowego od zażalenia. W dniu 13 lutego 2018 r. pocztą mailową wpłynął kolejny wniosek Skarżącego o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 23 kwietnia 2018 r. referendarz sądowy odmówił Skarżącemu przyznania prawa pomocy. Odrzucając zażalenie WSA wskazał, że odpis zarządzenia o wezwaniu do wykonania prawomocnego zarządzenia z dnia 20 czerwca 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu sądowego od zażalenia w kwocie 100 zł, został prawidłowo doręczony do rąk Skarżącego w dniu 14 marca 2018 r. Powyższe oznacza, że wyznaczony termin do uiszczenia wpisu upłynął w dniu 21 marca 2018 r. Skarżący, mimo prawidłowego wezwania, w którym pouczono o konsekwencjach prawnych niedokonania powyższej czynności, należnej opłaty sądowej nie uiścił, dlatego zażalenie należało odrzucić. Dodatkowo WSA wyjaśnił, że dla rozstrzygnięcia niniejszej sprawy pozostaje bez znaczenia złożony przez Skarżącego kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy. W orzecznictwie sądów administracyjnych wskazuje się bowiem, że jeżeli strona po doręczeniu jej prawomocnego wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, a przed upływem siedmiodniowego terminu do zapłacenia należnych kosztów postępowania, wystąpi do sądu z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy wówczas, złożenie wniosku nie przerywa biegu do uiszczenia wpisu oraz nie chroni przed skutkami niezastosowania się do treści wezwania we wskazanym przez sąd administracyjny terminie. Pismem z dnia 18 czerwca 2018 r., Skarżący wniósł zażalenie na powyższe postanowienie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie jest oczywiście bezzasadne. Rację w niniejszej sprawie ma WSA, który zaskarżonym postanowieniem odrzucił zażalenie Skarżącego z powodu jego nieopłacenia w zakreślonym terminie. Zasadą jest, że Sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Z kolei zgodnie z § 3 wskazanego powyżej przepisu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd. W rozpoznawanej sprawie zaktualizował się skutek procesowy, o którym mowa w art. 220 § 3 p.p.s.a. Skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od zażalenia, przy czym w zarządzeniu wyraźnie zaznaczono, że nieuiszczenie należnej opłaty skutkować będzie odrzuceniem zażalenia. Termin do uiszczenia wpisu bezskutecznie upłynął. Dlatego też, w tym stanie rzeczy WSA zobowiązany był zażalenie odrzucić, co też uczynił, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. Ponadto należy wskazać, że w przedmiotowym zażaleniu Skarżący nie zawarł żadnego argumentu, który wskazywałby na wadliwość skarżonego postanowienia. Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.